Είναι αρκετά γνωστό ότι το μακρινό Σουδάν βιώνει τα δύο τελευταία χρόνια μια απεχθή εμφύλια σύγκρουση που εξελίσσεται σε μια ασύλληπτη ανθρωπιστική καταστροφή.
Ο εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε τον Απρίλιο του 2023 ανάμεσα στον Κρατικό στρατό και στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (πρώην παραστρατιωτική ομάδα) οι οποίοι είχαν από κοινού πολεμήσει και εκδιώξει τον σκληρό Ισλαμιστή δικτάτορα Αλ Μπασίρ και τώρα συγκρούονται μεταξύ τους για την εξουσία.
Τυπική Αφρικανική πολιτική κατάσταση θα μου πείτε, μόνο που εδώ έχει οδηγήσει σε πάνω από 150.000 θανάτους και τον εκτοπισμό 12 εκατομμυρίων ανθρώπων σε αυτή τη μεγάλη χώρα και δυστυχώς ο φρικτός κατάλογος όλο και μεγαλώνει !
Μάλιστα δεν λείπει καθόλου και η εμπλοκή ξένων δυνάμεων που υποστηρίζουν τη μία ή την άλλη πλευρά, όπως Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία. Ην.Αρ.Εμιράτα, μα πάνω απ’όλους η Πουτινική Ρωσία που έχει παίξει παιχνίδι και με τις δύο παρατάξεις…
Έτσι εκατομμύρια κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, οι βασικές κρατικές υπηρεσίες έχουν καταρρεύσει, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα, νερό και φάρμακα ενώ κάποιες περιοχές βιώνουν καταστάσεις λιμού. Όσον αφορά το κομμάτι των πολεμικών συγκρούσεων, υπάρχουν πολλές αναφορές για σφαγές αμάχων, μαζικά περιστατικά σεξουαλικής βίας, δολοφονίες παιδιών και εθνοτικές εκκαθαρίσεις.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον το πρωτάθλημα διακόπηκε άμεσα χωρίς να υπάρξει νικητής και την επόμενη σεζόν (2023-24) δεν διεξήχθη καθόλου. Πολλοί από τους ποδοσφαιριστές πέρασαν τα σύνορα μαζί με τις οικογένειες τους, ως πρόσφυγες, ενώ όσοι παρέμειναν μετακόμισαν σε κάπως πιο ασφαλείς περιοχές μακριά από το επίκεντρο των μαχών.
Όι άνθρωποι των δυο μεγαλύτερων συλλόγων, της Αλ Χιλάλ και της Αλ Μερίκ που έχουν ως έδρα την πόλη Ομντουρμάν ζήτησαν τη βοήθεια της FIFA, της CAF αλλά και των υπόλοιπων αφρικάνικων χωρών. Οι δυο ομάδες ήθελαν να παραμείνουν ζωντανές και ενεργές. όμως δεν είχαν όμως πού και με ποιον να παίξουν.
Τη λύση τελικά έδωσε η Μαυριτανία, αφού, με τη συγκατάθεση της FIFA οι δυο σύλλογοι μετακόμισαν για μια σεζόν σε αυτή τη χώρα και εγκαταστάθηκαν στην Νουακχότ, την πρωτεύουσα της Μαυριτανίας, και συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της ως φιλοξενούμενες !
Μάλιστα 2025 η Αλ Χιλάλ τερμάτισε στην κορυφή του πρωταθλήματος 2024-25 της Μαυριτανίας με έξι βαθμούς περισσότερους από τη δεύτερη ομάδα. Ωστόσο επειδή δεν γινόταν να ανακηρυχθεί επίσημα πρωταθλήτρια στη χώρα μια ξένη ομάδα, ο τίτλος πήγε στην επόμενη της βαθμολογίας που κέρδισε και τη συμμετοχή της στο Τσάμπιονς Λιγκ Αφρικής (δηλ.οι Σουδανοί έπαιζαν ουσιαστικά εκτός συναγωνισμού).
Λίγο αργότερα-και αφού οι συνθήκες το επέτρεψαν-επέστρεψαν στη βάση τους, το Σουδάν και εκεί το καλοκαίρι συμμετείχαν σε ένα ακόμα πρωτάθλημα. Ένα μίνι πρωτάθλημα που κράτησε ένα μήνα και περιλάμβανε 8 ομάδες που έπαιξαν από μια φορά μεταξύ τους. Στο τέλος αυτού του τουρνουά, που πήρε το όνομα «Sudan Elite League», η Αλ Χιλάλ ήταν ξανά πρωταθλήτρια.
Υπάρχει όμως και η εθνική ομάδα του Σουδάν που επιβιώνει και ισορροπεί ανάμεσα στη χαρά του ποδοσφαίρου και τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου και που παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στη Λιβύη. Αυτή λοιπόν η ομάδα κατάφερε πέρσι τέτοια εποχή να προκριθεί στο κύπελλο εθνών της Αφρικής, αφήνοντας εκτός στα προκριματικά τον Νίγηρα και-προς μεγάλη έκπληξη- την πολύ ισχυρή και έμπειρη Γκάνα που θα τη δούμε το καλοκαίρι και στο μουντιάλ !
Αυτή είναι μάλιστα μόλις η τέταρτη συμμετοχή του Σουδάν στο κύπελλο Αφρικής τα τελευταία 50 χρόνια. Μια επιτυχία που πανηγυρίστηκε έντονα από όλους, καθώς η εθνική ομάδα είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που φέρεται να ενώνουν τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές !
Πάμε λοιπόν στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής που διεξάγεται αυτές τις μέρες στο Μαρόκο, όπου η εθνική του Σουδάν προσπαθεί να πετύχει και τον άθλο του να περάσει τη φάση των ομίλων και να παίξει στη φάση των 16 !
Αναμενόμενη ήττα με 3-0 στο πρώτο παιχνίδι από την πολύ ισχυρή Αλγερία, αλλά μεγάλη νίκη με 1-0 στο δεύτερο παιχνίδι κόντρα στην Ισημερινή Γουινέα και πολλές ελπίδες πρόκρισης που θα παιχτούν στο τελευταίο ματς με τη Μπουρκίνα Φάσο. Μια ισοπαλία λογικά θα αρκέσει να τη στείλει στους 16, έστω και ως τρίτη και να δώσει τη μεγαλύτερη χαρά στον πολύπαθο αυτό λαό !
Ο επιτυχημένος έμπειρος Γκανέζος ομοσπονδιακός προπονητής Τζέιμς Κουέσι Άπια κρατάει πάντως χαμηλούς τόνους και δηλώνει τα εξής: “Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που επηρεάζονται από αυτόν τον πόλεμο. Είναι πάρα πολλοί οι εκτοπισμένοι που θα παρακολουθήσουν τους αγώνες μας από τους καταυλισμούς στο Τσαντ, το Νότιο Σουδάν και στο ίδιο το Σουδάν. Μας έχουν πει ότι όταν παίζει η εθνική τα όπλα σταματάνε για λίγο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για αυτούς είναι να προσπαθήσουμε να τους δώσουμε μια μικρή χαρά”.
Και ανεξάρτητα απ’το αν θα καταφέρουν να προκριθούν η μέχρι στιγμής προσπάθεια και το κουράγιο παικτών και προπονητή αξίζει χίλια μπράβο !
