Η αποθέωση του Παπούλια δείχνει τη σήψη σύσσωμου του συστήματος !

Ομολογώ ότι δεν μου κάνει απολύτως καμία εντύπωση η αποθέωση του πρόσφατα αποθανόντα Κάρολου Παπούλια από σχεδόν σύσσωμο το πολιτικό και μιντιακό σύστημα της χώρας μας, διότι πολύ απλά αυτό το βαθύ καθεστώς έχασε ένα σήμα κατατεθέν και πρωτεργάτη του !

Πρωτεργάτης συγκεκριμένα της γεωπολιτικής στροφής την Παπανδρεϊκής Ελλάδας προς τη Σοβιετική Ένωση στη δεκαετία του 80’ και έπειτα και προς τη διάδοχό της Ρωσία στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 90’ ήταν λοιπόν ο Κάρολος Παπούλιας.

Αυτό μοιραία στη σημερινή παρηκμασμένη και αντιδημοκρατική (υποχείριο του διεθνούς αυταρχισμού) Ελλάδα σε κάνει αυτόματα σεβαστό ή και εγγυητή της ενότητας του λαού, αν είσαι πολιτικός και μάλιστα πρωτοκλασσάτος, όπως ο Παπούλιας !

Εξάλλου αν δεν ήταν αυτό που ήταν ο Παπούλιας, δεν θα είχε γίνει ποτέ Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχοντας μάλιστα και βεβαρημένο πολιτικό παρελθόν. Και μιλάμε βέβαια για ένα θεσμό ο οποίος σήμερα έχει εκφυλλιστεί ακόμα περισσότερο, καθώς φτάσαμε στο σημείο η Ν.Δ. να στηρίζει Συριζαία πρόεδρο (Σακελλαροπούλου) και ο ΣΥΡΙΖΑ νεοδημοκράτη (Παυλόπουλο)…

Όταν βεβαίως μιλάμε για βεβαρημένο πολιτικό παρελθόν του Παπούλια δεν μιλάμε μόνο για τη γεωπολιτική στροφή που εξέφραζε, καθώς αυτός ήταν-μεταξύ άλλων, και εκφραστής νεποτισμού ή και διαφθοράς.

Όλοι σχεδόν ξέχασαν ότι ήταν ένας από το περιβόητο περιβάλλον (αυλή) της Δήμητρας Λιάνη όταν αυτό το περιβάλλον είχε το πάνω χέρι στη διακυβέρνηση της χώρας (γύρω στα 1994-95 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν βαριά άρρωστος και ανήμπορος να κυβερνήσει).

Και οι περισσότεροι βεβαίως ξέχασαν πως ο Παπούλιας ήταν ένας από τους περιβόητους δανειστές του Ανδρέα Παπανδρέου για την περιβόητη ροζ βίλα, όπως τους κατονόμασε ο ίδιος, και ο πολιτικός…γίγαντας  Παπούλιας δεν τόλμησε φυσικά ούτε να επιβεβαιώσει, ούτε να διαψεύσει…

Επανερχόμενοι όμως στο τι πρέσβευε ο Παπούλιας πολιτικά και γεωπολιτικά, μπορούμε να θυμηθούμε ότι αυτός δεν ήταν απλά ένας ακόμα Ρωσόφιλος πολιτικός, αλλά ένας άκρως αντιδημοκρατικός πολιτικός  που στήριζε μόνος σε όλη την Ε.Ε. κομμουνιστικά δικτατορικά καθεστώτα όπως του Γιαρουζέλσκι και του Ζίφκοφ και ακόμα χειρότερα τον δολοφονικό Σέρβικο επεκτατισμό στο Γιουγκοσλαβικό εμφύλιο (αρχές δεκαετίας 90’) !

Μνημειώδης έχει γίνει εκείνη η επίσκεψη του γενοκτόνου Κάρατζιτς εν έτη 1993 στην Αθήνα-προσκεκλημένος από κυβέρνηση, εκκλησία και συνδικαλιστές-και οι αγκαλιές και τα κηρύγματα περί Ελληνοσέρβικης φιλίας και με τον Παπούλια και όχι μόνο με αυτόν βέβαια, αλλά και από σύσσωμο το τότε πολιτικό καθεστώς και την ορθόδοξη εκκλησία του Σεραφείμ…

Ο Παπούλιας αποδείχθηκε ότι ήταν τόσο πιστός φίλος των Σέρβων ναζί, εγκληματιών πολέμου που πολλά χρόνια αργότερα ο Κάρατζιτς τον κάλεσε στη δίκη του στη Χάγη ως μάρτυρα υπεράσπισης ! Ο Παπούλιας βέβαια δεν πήγε διότι στη συγκεκριμένη συγκυρία ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας και δεν ήθελε να θυμίσει στους δυτικούς αυτό το σκοτεινό παρελθόν της εξωτερικής πολιτικής μας που συντάχθηκε με τη λάθος πλευρά της ιστορίας.

Και τέλος να μην ξεχνάμε βεβαίως την υιοθέτηση του Ελληνικού εθνικισμού και της σκληρής εξωτερικής  πολιτικής στα Ελληνοτουρκικά και στο Μακεδονικό (με το φασιστικό εμπάργκο του 1993 στην ανυπεράσπιστη Βόρεια Μακεδονία που τη γονάτισε οικονομικά) που πλασαρίστηκε ως πατριωτισμός, αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε παραπάνω από στοχευμένη προβοκατόρικη πολιτική προκειμένου να εξυπηρετήσει Ρωσικά γεωπολιτικά συμφέροντα/

Έτσι λοιπόν δεν είναι μόνο ο Ελληνικό λαός που θα έπρεπε κανονικά να οικτίρει τον Κάρολο Παπούλια (αντί να τον αποθεώνει), αλλά και ο Βοσνιακός και ο Κροατικός και ο Βορειομακεδονικός για τις εγκληματικές πολιτικές του !

Την επόμενη φορά λοιπόν που ο Ελληνικός λαός θα ακούει τους πάντες-πολιτικούς και ΜΜΕ-να αποθεώνουν κάποιον πολιτικό ή σχετιζόμενο με την πολιτική (όπως πχ. Μίκης Θεοδωράκης λίγο καιρό πριν) θα πρέπει να είναι υποψιασμένος ότι πίσω από τους πολλούς ύμνους μπορεί να κρύβεται και πολύ σαπίλα !