Γλίτωσε στο τσακ από καταστροφή ο Παναθηναϊκός !

Κακά τα ψέματα αν χθες ο Παναθηναϊκός δεν έκανε αυτή τη μεγάλη ανατροπή στο δεύτερο ημίχρονο κόντρα στον αξιόμαχο ΠΑΣ Γιάννινα (που πάντως η δυναμικότητά του είναι για πρώτη κατηγορία), σήμερα θα ήταν σχεδόν κατεστραμμένος !

Ο μεγαλύτερος στόχος της φετινής χρονιάς, που ήταν το κύπελλο, θα είχε τελειώσει άδοξα και ο Γιώργος Δώνης πιθανότατα να παραιτείτο ή να απολυόταν. Έτσι θα συνέχιζε να παίζει στο πρωτάθλημα μια ομάδα φάντασμα με ανύπαρκτη διοίκηση και χωρίς ιδιαίτερους στόχους…

Ο Παναθηναϊκός έδειξε χθες στο πρώτο ημίχρονο τις γνωστές αγωνιστικές του αδυναμίες της μέτριας δημιουργικότητας, του δύσκολου γκολ, αλλά και αμυντικές ολιγωρίες, καθώς ο ΠΑΣ στις δύο μοναδικές του αξιόλογες επιθέσεις έκανε ένα γκολ και έβγαλε και μια ακόμη καλή ευκαιρία πιο πριν.

Το χέρι της ωστόσο έβαλε, όπως συνήθως, και η διαιτησία του πρώτου ημιχρόνου-κυρίως μέσο του βοηθού-στην παραλίγο ασέλγεια στο…πτώμα του Παναθηναϊκού ! Μιλάμε βέβαια για έναν βοηθό που ακύρωσε και ένα κανονικό γκολ και γενικά έδινε όλες τις δύσκολες φάσεις κατά του Παναθηναϊκού και υπέρ του ΠΑΣ.

Έτσι φτάσαμε στο 0-1 του ημιχρόνου και με έναν Παναθηναϊκό ένα βήμα πριν την καταστροφή και τον κόσμο να «βράζει» εναντίον διαιτησίας και παικτών…

Τελικά η ανατροπή έγινε στο δεύτερο ημίχρονο κυρίως διότι ο Παναθηναϊκός ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή του και φάνηκε η διαφορά δυναμικότητας, με μπροστάρηδες ποιοτικούς παίκτες που έκαναν τη διαφορά-όπως Ζαχίντ, Χατζηγιοβάννη και Γιόχανσον -παίρνοντας την ομάδα επάνω τους,

Από την άλλη τα Γιάννινα  έδειξαν αρκετά καλά στοιχεία στο πρώτο ημίχρονο, αλλά στο δεύτερο και είδαν λάθος το ματς βγαίνοντας φουλ ταμπουρωμένοι στην άμυνα, αλλά και φάνηκε καθαρά η απειρία τους μετά το πρώτο γκολ που δέχθηκαν.

Από τη στιγμή λοιπόν που έγινε το 2-1 τόσο νωρίς και το τρίτο γκολ ήταν θέμα χρόνου και έτσι έγινε. Ακόμα και η αποβολή του Κουρμπέλη στο 77’ απλά άγχωσε την ομάδα παραπάνω, όμως επί της ουσίας δεν κινδύνευσε καθόλου.

Έτσι λοιπόν μπορεί η ομάδα του Παναθηναϊκού να έχει ανύπαρκτη διοίκηση και να είναι ο εύκολος στόχος κάθε παρασκηνιακού καθεστώτος (είτε Ολυμπιακής, είτε Παοκτζήδικης προέλευσης), όμως είναι μέσα και στους δύο στόχους της και βγάζει και μια σχετικά ενθαρρυντική αγωνιστική υγεία.