Δεν ήταν και….μεταφυσική η ισοπαλία στην Ισπανία !

Πραγματικά ελάχιστοι πρέπει να ήταν αυτοί που πίστευαν σε θετικό αποτέλεσμα μέσα στην Ισπανία στην  πρεμιέρα των προκριματικών του παγκοσμίου κυπέλλου και δεν εξαιρώ και τον εαυτό μου !

Δεν είναι μόνο η πολύ μεγάλη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δύο ομάδων, αλλά και η αρχική ενδεκάδα που κατέβασε ο Φαν Σιπ που μας έκανε να πιστέψουμε ότι όχι μόνο θα ηττηθούμε, αλλά και πιθανότατα με βαρύ σκορ !

Πως όμως έγινε αυτή η έκπληξη, με ισοπαλία απέναντι σε μια θεωρητικά πανίσχυρη ομάδα (η οποία πριν από λίγους μήνες διέλυσε με 6-0 τη Γερμανία), όταν μάλιστα η ομάδα μας κατέγραψε μηδέν τελικές προσπάθειες και ευκαιρίες σε όλο το παιχνίδι ;

Ξεκινάμε από την αρχική ενδεκάδα που είχε αρκετές ανορθογραφίες. Καταρχήν κακώς δεν ξεκίνησε ο Μαυροπάνος της Στουτγκάρδης (ενώ ο Χατζηδιάκος της Αλκμάαρ δεν κλήθηκε) και προτιμήθηκαν οι Κ.Παπαδόπουλος, Τζαβέλλας, ενώ κακώς ξεκίνησε ο Λημνιός-που αγωνίζεται ελάχιστα στην Κολωνία- τη στιγμή που υπάρχουν οι Φορτούνης και Τζόλης.

Επιπλέον εκτιμώ ότι κακώς ξεκίνησε και ο Μπακασέτας  αντί του Γιακουμάκη ο οποίος σε ανοιχτό χώρο θα μπορούσε να είναι πιο επικίνδυνος και να μην μέναμε έτσι στις μηδέν τελικές προσπάθειες.

Το γενικό πλάνο ωστόσο  ήταν σωστό από Ελληνικής πλευράς.  Μαζική άμυνα με επτά αμυντικούς  (το λεγόμενο πούλμαν), όπου κατά περίσταση γίνονταν και εννιά, καθώς γύριζαν πίσω και τα εξτρέμ να βοηθούν.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών στο πρώτο ημίχρονο ήταν γενικά καλή αμυντική συμπεριφορά και πρέσινγκ, αλλά εντελώς ανύπαρκτοι δημιουργικά και επιθετικά και πολύ λογικό το 1-0 εις βάρος μας, με γκολ που μπήκε σε στιγμή που οι Ισπανοί άρχισαν να εντείνουν σχετικά την πίεση.

Τίποτα δε μας έδειχνε ότι θα μπορούσε αυτό το ματς να λήξει ισόπαλο, καθώς οι μορφή του έδειχνε ότι οι Ισπανοί μπορούν να το καθαρίσουν, χωρίς να φορτσάρουν και ιδιαίτερα. Είπαμε όμως, η μπάλα είναι μπάλα και όταν κάνεις προγνωστικά κινδυνεύεις να εκτεθείς ανεπανόρθωτα…

Κατά πρώτον λοιπόν ο Φαν Σιπ καταλαβαίνει κάποια λάθη του στην κατάρτιση της αρχικής ενδεκάδας και τα διορθώνει. Βάζει τον πιο δημιουργικό Τζόλη στη θέση του Μάνταλου και τον Σιώπη στη θέση Φορτούνη στη θέση των Μάνταλου, με σκοπό προφανώς να γίνεται μια πιο επιθετική άμυνα και, βελτιώνοντας κάπως την κυκλοφορία της μπάλας, να παίρνουν και καμιά ανάσα τα στόπερ και τα αμυντικά χαφ.

Η ισοφάριση γίνεται από μια ασύλληπτη ανοησία ενός Ισπανού αμυντικού που χτυπάει το γόνατο του Μασούρα μέσα στην περιοχή και ενώ η μπάλα είχε απομακρυνθεί από εκείνο το σημείο !

Σκορ 1-1 λοιπόν στη Γρανάδα  χωρίς τελική ενέργεια και ούτε καν ευκαιρία για την Ελληνική ομάδα και με τον Φαν Σιπ να πράττει πολύ σωστά βάζοντας τον Φορτούνη (ο οποίος, ας μην γελιόμαστε, πρέπει να παίζει βασικός) στο 65′ λεπτό

Πλέον-με αυτές τις αλλαγές που έγιναν- μπορεί να γίνεται και κανένας στοιχειώδης αυτοματισμός και καμία ενέργεια που θα απασχολήσει τους Ισπανούς μέσους και αμυντικούς.

Πως και γιατί όμως οι Ισπανοί δεν απάντησαν στο Ελληνικό γκολ, ενώ όλοι πιστεύαμε πως αργά ή γρήγορα θα το κάνουν και θα πάρουν το ματς ; Δεν είναι ούτε ακατανόητο, ούτε…μεταφυσικό !

Την πρώτη αιτία την αναφέραμε παραπάνω και είναι οι αλλαγές του Φαν Σιπ, ενώ η δεύτερη αιτία η εμμονή των Ισπανών με αυτό το εντελώς προβλέψιμο παιχνίδι των πολλών πασών και της ανάπτυξης σχεδόν μόνο από τα πλάγια. Πιθανότατα να πιστεύουν πως έτσι θα κουράσουν περισσότερο τον αντίπαλο, αλλά από αυτό χάνουν σε δημιουργικότητα και χάνουν και πολύτιμο χρόνο…

Η άλλη αιτία πιστεύουμε πως δεν είναι εντελώς αγωνιστική και έχει να κάνει πρώτον με τη μενταλιτέ της Ισπανικής ομάδας η οποία συχνά όταν τις στραβώσει το παιχνίδι και δεχθεί κάποιο γκολ λιγοψυχεί και δεν μπορεί να αντιδράσει και να φτιάξει φάσεις της προκοπής, ακόμα και απέναντι σε μεσαίες Ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η δική μας.

Από την άλλη η φουλ άμυνα, που έπρεπε να παίξουμε μετά το 1-1, είναι ακόμα στη μενταλιτέ της Ελληνικής ομάδας, καθώς με αυτήν έκανε τις μεγάλες επιτυχίες της, όποτε τις έκανε.

Επιπλέον ίσως είναι και χαρακτηριστικό της φυλής μας να παίρνει ψυχολογική ανάταση και να «ατσαλώνεται» όταν ένα ματς της πάει ιδανικά (και ειδικά απέναντι σε ισχυρότερες αντιπάλους)  και όταν μάλιστα πρόκειται να το κρίνει, όχι η υψηλή τεχνική, αλλά η ανάσχεση.

Έτσι έγινε λοιπόν αυτή η μεγάλη έκπληξη που όμως δεν είναι για πανηγύρια και ενθουσιασμούς, διότι ακολουθεί εντός έδρας ματς με τη Γεωργία η οποία είναι πολύ συμπαγής και, έχoντας ως βασικό όπλο της την άμυνα, προσπαθεί να “κλέβει” τα παιχνίδια.

Αυτό σημαίνει πως ο προπονητής θα πρέπει να παρατάξει μια ορθολογική και  ενδεκάδα και να δουλέψει (όπως έγινε αρκετά καλά στο φιλικό με την Ονδούρα) το δυνατόν περισσότερο το δημιουργικό παιχνίδι.

Πιστεύω πως το καλύτερο που έχει να κάνει αυτή η ομάδα είναι να συνεχίσει να δίνει βάσει πρώτα στην άμυνα (καθώς δεν έχει τίποτα φοβερές δυνατότητες), αλλά ταυτόχρονα να παίξει και πιο θετικό ποδόσφαιρο και να κάνει στοιχειώδη πράγματα που κάνουν όλες οι σοβαρές  εθνικές ομάδες.

Η εποχή του αποκρουστικού αντιποδοσφαίρου του Σάντος πρέπει να περάσει ανεπιστρεπτί και παρότι τότε έφερε θετικά αποτελέσματα που πανηγυρίστηκαν !

Και αυτό πρέπει να συμβεί γιατί από τότε η Ελληνική ομάδα ξέχασε να κάνει τα στοιχειώδη πράγματα του ποδοσφαίρου και-καθώς έγινε καθαρός προβοκάτορας του ποδοσφαίρου-αυτό της κόστισε για αρκετά χρόνια, καθώς την έφερε πολύ πίσω από το σύγχρονο ποδόσφαιρο.




To πρώτο ιδιόκτητο ποδοσφαιρικό γήπεδο στην επαρχία ήταν στην Καλαμάτα (φωτό) !

Αρκετές περιοχές στην Αθήνα… ερίζουν αναφορικά με το πρώτο γήπεδο ποδοσφαίρου στην πρωτεύουσα, ωστόσο μια στην επαρχία μπορεί να καυχιέται ότι έχει τα πρωτιά εκτός Αττικής και μάλιστα με ιστορία μεγαλύτερο του ενός αιώνα !
Το πρώτο ιδιόκτητο ποδοσφαιρικό γήπεδο εκτός Αθήνας κατασκευάστηκε στην Καλαμάτα και πρόκειται γι΄αυτό του Μεσσηνιακού, το οποίο έχει ιστορία 111 χρόνων!

Το 1900 ο Δήμος Καλαμάτας προχώρησε σε δωρεά εκτάσεως στην ομάδα του Μεσσηνιακού, ενός εκ των αρχαιότερων ελληνικών συλλόγων (ιδρύθηκε το 1888) και το 1909 έγιναν τα εγκαίνια του πρώτου ποδοσφαιρικού γηπέδου στην – ελεύθερη – ελληνική επαρχία.

ο εντυπωσιακό είναι ότι ο Μεσσηνιακός δεν έχει αλλάξει έδρα για κάτι περισσότερο από έναν αιώνα, καθώς στον ίδιο χώρο (ανά)κατασκευάστηκε και το γήπεδο ποδοσφαίρου το 1967 και χτίστηκαν οι πρώτες κερκίδες.

ΠΗΓΗ: https://www.novasports.gr/




To ευρωπαϊκό τέλος του Ολυμπιακού και οι αιτίες του….

Ας μη γελιόμαστε, το φετινό όνειρο του Ολυμπιακού για πρόκριση στην οχτάδα μιας  Ευρωπαϊκής διοργάνωσης  έσβησε στην ουσία μετά το άδοξο προχθεσινό 1-3 από την Άρσεναλ στον Πειραιά.

Περιθώρια ανατροπής στη ρεβάνς αυτή τη φορά δεν υπάρχουν και γιατί αυτά τα ποδοσφαιρικά απρόοπτα δεν συμβαίνουν κάθε χρόνο και γιατί το σκορ είναι πιο βαρύ από το περσινό 0-1, αλλά και γιατί η εικόνα του πρώτου αγώνα δεν προδιαθέτει σε καμία περίπτωση για κάτι τέτοιο.

Όσο για το πως και γιατί ήρθε αυτό το 1-3 η μετάφραση δεν είναι δύσκολη. Ο Ολυμπιακός εδώ και περίπου ένα μήνα δεν είναι στα καλύτερά του-παρά τη σημαντική πρόκριση- επί της Αϊντχόβεν που ήρθε ενδιάμεσα.

Είχε και την απρόσμενη ήττα από τον Παναθηναϊκό και μια σειρά από οριακές νίκες στο πρωτάθλημα (κυρίως με γκολ στα τελευταία λεπτά), αλλά και μια πρόκριση επί του Άρη στο κύπελλο που όμως ήρθε μετά από δύο αγώνες παρωδία που δεν του προσέφεραν τίποτα.

Χθες ειδικά έλειψε πολύ και ο Σεμέδο, αλλά και ο Μπα η μη συμμετοχή του οποίου οριστικοποιήθηκε την τελευταία στιγμή…

Και μπορεί αυτή τη φορά ο Παπασταθόπουλος  να ήταν πολύ καλός πίσω, αλλά ο Μπουχαλάκης και ο Καμαρά  δεν μπορούσαν καθόλου να τα βγάλουν πέρα με τους τεχνίτες και γρήγορους χαφ της Άρσεναλ (και ειδικά αυτόν τον  Μπεγερίν) στη θέση του Εμβιλά που χθες έγινε εξ’ανάγκης  στόπερ.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι «κανονιέρηδες» να αυξάνουν τα ποσοστά κατοχής μπάλας και να γίνονται απειλητικοί από την αρχή του αγώνα, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που δεν ήταν καλός στο πρώτο ημίχρονο και δικαίως βρέθηκε πίσω στο σκορ.

Αυτό που έκανε στην πραγματικότητα στο πρώτο μέρος ο Ολυμπιακός ήταν να παίζει μόνο άμυνα και να ψάχνει καμία κόντρα ή στημένη φάση για να απειλήσει, κάτι που λίγο κατάφερε (σημαντική φάση πάντως η χαμένη ευκαιρία του Μασούρα που δείχνει ότι δεν έχει την κλάση για να σταθεί σε τόσο κρίσιμα και δύσκολα ματς).

Ο Μάρτινς είδε τις αδυναμίες και προχώρησε στο δεύτερο ημίχρονο στην αντικατάσταση του Βαλμπουενά-ο οποίος δεν έχει βρει ακόμα καλό ρυθμό στην επιστροφή του, αλλά και στην αντικατάσταση του Ρέαμπτσουκ που ήταν «καρμανιόλα» στην άμυνα. Αντίθετα η αντικατάσταση του Μπρούμα από τον Ραντζέλοβιτς λίγο αργότερα δεν του βγήκε πολύ)

Κατάλαβε πάντως  πως, αν ήθελε να σκοράρει, έπρεπε να πιέσει πιο ψηλά καθώς η άμυνα της Άρσεναλ και ο τερματοφύλακάς είναι πάντα ευάλωτη στη γκέλα. Αυτό ακριβώς συνέβη λοιπόν και στο γκολ της ισοφάρισης, με τον κανονιέρη Ελ Αραμπί  και την ασυνεννοησία αμυντικού και τερματοφύλακα των Άγγλων  στο 58΄ λεπτό.

Το επόμενο διάστημα, μέχρι περίπου το 77′ με 80’, θα λέγαμε ότι ο Ολυμπιακός έλεγχε το ρυθμό του αγώνα παιχνίδι και είναι αυτός που θα μπορούσε να έχει σκοράρει και να γυρίσει το ματς  στη φάση με τον Ελ Αραμπί, αλλά δεν το έκανε και τελικά το πλήρωσε.

Στο 77’ ο Μάρτινς παίρνει το ρίσκο να αντικαταστήσει τον σχετικά κουρασμένο Ελ Αραμπί με τον Χασάν, κάτι που δεν του βγήκε, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα πως είναι μια αιτία που δέχθηκε γκολ και χάθηκε το παιχνίδι.

Θα λέγαμε ότι η Άρσεναλ στο τελευταίο δεκάλεπτο πήρε ένα ρίσκο να πιέσει πιο ψηλά και να επιδιώξει το γκολ, κάτι το οποίο ο κουρασμένος  Ολυμπιακός δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί, με αποτέλεσμα να δεχθεί πίεση και τελικά να υποκύψει δεχόμενος το μοιραίο δεύτερο γκολ στο 85’

Πιστεύουμε πως όντως στη φάση αυτού του γκολ έχει προηγηθεί επιθετικό φάουλ του Γκάμπριελ στον Εμβιλά, αλλά και από την άλλη ο ντεφορμέ (ή ψυχολογικά πεσμένος) Σα αποδείχθηκε και πάλι ζημιογόνος καθώς φέρει μεγάλη ευθύνη. Από την άλλη όμως θα λέγαμε ότι αποδόθηκε και δικαιοσύνη βάση της εικόνας των δύο ομάδων.

Το 1-3 που ήρθε λίγο αργότερα από τον Αιγύπτιο Ελ Νένι (όπου και πάλι ο Σα φέρει μερίδιο ευθύνης) σε μια στιγμή πλήρους αποδιοργάνωσης και κόπωσης του Ολυμπιακού, ουσιαστικά τελείωσε και την τελευταία ελπίδα του Ολυμπιακού για μια ανατροπή ανάλογη της περσινής.  




Δεν φταίει μόνο ο Μπόλονι στον Παναθηναϊκό

Το ζήσαμε και αυτό να δούμε τον Παναθηναϊκό να κερδίζει καθαρά τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι και έπειτα να «πέφτει ο διακόπτης» και να χάνει από τον ΠΑΣ Γιάννινα τρεις φορές μέσα σε δυόμιση εβδομάδες, οπότε και τον στόχο της Ευρώπης να απομακρύνεται…

Ο Ρουμάνος Μπόλονι έχει και αγωνιστικές ευθύνες και έχει και θέματα στο χαρακτήρα του, πράγματα που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Στ’αλήθεια όμως, ποιος πιστεύει ότι η απομάκρυνση του τη δεδομένη στιγμή θα ωφελήσει σε κάτι την ομάδα ;

Μήπως ο Μπόλονι δεν πήρε τον Παναθηναϊκό ενδέκατο και τον πήγε τέταρτο και πέμπτο ; Ο ίδιος προπονητής δεν κέρδισε Ολυμπιακό, ΑΕΚ, και Άρη ; Δεν μπορεί λοιπόν να φταίει για όλα αυτός και ξαφνικά να έγινε άμπαλος…

Ούτε συμφωνώ με την ανάλυση πως οι μέχρι τώρα  νίκες ήταν τυχερές και μόνο προϊόν αντιποδοσφαίρου. Και δεν συμφωνώ διότι μέχρι τότε ο Παναθηναϊκός δεν εντυπωσίαζε μεν (ειδικά δημιουργικά), αλλά έκανε και κάποια πράγματα σωστά μέσα στο γήπεδο που έφεραν τα θετικά αποτελέσματα.

Είχε καλή αμυντική συμπεριφορά, έτρεχαν μάρκαραν και έβγαζαν και κάποιους στοιχειώδεις αυτοματισμούς, κάτι που δεν κάνουν καθόλου το τελευταίο διάστημα.

Και να φύγει λοιπόν ο Μπόλονι ποιος σοβαρός προπονητής, είτε Έλληνας είτε ξένος, μπορεί να έρθει σε αυτό τον Παναθηναϊκό με χρήματα «ψίχουλα» και μια ανύπαρκτη διοίκηση και με ένα μέτριο (ή έστω ανεπαρκές για μεγάλους στόχους) ρόστερ ;

Και ακόμη, αν πχ. αύριο ο Αλαφούζος βάλει πωλητήριο σε όλους αυτούς τους παίκτες, πόσοι από αυτούς πιστεύετε ότι θα φέρουν προστάσεις και θα μπορέσουν να πωληθούν ; Πιστεύω ελάχιστοι…

Κακά τα ψέματα αν φύγει αυτή την ώρα ο Μπόλονι θα ισοδυναμεί με “λευκή πετσέτα” για τον Παναθηναϊκό, καθώς κανένας καλύτερος δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει. Ειδικά αυτά που ακούγονται για προπονητές όπως Αναστασίου και Σιλαϊδόπουλος  είναι αστειότητες και αν γίνουν πραγματικότητα θα είναι μια ακόμα “πατάτα” του Αλαφούζου

Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για μια διοίκηση ενός Αλαφούζου ο οποίος έχει την ομάδα παρατημένη, δηλαδή αποκτά μόνο δανεικούς  ελεύθερους και ξέμπαρκους παίκτες, δεν πατάει ποτέ στο γήπεδο, δεν μιλάει με τους παίκτες, δεν επιβραβεύει τις νίκες και δεν «τρίζει τα δόντια» στις ήττες.

Εδώ ερχόμαστε λοιπόν σε ένα σημαντικό ζήτημα. Η διοίκηση δεν έχει καν ορίσει πριμ εξόδου στην Ευρώπη (κάτι που υποτίθεται ότι είναι ο βασικός στόχος της ομάδας), αλλά δεν έδωσε ούτε και πριμ για τη νίκη επί του Ολυμπιακού παρότι οι παίκτες το ζήτησαν.

Έτσι η εξήγηση για την καθίζηση γίνεται πιο απλή. Πρώτον οι παίκτες «ξενέρωσαν» και δεν τα δίνουν όλα, ξέροντας μάλιστα ότι η αξία τους έχει «ταβάνι» και ότι αυτή είναι η ευκαιρία τους να βγάλουν κάποια αξιοπρεπή χρήματα.

Δεύτερον ορισμένοι από τους παίκτες έχουν σηκώσει το δικό τους «μπαϊράκι» και δεν πειθαρχούν αρκετά και εδώ δεν έχουν δίκιο. Δεδομένου ότι και η διοίκηση είναι ανύπαρκτη, ο Ρουμάνος πρέπει να τους διαχειριστεί από μόνος του. Δεν μπορεί να το κάνει όμως διότι ο χαρακτήρας του είναι τριτοκοσμικός Βαλκανικός, δηλαδή πολύ ευέξαπτος και  δεν διαθέτει καμία διπλωματία.

Και ναι μεν η ομάδα ενισχύθηκε στοιχειωδώς τον χειμώνα, αλλά ο Μπόλονι έκανε κακή διαχείριση των παικτών που ήρθαν, βάζοντάς τους να παίζουν συνεχόμενα παιχνίδια, με αποτέλεσμα να έρθουν τραυματισμοί (με πιο σημαντικό όλων του σημαντικού Σανκαρέ).

Μέσα σε όλα τα κακά άρχισε να φαίνεται και η δημιουργική αδυναμία του Παναθηναϊκού που-ειδικά όταν βρεθεί πίσω στο σκορ και του κλειστεί στην άμυνα ο αντίπαλος-είναι πολύ κομβική. Και εδώ βέβαια έχει ευθύνη ο Ρουμάνος…

Κάπως έτσι λοιπόν ξεφούσκωσε άδοξα ο Παναθηναϊκός, μέσα  σε λίγες ημέρες από το νικητήριο ντέρμπι, και οι λόγοι δεν είναι μόνο αγωνιστικοί καθώς-όπως λέει και ο λαός-με πορδές δε βάφονται αυγά !

Η λογική λέει ότι ο Παναθηναϊκός δύσκολα θα βγει στην Ευρώπη φέτος και με οποιονδήποτε προπονητή στον πάγκο…Επίσης η λογική λέει ότι αν δεν σοβαρευτεί ή αν δεν πουλήσει την ομάδα ο Αλαφούζος, προκοπή και διακρίσεις δεν πρόκειται να δει και όλα τα αγωνιστικά πλάνα θα πηγαίνουν στο βρόντο. Και αν δει κάποιες καλές νίκες-όπως είδε μέχρι πρόσφατα-αυτές θα είναι κυρίως πρόσκαιρες και  συγκυριακές. 




Μόνο από το 3-1 κινδυνεύει ο Ολυμπιακός στην Ολλανδία

Το χθεσινό 4-2 του Ολυμπιακού κόντρα στην Αϊντχόβεν, στο άδειο Καραϊσκάκη, είναι αναμφίβολα ένα πολύ σημαντικό προβάδισμα για τους ερυθρόλευκους, παρότι δεν μπορούμε να πούμε και ότι η πρόκριση έχει ήδη κριθεί κόντρα σε μια τόσο απρόβλεπτη ομάδα όπως αυτή η Αϊντχόβεν.

Εκτίμηση μας ότι ο Ολυμπιακός θα πετύχει έστω ένα γκολ στη ρεβάνς της Ολλανδίας και συνεπώς πως μπορεί να κινδυνεύσει μόνο από μια ήττα με 3-1 ή ίσως -λιγότερο πιθανό- και με 4-2 και παράταση.

Όσο για τη μορφή του αγώνα, η βελτίωση σε σχέση με τον ματς με τον Παναθηναϊκό ήταν προφανής και έχει εύκολη εξήγηση. Εμβιλά, Ελ Αραμπί, Μπρούμα και Βαλμπουενά και ξεκίνησαν από την αρχή και ο Ολυμπιακός ήταν άλλη ομάδα.

Από την άλλη όμως στην άμυνα υπήρχε ορατό πρόβλημα και ειδικά στις στημένες φάσεις. Οι Παπασταθόπουλος, Λαλά και Μπα είχαν θέματα απέναντι σε μια Αϊντόβεν που ήταν πολύ γρήγορη και έμοιαζε και λίγο πιο τεχνική σαν ομάδα.

Νομίζουμε πάντως πως αυτό δεν οφείλεται τόσο στην αξία των παικτών όσο στο ότι οι δύο από τους τρεις είναι καινούργιοι και δεν είχαν ξαναπαίξει μαζί.

Εξηγήσιμο λοιπόν και το πως ο Ολυμπιακός δέχθηκε δύο γκολ και έχασε δύο φορές το προβάδισμα που είχε στο πρώτο ημίχρονο…

Πολύ κομβικές όμως για το τελικό αποτέλεσμα ήταν δυο φάσεις. Πρώτον το γκολ του 3-2 που οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στη μεγάλη κλάση του Ελ Αραμπί, το οποίο ήρθε στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου.

Έτσι Ολλανδοί στο δεύτερο ημίχρονο έκαναν το λάθος έκαναν το λάθος να παίξουν παιχνίδι κυριαρχίας για να εκβιάσουν το γκολ, κάτι που ο Μάρτινς είδε και τελικά εκμεταλλεύτηκε υπέρ της ομάδας του.

Η δεύτερη φάση είναι η μεγάλη ευκαιρία που χάνει η Αϊντχόβεν για να το κάνει 3-3 με την καταπληκτική απόκρουση του Σα στο 48’ σε σουτ του εξαιρετικού Ισραηλινού Ζάχαβι. Αν εκεί γινόταν 3-3 πιστεύω ότι τώρα θα μιλούσαμε για διαφορετικό παιχνίδι…

Με το σκορ στο 3-2 ο Μάρτινς έκανε τις κινήσεις που έπρεπε για να εκμεταλλευτεί-όπως λέμε και παραπάνω-τον αφελή τρόπο παιχνιδιού της Αϊντχόβεν και να βάλει ένα τέταρτο γκολ.

Πρώτον έβαλε μέσα τον πιο τεχνίτη Φορτούνη σε θέση φορ, αλλά και τον πιο άτεχνο Μασούρα που όμως αντικατέστησε έναν Βαλμπουενά ο οποίος εμφανώς κουράστηκε και δεν πατούσε καλά.

Στο 80’ κάνει τρεις αλλαγές (Χασάν, Βρουσάι και Ανδρούτσο), το γυρνάει σε 4-4-2 και δίνει και απαραίτητα φρεσκάδα στην ομάδα κόντρα σε μια Αϊντχόβεν που είχε αρχίσει να κουράζεται.

Έτσι εκτιμώ ότι  το 4-2 που ήρθε στο 83’ ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη. Το έκανε ο Μασούρας αλλά θα μπορούσε να το κάνει και οποιοσδήποτε άλλος και ίσως και πιο νωρίς.

Τέλος υπάρχει και μια άλλη μετάφραση του ματς, πως δηλαδή το 4-2 θα μπορούσε να ήταν και μεγαλύτερο, υπέρ του Ολυμπιακού, και πως θα μπορούσε να κλειδώσει την πρόκριση από το πρώτο ματς.

Και πράγματι αυτό θα μπορούσε να γίνει αν, όπως προείπαμε, η άμυνα του Ολυμπιακού δεν είχε τόσα προβλήματα στο πρώτο ημίχρονο και αν ο Μάρτινς είχε στοιχειωδώς καταφέρει να περιορίσει τον Ζάχαβι.

Το ίδιο και αν ο Τέζε της Αϊντχόβεν δεν έκανε μια σωτήρια επέμβαση, στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου, στα πόδια του Ελ Αραμπί την ώρα που αυτός ήταν έτοιμος να πυροβολήσει για το 4-2.

Και τέλος μετά το 4-2 ο Ολυμπιακός είχε  σε τρεις περιπτώσεις την ευκαιρία για ένα πέμπτο γκολ, την ώρα που η άμυνα των Ολλανδών ήταν πελαγωμένη, αλλά δεν το έκανε…




Τα ζεστά μπαλάκια και η «σφαγή» του Ολυμπιακού

Όλα τα έχουμε δει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά τον Ολυμπιακό να διαμαρτύρεται επειδή κληρώθηκε στο κύπελλο με τον Άρη δεν το έχουμε ξαναδεί, σε ένα Ελληνικό ποδόσφαιρο που δεν παύει ποτέ να σε εκπλήσσει !

Ο Ολυμπιακός λοιπόν υποστήριξε ότι η κλήρωση ήταν στημένη και ότι οι αντίπαλοί του κληρώθηκαν με πιο εύκολους αντιπάλους. Και εγώ λέω ότι πιθανότατα και να ήταν, διότι την ΕΠΟ την ελέγχει ακόμα ο ΠΑΟΚ και γιατί ο Καραπαπάς του Ολυμπιακού είχε προαναγγείλει αυτήν την κλήρωση δύο μέρες πριν. Ήταν άραγε τυχαίο ;

Αλλά και να ήταν στημένη, γιατί ο Ολυμπιακός κάνει φασαρία ; Μήπως φοβάται τον Άρη ; Κανονικά ο Άρης θα έπρεπε να διαμαρτύρεται για την κλήρωση που του έτυχε κόντρα στον ισχυρότερο αντίπαλο και όχι ο Ολυμπιακός…

Γιατί όπως και να το κάνουμε, όταν είσαι ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να δίνεις δεκάρα για μια κλήρωση και απλά να μπαίνεις στο γήπεδο και να κερδίζεις κάθε αντίπαλο και να κατακτάς τίτλους.

Να μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν και να πούμε ωμά την αλήθεια. Είναι προφανές ότι ο Ολυμπιακός χαλάστηκε γιατί ο Άρης είναι φιλική προς αυτόν ομάδα (λαϊκιστή παράρτημα) και ήθελε να παίξει με τον Άρη στον τελικό, όπως θέλει και να βγάλει τον Άρη δεύτερο στο πρωτάθλημα !

Όποιος δεν είναι χαζός σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει εκτιμώντας τις φωνές του Ολυμπιακού για την κλήρωση, όπως και το ότι δίνει παίκτες στον Άρη, αλλά και το ότι ο Ολυμπιακός κατήγγειλε πριν από τον θιγόμενο Άρη το θέμα με την απόπειρα δωροδοκίας παικτών του.

Θα μου πείτε τώρα, μήπως και ο ΠΑΟΚ δεν έχει ομάδες παραρτήματα στις οποίες δίνει παίκτες και οι οποίες δεν τον κοντράρουν στα μεταξύ τους παιχνίδια ; Βεβαίως και είχε και έχει ακόμ και αυτές οι αθλιότητες θα πρέπει κάποτε να σταματήσουν στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Και πολύ ορθώς κατήγγειλε ο Ολυμπιακός τη συν ιδιοκτησία ΠΑΟΚ και Ξάνθης, διότι ήταν αλήθεια, και δικαίως είχε αυτή την άτυπη τιμωρία του υποβιβασμού η τελευταία, διότι πάντοτε ήταν κολαούζος του πιο ισχυρού.

Εφόσον λοιπόν υπάρχουν ομάδες παραρτήματα, ορθώς τιμωρούνται όπου και αν ανήκουν και-για να πούμε και κάτι αιρετικό (ως «αιρετικά που είμαστε)- και αν ήταν στημένη η κλήρωση του κυπέλλου, καλώς ήταν !

Διότι ακριβώς πρέπει να τιμωρούνται και οι ισχυροί που έχουν τα παραρτήματα και τα ίδια τα παραρτήματα και να μην αφήνονται ασύδοτοι να κάνουν αυτά που κάνουν ! Διαφωνεί κάποιος ;  

 




Η Δανία παγκόσμια πρωταθλήτρια στο χάντμπολ

Η εθνική ομάδα της Δανίας (φωτό) αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο χάντμπολ για δεύτερη συνεχόμενη φορά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Αίγυπτο (δυστυχώς χωρίς θεατές) και τελείωσε προχθές Κυριακή.

O τελικός της Κυριακής ήταν ένας Σκανδιναβικός τελικός μεταξύ Δανίας και Σουηδίας, με τους Δανούς να επικρατούν τελικά με 26-24  μετά από έναν συναρπαστικό τελικό και αντάξιο της αξίας των δύο ομάδων. Στο πρώτο ημίχρονο το αποτέλεσμα ήταν στο  13-13.

Την τρίτη θέση κατέλαβε η Ισπανία που επικράτησε με σκορ 35-29 της Γαλλίας, ενώ την οχτάδα συμπλήρωσαν, κατά σειρά κατάταξης, Ουγγαρία, Νορβηγία, Αίγυπτος και Κατάρ.

Τέλος πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Δανός σταρ του παγκόσμιου χάντμπολ Μίκελ Χάνσεν.

    

 

 




Κέρδισαν το…στοίχημα της δεύτερης θέσης ΠΑΟΚ και ΑΕΚ !

Το χθεσινό ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΑΕΚ δεν μας έκανε πιο σοφούς, καθώς δεν είδαμε και κάτι που δεν περιμέναμε, πέρα από δύο ομάδες με προβλήματα που τώρα (στη μέση της χρονιάς)  προσπαθούν να χτιστούν από την αρχή.

Tο τελικό ισόπαλο αποτέλεσμα δεν νομίζω ότι άφησε κανέναν δυσαρεστημένο δεδομένου ότι ο τίτλος πάει σίγουρα στον Ολυμπιακό, ενώ και η δεύτερη θέση δεν κρίνει πλέον κάτι το ιδιαίτερο, καθώς δεν οδηγεί στο Champions league, αλλά στο Conference league !

Μπορούμε να πούμε λοιπόν πως ΠΑΟΚ και ΑΕΚ έκαναν γκολ δώρο στους αντιπάλους τους και πως κέρδισαν και οι δύο το…στοίχημα του ντέρμπι και της δεύτερης θέσης !…Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Πάμε τώρα και στο Ατρόμητος-Ολυμπιακός που αξίζει μεγάλης εξωαγωνιστικής ανάλυσης…Εντάξει, κλάσεις ανώτερος  ο Ολυμπιακός, όπως είδαμε και στα στιγμιότυπα του αγώνα, απέναντι σε έναν Ατρόμητο που δεν έβγαλε ούτε καν μια ευκαιρία.

Ωστόσο οι διαιτητές δεν είναι για να βοηθούν την καλύτερη ομάδα να κερδίζει, αλλά για να εφαρμόζουν τους κανονισμούς ! Έτσι δεν πιστεύω ότι στο γκολ του Ολυμπιακού υπάρχει φάουλ (τουλάχιστον εγώ δεν θα το έδινα), αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και χέρι του Σεμέδο, οπότε καθαρό πέναλτι που δεν δόθηκε στον Ατρόμητο, αλλά και καραμπινάτη κόκκινη κάρτα στον Μπα για χτύπημα αντιπάλου εκτός φάσης.

Και, έτσι για την ιστορία, ο Κρητικός διαιτητής του αγώνα Τσαγκαράκης είναι γιός παλιού κορυφαίου  διαιτητή της εποχής της «παράγκας» επί Θωμά Μητρόπουλομ ειδικού στις βρωμοδουλειές ! Τίποτα βλέπετε δεν είναι τυχαίο στο Ελληνικό ποδόσφαιρο…

Τέλος η ομάδα είδηση των τελευταίων τεσσάρων αγωνιστικών είναι ο Παναθηναϊκός ο οποίος έχει τέσσερις συνεχόμενες νίκες, αλλά και πέντε συνεχόμενους αγώνες χωρίς να δεχθεί γκολ.

O Μπολόνι γνωρίζει καλά πως δεν έχει αναλάβει κάποια ομάδα με τεράστιες δυνατότητες γι’αυτό και κοιτάζει πρώτα να θωρακίζει την άμυνα προκειμένου να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα και αυτό μοιάζει να αποδίδει, ενώ στα υπέρ του είναι και η καλύτερη αξιοποίηση νέων ταλαντούχων παικτών.

 Στα μείον του Ρουμάνου είναι βέβαια ο οξύθυμος χαρακτήρας του που συχνά δημιουργεί εντάσεις και στα αποδυτήρια της ομάδας και έξω από αυτά.




Με το ένα πόδι πρωταθλητής ο Ολυμπιακός !

Μόνο ντέρμπι που δεν ήταν τελικά το Ολυμπιακός-ΑΕΚ, καθώς οι ερυθρόλευκοι το πήραν σχεδόν με περίπατο 3-0 το ματς και παίζοντας όσο χρειάζεται για την περίσταση, απέναντι σε μια θλιβερή ΑΕΚ που έπαιξε στοιχειώδη μπάλα μόνο στο πρώτο μισό του δευτέρου ημιχρόνου.

Από την άλλη ο ΠΑΟΚ γκέλαρε στη Λάρισα, κόντρα σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος και έδειξε ότι απλά τη δεδομένη στιγμή δεν μπορεί…Άλλωστε με την εικόνα που είχε τελευταία ήταν αναμενόμενο ότι οι γκέλες κάπου θα έρθουν.

Το ματς Ολυμπιακού-ΑΕΚ δεν αντέχει σε μεγάλη κριτική και πιστεύω πως ακόμα και αν είχε καταφέρει να ισοφαρίσει ο Μάνταλος στη διπλή ευκαιρία που έχασε, ο Ολυμπιακός θα έβρισκε τον τρόπο να απαντήσει.

Αν κάνουμε λοιπόν μια σύγκριση Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ-σύμφωνα με όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, αλλά και στα χθεσινά ματς- καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ δύσκολο ο ΠΑΟΚ να γυρίσει την κατάσταση και ότι ο Ολυμπιακός είναι ήδη με το ένα πόδι πρωταθλητής !

Ο μεν Ολυμπιακό είναι μια ομάδα πλήρης σε όλες τις γραμμές της και σαφώς πιο δεμένη και έτοιμη  από τον ΠΑΟΚ. Επιπλέον με τις μεταγραφικές του κινήσεις (πχ. Μπρούμα, Ρέαμπτσουκ και Βρουσάι), παρότι υπήρξαν και αποτυχίες τύπου Βινάγκρε) και την επιστροφή Βαλμπουενά τείνει να διορθώσει και μερικές ατέλειες και προβλήματα που υπήρχαν μέχρι πρόσφατα.

Επίσης ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει να κάνει και καλή διαχείριση δυνάμεων, μετά την περιπέτεια του κορονοϊού όπου αναγκάστηκε να τελειώσει τη σεζόν Αύγουστο μήνα και μετά από λίγες ημέρες να ξεκινήσει την καινούργια….

Τέλος ο Ολυμπιακός τείνει να αντιστρέψει την κατάσταση και στο παρασκήνιο και κυρίως με ομάδες παραρτήματα ,όπως Άρη και Λάρισα, οι οποίες του εξασφαλίζουν ένα εύκολα εξάποντο, ενώ με τους ανταγωνιστές του τα δίνουν όλα….

Ο δε ΠΑΟΚ αντίθετα είναι μια ομάδα που στήθηκε λάθος  από το καλοκαίρι, άλλαξε προπονητή και τώρα πρέπει να κάνει επειγόντως μεταγραφικές διορθώσεις (όπως Ουάρντα και Κρμέντσικ που έγιαν ήδη) για να διορθώσει κάπως την κατάσταση και να κυνηγήσει τη δεύτερη θέση ή και το κύπελλο.

Και χθες είδαμε ξεκάθαρα ότι πλην του Σφιντέρσκι (που δεν είναι και κάτι τρομερό) δεν υπάρχει ο παίκτης που θα σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα και καθώς μάλιστα ο Τσόλακ που αποκτήθηκε πρόσφατα φαίνεται πως είναι να τον κλαίνε και οι ρέγκες…

Ακόμα και δημιουργικά βλέπουμε ότι  δεν «τραβάνε» ούτε αυτός ο Μούργκ, ούτε πλέον ιδιαίτερα ο Ελ Καντουρί και ο Μπίσεσβαρ και υπάρχει μόνο ο Ζίφκοβιτς και ο 18χρονος Τζόλης  για να δημιουργεί, ο οποίος βέβαια είναι λογικό να μην μπορεί να κάνει τα πάντα ή να έχει και μια κακή ημέρα.

Ακόμα και τα στόπερ μια φορά χρειάστηκε να κάνουν τη δουλειά τους στη Λάρισα και τα θαλάσσωσαν με το γκολ του καταπληκτικού Πινάκα (παρότι εκτιμούμε πολύ τον Ίνγκασον ο οποίος το παλεύει ακόμα και δημιουργικά)

Να λοιπόν γιατί λέμε ότι ο Ολυμπιακός είναι κοντά στον τίτλο-παρότι υπάρχουν και τα play off και πως ο ΠΑΟΚ έχει ως πιο ρεαλιστικό ρόλο τη δεύτερη θέση (να μην καταφέρει δηλαδή ο Μαρινάκης τον στόχο του να βγάλει πρώτο Ολυμπιακό και δεύτερο Άρη) και το κύπελλο.

 




Περί του ντέρμπι που έβαλε “μπουρλότο” στο πρωτάθλημα…

Το ντέρμπι Άρη-ΠΑΟΚ έβαλε «μπουρλότο» στο ήδη παρηκμασμένο ως εκεί που δεν πάει και υπό διάλυση Ελληνικό ποδόσφαιρο και προφανώς αυτή η ήττα του ΠΑΟΚ δεν είναι καθόλου απίθανο να κρίνει και το πρωτάθλημα υπέρ του Ολυμπιακού (δεδομένου ότι οι Πειραιώτες πέρασαν εύκολα με νίκη από το «Βικελίδης»)

Ας πούμε κι εμείς την άποψή μας για όσα διαδραματίστηκαν στο συγκεκριμένο ματς όπου ο ηττημένος ΠΑΟΚ κατήγγειλε στημένη διαιτησία εις βάρος του !

Πρώτον εκτιμούμε ότι επρόκειτο όντως για μια κακή διαιτησία που έπαιξε σχετικά έδρα, αλλά τα περί σφαγής και στημένης διαιτησίας  δεν μπορούμε να τα θεωρήσουμε σοβαρά και τεκμηριωμένα.

Αυτό εκτιμούμε εξετάζοντας προσεκτικά όλες τις επίμαχες φάσεις του παιχνιδιού. Βλέποντας κατά πρώτον τον πειθαρχικό έλεγχο είναι προφανές ότι ο Ολλανδός διαιτητής είχε χάσει τον έλεγχο, ακολουθώντας μια αμφιλεγόμενη τακτική της δύσκολης υπόδειξης καρτών.

Και οι δύο ομάδες κατέφυγαν σε σκληρό έως αντιαθλητικό παιχνίδι, με κυρίως αυτός που το έκανε ήταν ο ΠΑΟΚ και ειδικά από τη στιγμή που δέχθηκε το γκολ και ο οποίος θα έπρεπε να είχε φάει έστω μια αποβολή παίκτη. Δηλαδή στον πειθαρχικό έλεγχο περισσότερο ευνοημένος είναι ο ΠΑΟΚ παρά ο Άρης…

Πάμε τώρα και στα επίμαχα πέναλτι που είναι πραγματικά δύσκολες φάσεις που σηκώνουν μεγάλη συζήτηση…

Το αρχικό πέναλτι που δόθηκε στον Άρη είναι φάση που χρίζει προσεκτικής εξέτασης και εμείς βλέποντάς το εκτιμούμε ότι δεν είναι λάθος που δόθηκε και δεν μπορεί να κατηγορηθεί γι’αυτό διαιτητής και VAR.

Γιατί μπορεί ο Πασχαλάκης να πηγαίνει προς τη μπάλα, αλλά δεν τη βρίσκει, καθώς ο παίκτης του Άρη του την «τσιμπάει», και έπειτα ακολουθεί ανατροπή του από τον Πασχαλάκη. Μάλλον σωστή λοιπόν η απόφαση του εδώ.  

Όσον αφορά την άλλη επίμαχη, φάση με το πέναλτι που ζήτησε ο ΠΑΟΚ στον Τζόλη, και θα μπορούσε να φέρει την ισοφάριση βλέπουμε το εξής: Ο Τζόλης πέφτει όντως μόνος του για να το κερδίσει στο τελικό στάδιο της φάσης (και κάποιος θα πρέπει να τον συνετίσει σε αυτό γιατί είναι και νεαρός) και εκεί δεν υπάρχει πέναλτι.

Ωστόσο βλέποντας τη φάση από την αρχή βλέπουμε ότι ο Τζόλης έχει δεχθεί κλωτσιές και λίγο πριν μπει στη μεγάλη περιοχή (δόθηκε πιθανώς πλεονέκτημα), αλλά και αρχικά μπαίνοντας στην περιοχή, αλλά κρατήθηκε όρθιος. Εδώ λοιπόν θα μπορούσε κάλλιστα να δοθεί ένα πέναλτι στον ΠΑΟΚ, αλλά στο πρώτο στάδιο της επίμαχης φάσης…

Η τελευταία επίμαχη φάση γίνεται στην εκπνοή του αγώνα με τον νεαρό  Μπαγκαλιάνη του Άρη να ανακόπτει έξυπνα με το χέρι υποσχόμενη μπαλιά του ΠΑΟΚ μέσα στην περιοχή. Εκεί ο Ολλανδός διαιτητής αντί να δώσει το πέναλτι (ανθρώπινο λάθος να μην το δει) ή να πάει στο VAR, σφυρίζει λήξη του αγώνα !

Αν δούμε το ματς συνοπτικά λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι ο ΠΑΟΚ αδικήθηκε σε κάποιες καίριες φάσεις, αλλά φωνάζει υπερβολικά περί στημένης διαιτησίας και φωνάζει γιατί πρέπει να καλυφθούν και οι αγωνιστικές του αδυναμίες.

Αν δούμε λίγο και το αγωνιστικό κομμάτι βλέπουμε αρχικά ότι ο ΠΑΟΚ έχει αδυναμίες στο ρόστερ, με παίκτες που δεν μπορούν άλλο και πρέπει να φύγουν και αντίστοιχα με θέσεις όπου πρέπει να ενισχυθεί.

Επιπλέον ως ομάδα μπορεί αν βρει κενό χώρο να κάνει καλά πράγματα- και αυτό το έδειξε και σε μερικά Ευρωπαϊκά ματς- αλλά όταν βρει αντίπαλο καλά οργανωμένο στην άμυνα συνήθως βραχυκυκλώνει.

Αυτό ο Μάντζιος του Άρη το είχε διαβάσει γι’αυτό και θωράκισε πρώτα την άμυνά του-ως σχετικά λιγότερο ποιοτική ομάδα από τον αντίπαλο του-ελπίζοντας ότι θα του κάτσει μπροστά κάποια φάση και τελικά έτσι και έγινε και ο Άρης κέρδισε ένα ματς που ήταν για ισοπαλία και όπου δημιούργησε λίγες φάσεις.

Τέλος ας μας επιτραπεί και ένα σχόλιο για το θέμα που προέκυψε-με τις επίμαχες δηλώσεις Καραπαππά- της καταγγελίας για απόπειρα δωροδοκίας παικτών του Άρη από τον ΠΑΟΚ.

Εμείς φυσικά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι έγινε ή τι δεν έγινε σε αυτή την περίπτωση, αλλά υπογραμμίζουμε το εξής: Πως είναι δυνατόν τη δημόσια καταγγελία να την κάνει πρώτα ένας άνθρωπος του Ολυμπιακού και όχι ο ίδιος ο Άρης (ο οποίος έβγαλε αργότερα ανακοίνωση και επιβεβαίωσε τα λεγόμενα Καραπαππά) ;

Εδώ λοιπόν για εμάς  είναι σαν να επιβεβαιώνονται, κατά κάποιον τρόπο, όσοι λένε ότι ο Άρης είναι στο «άρμα» του Ολυμπιακού ο οποίος είναι κάτι σαν προστάτης του.

Όσο για την εξέλιξη της υπόθεσης πιστεύουμε πως αν δεν υπάρχει επ’αυτοφόρω σύλληψη (που δεν υπάρχει) ή μια πολύ έγκαιρη καταγγελία, ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να κινδυνεύσει από μια τέτοια υπόθεση.