Τα πρώτα συμπεράσματα για την εθνική του Αναστασιάδη

Ας σταθούμε σε κάποια συμπεράσματα από τη νίκη της εθνικής με 2-0 στο Βαντούζ με το αδύναμο Λιχτενστάιν που αποτελεί ένα μικρό πρώτο θετικό βήμα.

Το πρώτο θετικό που είδαμε είναι ότι οι παίκτες έβγαλαν μεγαλύτερο πάθος και διάθεση για ποδόσφαιρο που συχνά τα τελευταία χρόνια λείπει από την ομάδα στις «σφαλιάρες» που τρώει.

Το δεύτερο είναι η καλή αμυντική μας λειτουργία (έστω και χωρίς Παπασταθόπουλο και Μανωλά), καθώς δεν απειληθήκαμε σχεδόν καθόλου από το Λιχτενστάιν το οποίο δεν έβγαλε καθαρή ευκαιρία.

Το δεύτερο είναι ότι-ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο- υπήρχε ένα στοιχειώδες τακτικό πλάνο μέσα στο γήπεδο και ένας μπούσουλας για το πως θα διασπάσουμε τη μαζική άμυνα των αντιπάλων, ενώ βγήκαν και στοιχειώδεις αυτοματισμοί που επίσης τα τελευταία χρόνια απουσίαζαν.

Αλλά κακά τα ψέματα, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, ήταν φανερή και  η έλλειψη φαντασίας και υψηλής τεχνικής-που είναι μεγάλο πρόβλημα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο- οπότε και φτιάξαμε λίγες φάσεις και ευτυχώς τελικά που ήρθε το γκολ του Φορτούνη στο 45’..

Δημιουργικά χαφ δεν υπήρχαν στην ενδεκάδα, με εξαίρεση τον Φορτούνη, και φτάσαμε σε σημείο να προσπαθούν να φτιάξουν παιχνίδι ο Ζέκα, ο Κουρμπέλης, και ο Σάμαρης  (οι πιο τεχνίτες Μάνταλος και Χριστοδουλόπουλος δεν έπαιζαν) και φυσικά με πενιχρά αποτελέσματα.

Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα μας βελτιώθηκε και βγάλαμε αρκετές φάσεις, για το λόγο ότι έφυγε το άγχος και γιατί τρέξαμε και πρεσάραμε περισσότερο με αποτέλεσμα τα αναξιόπιστα χαφ και στόπερ του Λιχτενστάιν να υποπίπτουν σε συνεχόμενα λάθη και να κερδίζουμε συνεχώς μπάλες.

Όσο για την επιθετική μας γραμμή-που είναι και αυτή ένα πρόβλημα τα τελευταία χρόνια- θεωρώ ευτύχημα την αποχώρηση του Μήτρογλου και την αντικατάσταση από τον Δώνη, διότι ο Μήτρογλου έχει δείξει πως όταν δεν είναι σε καλή κατάσταση και πλήρη ετοιμότητα, δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Ο Δώνης μπορεί κατά τ’άλλα να μην φάνηκε ιδιαίτερα, αλλά όταν χρειάστηκε έκανε την ωραία ατομική ενέργεια και σκόραρε κλειδώνοντας το παιχνίδι, ενώ ευχάριστη έκπληξη ήταν και ο δραστήριο Μασούρας.

Το κρίσιμο ματς με τη Βοσνία είναι φυσικά μια διαφορετική ιστορία, αφού θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με πιο αμυντικογενή τακτική δεδομένου ο αντίπαλος υπερτερεί τεχνικά και θα πρέπει να κλείσουμε τους χώρους.

Με αυτό δεδομένο συν την αναμενόμενη συμμετοχή του  Παπασταθόπουλου, θα λέγαμε ότι είναι ένα ματς που μας ταιριάζει, αν μπορέσουμε να ελέγξουμε το ρυθμό του, και που μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί.

Επειδή όμως το νόμισμα έχει δύο όψεις, το ματς της Βοσνία είναι και ένα ματς που αν σου στραβώσει-δεχόμενος ένα γκολ νωρίς-μπορείς και να χάσεις με κάτω τα χέρια, όπως ακριβώς συνέβη και πριν λίγα χρόνια επί Σάντος (3-1 για τους Βόσνιους στη Ζένιτσα). Οπότε ας είμαστε συγκρατημένοι…




Ξεχάστε τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό για τα επόμενα χρόνια !

Δεν γνωρίζουμε αν αυτοί που έκαναν τα χθεσινά επεισόδια στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ήταν προβοκάτορες που ήθελαν να διώξουν τον Αλαφούζο ή απλά διεστραμμένοι και πρεζομένοι και δεν ξέρω τι άλλο…

Γνωρίζουμε όμως με σιγουριά ότι οι συγκεκριμένοι πήγαν εκεί, όχι για να δουν ποδόσφαιρο, αλλά για να δημιουργήσουν το μπάχαλο που δημιούργησαν, καθώς άλλωστε τα επεισόδια ξεκίνησαν από τα πρώτα μόλις λεπτά του αγώνα (τρίτο λεπτό) με το «ντου» στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Κάποιες  δημοσιογραφικές πληροφορίες κάνουν λόγο για φήμες, εδώ και τουλάχιστον δέκα ημέρες, που μιλούσαν για προγραμματισμένα επεισόδια που πολλοί τα περίμεναν. Εμείς ωστόσο δεν είμαστε σε θέση να το επιβεβαιώσουμε.

Αλλά ακόμα και προβοκάτσια κατά του Αλαφούζου να ήταν, αυτό δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν έχει τεράστια ευθύνη και για τη σημερινή κατάντια του Παναθηναϊκού, αλλά και για την αδυναμία της ως διοίκηση. Αυτή άλλωστε η διοικητική ανυπαρξία δίνει ουσιαστικά και το ελεύθερο στους μπαχαλάκηδες να κάνουν ότι γουστάρουν και να ασελγούν επάνω στην ήδη πληγωμένη ομάδα…

Το σίγουρο όμως μετά τα χθεσινά είναι πως για τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να ξεχάσουμε τον Παναθηναϊκό ο οποίος πέφτει μοιραία στην αφάνεια και για άγνωστο χρονικό διάστημα !

Η φετινή καλή προσπάθεια για τη δημιουργία, σχεδόν από το μηδέ,ν μιας καλής νεανικής ομάδας υπό τον εξαιρετικό προπονητή Γιώργος Δώνη πάει στράφι, δεδομένου ότι έξι από τους βαθμούς που έχουν αποκτηθεί στο γήπεδο έχουν πάει από την αρχή στράφι.

Τώρα, μετά τα χθεσινά, η πέμπτη θέση (και η έκτιση της ποινής που υφίσταται στα Ευρωπαϊκά κύπελλα) χάνεται οριστικά για φέτος και το πιθανότερο είναι ότι θα χαθούν άλλοι τρεις ή έξι βαθμοί ποινής που αποκτήθηκαν με κόπο στο γήπεδο !

Tι μέλλον υπάρχει λοιπόν σε έναν σύλλογο παρηκμασμένο, χωρίς χρήματα, Ευρωπαϊκά παιχνίδια και με μια διοίκηση αδύναμη ή σχεδόν ανύπαρκτη ; Και υπάρχει περίπτωση να υπάρξει σύντομα διοικητική αλλαγή ;

Η συγκεκριμένη κυβέρνηση που έχουμε τώρα έδειξε ότι κατά πρώτοι δεν ήθελε τον Αλαφούζο στον Παναθηναϊκό οπότε και επιθυμούσε-όσο είναι στα πράγματα αυτός- την ομάδα σε ανυποληψία, όπως και έγινε.

Αυτό που αυτή η κυβέρνηση επιθυμούσε είναι σαφώς μια διοίκηση αρεστή σε αυτήν (τύπου Σαββίδη, Μελισσανίδη Μαρινάκη), όπως το επιθυμεί και για όλες τις μεγάλες ομάδες τις οποίες θέλει να ελέγχει κυρίως διότι από πίσω έχουν μεγάλο αριθμό φανατικών οπαδών.

Τώρα αν υπάρξει μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη είναι άγνωστο τι θα επιδιώξει για τον Παναθηναϊκό, αν και το πιθανότερο είναι ότι θα προσπαθήσει να ευνοήσει τον Μαρινάκη, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ ευνόησε πρωτίστως τον Σαββίδη.

Ακόμα όμως και αύριο το πρωί να βρεθεί μια διοίκηση που να είναι έτοιμη να σηκώσει στους ώμους της το βάρος των χρεών-και να κάνει και ένα μακροχρόνια πλάνο ανασυγκρότησης της ομάδας-φανταστείτε πόσος καιρός θα χρειαστεί προκειμένου ο σύλλογος να μπει σε μια ομαλότητα, να αρχίσει να ξαναπαίζει στην Ευρώπη και να δυναμώνει οικονομικά και διοικητικά, οπότε και αγωνιστικά…

Συμπέρασμα ; Όλα δείχνουν πως για τα προσεχή χρόνια οι οπαδοί του Παναθηναϊκού θα πρέπει να ξεχάσουν την ποδοσφαιρική ομάδα η οποία και θα φυτοζωεί…

 




Ανοίγει ξανά ο φάκελος Noor1 για Μαρινάκη και τρεις συνεργάτες του !

Τρέχουν ξανά οι εξελίξεις στην υπόθεση της παράλληλης δικαστικής έρευνας του Noor1: Ανοίγει ο φάκελος της ποινικής δίωξης σε Μαρινάκη και τρεις συνεργάτες του !

Μια υπόθεση που πάγωνε στα συρτάρια της Δικαιοσύνης εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, λόγω των συνεχών μετατοπίσεων των ανακριτριών που είχαν στα χέρια τους τον φάκελο, βγαίνει από τον «πάγο».

Η παράλληλη δικαστική έρευνα η οποία ξεκίνησε από την ποινική δίωξη της εισαγγελέως Τζήβα, που κυνηγήθηκε λυσσαλέα, «ζωντανεύει» και αχνοφαίνονται οι πρώτες ενδείξεις ότι η Δικαιοσύνη αποφάσισε να ενεργήσει.

Η κυρία Τζήβα είχε παραδώσει, λόγω μετάθεσης, τον φάκελο στην ανακρίτρια κ. Αλεξακίδου, όμως πριν καλά καλά τελειώσει την έρευνα, μετατέθηκε και εκείνη από τον Πειραιά στην Αθήνα. Φαίνεται όμως, πως το νερό μπήκε στο αυλάκι καθώς πλέον η υπόθεση δόθηκε και επίσημα στην ανακρίτρια διαφθοράς Πειραιά, κ. Καλλιόπη-Ιωάννα Μάντακα η οποία μελετά ενδελεχώς την υπόθεση και ανοίγει τον φάκελο καθώς άμεσα σκοπεύει να κάνει και τις πρώτες κινήσεις που θα αφορούν τη διαλεύκανση ενός θέματος που είχε μείνει στο σκοτάδι.

Οι διώξεις ασκήθηκαν για κατοχή, διακίνηση, χρηματοδότηση ναρκωτικών ουσιών και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.

Εκτός από τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός, δίωξη έχει ασκηθεί και σε άλλα τρία άτομα και, συγκεκριμένα, κατά του πρώην διευθύνοντος συμβούλου της ναυτιλιακής εταιρείας Capital, Νίκου Συντιχάκη, του δικηγόρου Βαγγέλη Μπαϊρακτάρη και του ναυτασφαλιστή Ηλία Τσακίρη.

Η δικογραφία που έχει σχηματιστεί είναι ογκοδέστατη καθώς μετρά σχεδόν 20.000 σελίδες, ενώ πέραν των γνωστών κωλυσιεργιών της ελληνικής δικαιοσύνης, χρειάστηκε δικαστική συνδρομή από το Ντουμπάι με συνέπεια να χρειαστεί περαιτέρω χρόνο για μεταφράσεις.

Θα πρέπει δε, να σημειωθεί ότι παράλληλα με την συγκεκριμένη δικαστική έρευνα, δικάζεται αυτές τις ημέρες στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού η έφεση που έχει υποβάλει η εισαγγελέας κ. Τρουπή για την κεντρική υπόθεση του Noor1, καθώς έκρινε επιεικείς τις πρωτόδικες ποινές στους κατηγορούμενους.

ΠΗΓΗ: www.sdna.gr




ΠΑΟΚ και Λαμία οι κερδισμένοι του κυπέλλου και τέλος η χρονιά για τον Ολυμπιακό !

Μετά το κάζο της Λαμίας (η οποία εξελίσσεται φέτος σε φονέα των γιγάντων) η φετινή χρονιά για τον Ολυμπιακό έχει λογικά τελειώσει, με δεδομένο ότι πολύ δύσκολα μπορεί και στο πρωτάθλημα να πάει πάνω ή κάτω από δεύτερος ! Και είναι φυσικά αποτυχημένη με μοναδική καλή παρένθεση την πρόκριση επί της Μίλαν στο Europa…

Τώρα πως συνέβη αυτό το απίθανο-με 3-3 το πρώτο ματς εκτός-να χάσει μέσα στο Καραϊσκάκη από τη Λαμία και να αποκλειστεί, εμείς τα λέμε από την αρχή της χρονιάς….

Όσο οι αγαπητοί δημοσιογράφοι και λοιποί αποθέωναν την καλή μπάλα του Ολυμπιακού εμείς επισημαίναμε και τις αδυναμίες του και στην άμυνα, όπου συνήθως δεχόταν το εύκολο γκολ έχοντας αδυναμίες και στα άκρα και στο κέντρο της, και στην επίθεση όπου χρειαζόταν να χάσει πολλές ευκαιρίες για να βάλει ένα γκολ.

Όσο τα ματς του έβγαιναν-κυρίως κόντρα σε μικρομεσαίες ομάδες- βρίσκοντας κενούς χώρους και βάζοντας περισσότερα γκολ από όσα δέχεται, όλα ήταν καλά. Ήταν προφανές όμως ότι θα τύχουν και παιχνίδια που θα στραβώσουν, όπως και έτυχαν…

Αυτό που συνέβη λοιπόν κόντρα στη Λαμία ήταν από τη μία να δεχθεί γκολ από τη μοναδική ευκαιρία που έβγαλε η Λαμία στο ματς και ταυτόχρονα να είναι τόσο άστοχος και αγχωμένος επιθετικά που να μην μπορέσει να σκοράρει από 28 τελικές και πέναλτι !

Και τέλος πάντων τι «σοφή» απόφαση ήταν αυτή του Μάρτινς να ξεκινήσει αρκετούς αναπληρωματικούς σε αυτό το ματς όταν το κύπελλο ήταν ο μοναδικός στόχος που του είχε απομείνει ; Δηλαδή θεωρούσε δεδομένη την πρόκριση και ξεκούρασε παίκτες για το ματς με τον αδύναμο και υποβιβασμένο Απόλλωνα ; Σοβαροί να είμαστε…

Πάμε τώρα και στο ματς θρίλερ ΠΑΟΚ-Πανιώνιου όπου είχαμε και τα παρατράγουδα…

Κατά πρώτον το πέναλτι του Μανθάτη ομολογουμένως και δεν υπάρχει στην τελευταία φάση που έκρινε το παιχνίδι, ούτε φυσικά και η κόκκινη κάρτα που του έβγαλε ο διαιτητής Σκουλάς που είναι να απορείς τι κανονισμό εφάρμοσε. Επίσης ο Σκουλάς αγνόησε και μια κόκκινη (δεύτερη κίτρινη) που έπρεπε να πάρει ο Γιαννούλης σε τράβηγμα στον Μανθάτη.

Με τη διαφορά ότι ο Πανιώνιος (που δεν λέει ακόμα να αποκολληθεί από το «άρμα» του Ολυμπιακού) δεν δικαιούται να μιλάει για διαιτησία και να νιώθει αδικημένος για τους εξής λόγους:

Στο πρώτο ημίχρονο υπάρχει πέναλτι του Σταυρόπουλου του Πανιώνου στον Κρέσπο και κόκκινη κάρτα στον πρώτο, που τον ανακόπτει κι’ενώ είναι σε προφανή θέση για γκολ. Επιπλέον χαρίζει και απευθείας κόκκινη και στον Καμαρά του Πανιωνίου για εγκληματικό μαρκάρισμα, ενώ και το γκολ του Άκπομ για το οποίο διαμαρτύρεται ο Πανιώνιος είναι κανονικότατο…

Ακόμα χειρότερα οι παίκτες του Πανιωνίου αρνούνται να κάνουν σέντρα μετά το τέταρτο καθοριστικό γκολ και ο Σκουλάς σφυρίζει απλά τη λήξη χωρίς να κρατήσει και τις καθυστερήσεις που έπρεπε !

Αυτό που έπρεπε να κάνει, αν γνώριζε στοιχειωδώς τους κανονισμούς, είναι να κάνει συστάσεις στον αρχηγό και αν και πάλι δεν έκαναν τη σέντρα να διέκοπτε το παιχνίδι εις βάρος του Πανιωνίου κάτι που θα έφερνε σαφώς και την τιμωρία της ομάδας…

Συνεπώς στη σούμα ο Πανιώνιος δεν δικαιούται να νιώθει εαδικημένος και ας μιλάμε για μια διαιτησία που έτσι κι’αλλιώς τα έκανε επιεικώς μαντάρα…

 




Αναμενόμενος ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού

Πριν τον αγώνα του Κιέβου είχαμε προβλέψει ότι ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί δύο γκολ για να προκριθεί, οπότε και οι πιθανότητές του δεν ήταν πολλές, και τελικά έτσι ακριβώς ήταν.

Η ανάγνωση του αγώνα και του τελικού αποτελέσματος δεν είναι δύσκολη, αφού Ολυμπιακός δέχθηκε  δέχθηκε όντως ένα γκολ το οποίο δεν μπόρεσε ποτέ να ανταποδώσει.

Εν κατακλείδι ο Ολυμπιακός δίκαια δεν προκρίθηκε αφού η Ντιναμό Κιέβου ναι μεν δεν ήταν καμιά μεγάλη ομάδα, αλλά και αποδείχθηκε έστω και οριακά καλύτερη και πιο αποτελεσματική μέσα στο γήπεδο. Και αυτό συνέβη διότι ο Ολυμπιακός παρουσίασε και στα δύο ματς παθογένειες που παρουσιάζει από την αρχή της χρονιάς.

Είδαμε λοιπόν στο Κίεβο προβλήματα αμυντικά, με τα άκρα να μην μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς και τον Τσιμίκα πολύ κακό (αυτή τη φορά η «καρμανιόλα» Βούκοβιτς δεν έπαιξε), αλλά και πρόβλημα στο αμυντικό transition, γι’αυτό και ο Ολυμπιακός, όταν αναγκάστηκε να ανοιχτεί, έτρεμε με τις αντεπιθέσεις της Ντιναμό Κιέβου. Στο σημείο αυτό οφείλουμε φυσικά να αναρωτηθούμε για ποιον ο Μάρτινς στα τελευταία παιχνίδια αφήνει στον πάγκο τον ποιοτικότερο Κούτρη και εμπιστεύεται τον Τσιμίκα ;

Επιθετικά δεν βλέπουμε και πάλι το ίδιο έργο με τον Ολυμπιακό να είναι δημιουργικότατος και πολύ αποτελεσματικός απέναντι σε μεσαίες και μικρές Ελληνικές ομάδες, αλλά σχετικά άσφαιρος στα κρίσιμα και δύσκολα παιχνίδια και ιδιαίτερα όταν οι αντίπαλοι καταφέρνουν να περιορίσουν στοιχειωδώς τον Φορτούνη (ο Ποντένσε πάλευε σχεδόν μόνος του στο Κίεβο, ιδιαίτερα πριν μπει ο δραστήριος Μασούρας) . Για τον λόγο αυτό αποκτήθηκε αυτός ο Αργεντινός Σολδάνο , αλλά δεν τον έχουμε δει ακόμα για άγνωστο λόγο…

Στο Κίεβο λοιπόν ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο είχε την υπεροχή και τρεις, τέσσερις ευκαιρίες για να σκοράρει δύο γκολ που χρειαζόταν), αλλά αυτό δεν ήρθε διότι και πάλι φάνηκε η φετινή δυστοκία ή ανικανότητα στα δύσκολα παιχνίδια.

 Οπότε τζίφος η διάκριση στην Ευρώπη για τον Ολυμπιακό και για φέτος, παραμένοντας ωστόσο αξιοσημείωτη επιτυχία η πρόκριση επί της Μίλαν. Δεδομένου μάλιστα ότι η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα είναι πλέον δεδομένη, ο μοναδικός στόχος που του έχει μείνει είναι το κύπελλο.

 




Η εκτίμησή μας για τον Ολυμπιακό στο Κίεβο

Απόψε ο Ολυμπιακός έχει στο παγωμένο Κίεβο την τελευταία του ευκαιρία για να κάνει κάτι καλό στην Ευρώπη με μια σημαντική πρόκριση στους 16 του Europa league.

Στο πρώτο παιχνίδι ο Ολυμπιακός παρέταξε μια ενδεκάδα-μάλλον πειραματική- που δεν απέδωσε και ειδικά αμυντικά και το πλήρωσε με το 2-2 που αυτόματα κάνει τους Ουκρανούς το σαφές φαβορί ,αλλά με την πρόκριση ακόμα ανοιχτή.

Είδαμε βεβαίως έναν Ολυμπιακό που στο Καραϊσκάκη για μισή ώρα απέδωσε και καλό ποδόσφαιρο και πρέσαρε και είχε και καλά τρεξίματα και έκανε και γκολ, αλλά αυτό οφειλόταν και στη χειμερινή διακοπή των Ουκρανών που έψαχναν τα πατήματά τους.

Έστω και με ένα γκολ κόντρα στο ρυθμό του αγώνα, ο Ολυμπιακός είχε την ευκαιρία να κρατήσει το πολύτιμο 2-1 του ημιχρόνου και να πάει με άλλον αέρα στο Κίεβο, αλλά δεν το έκανε καθώς στο δεύτερο ημίχρονο οι Ουκρανοί είχαν τον έλεγχο καθ’όλη τη διάρκεια και τελικά ανταμείφθηκαν με ένα γκολ στην εκπνοή.

Αλλά πως να κατάφερνε ένα καλύτερο αποτέλεσμα με αυτή την αμυντική συμπεριφορά ο Ολυμπιακός ; Αρκεί να θυμηθούμε ότι πριν από αυτό το παιχνίδι είχε δεχθεί έξι γκολ σε τρία παιχνίδια (Λαμία, ΠΑΟΚ) και παρουσιάζοντας προβλήματα και στα άκρα (ειδικά με τον Μεριά και στο ντέρμπι της Τούμπας και με τον Τοροσίδη) και κυρίως με τον απερίγραπτο Βούκοβιτς και έτσι παρασύρεται σε λάθη και ο ποιοτικός αλλά ασταθής Σισέ.

Από την άλλη οι Ουκρανοί παρουσίασαν μια ομάδα απλά λίγο καλύτερη από πέρσι που έπαιξε με την ΑΕΚ, με τρεις πολύ καλούς παίκτες που αξίζουν την προσοχή μας και τους υπόλοιπους απλώς καλούς ρολίστες.

Εκτιμούμε λοιπόν ότι για να περάσει με πρόκριση ο Ολυμπιακός από το Κίεβο θα πρέπει να πετύχει δύο γκολ, διότι φαίνεται πως είναι δύσκολο να κρατήσει την εστία του απαραβίαστη.

Υπάρχει βεβαίως και το σενάριο για ένα πολύ κλειστό ματς που θα πηγαίνει προς το 0-0 και τον Ολυμπιακό να κλέβει το ματς στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά πιστεύουμε ότι συγκεντρώνει λιγότερες πιθανότητες, διότι οι Ουκρανοί μπορούν να εκμεταλλευτούν, με τις επικίνδυνες αντεπιθέσεις τους, αμυντικά κενά του Ολυμπιακού όταν αυτός θα ανοιχτεί για να σκοράρει.




Που πας ρε ΑΕΚ με αυτή την άμυνα ;;

Συγνώμη αλλά τι κριτική μπορεί να γίνει σε αυτό το προχθεσινό ντέρμπι Ολυμπιακού-ΑΕΚ 4-1, όταν η ΑΕΚ κατεβάζει μια απερίγραπτη άμυνα ερασιτεχνικής ομάδας και έναν απερίγραπτο τερματοφύλακα ; Που πήγε αυτή η ΑΕΚ με τον Μπάρκα, τον Οικονόμου, τον Τσόσιτς και τον Μπακάκη και σε τι ακριβώς ήλπιζε (παρότι στο πρώτο μέρος το παιχνίδι της πήγε απρόσμενα καλά) ;

 Θα λέγαμε λοιπόν ότι το πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι είναι μια μαγική εικόνα γιατί η ΑΕΚ έκανε παιχνίδι μόνη της απέναντι σε έναν σαστισμένο Ολυμπιακό από το Ευρωπαϊκό του ματς και από  το γρήγορο γκολ που δέχθηκε από τον εξαιρετικό Πόνσε (τον οποίον είχαμε αδικήσει παλιότερα στη σύγκριση με τον Αραούχο).

Η ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο σάστισε με ένα γκολ τον Ολυμπιακό και στη συνέχεια δεν πιέστηκε-παρά μόνο σε δύο περιπτώσεις στις ευκαιρίες που έβγαλε ο Ολυμπιακός- ώστε να φανεί η μεγάλη αμυντική γύμνια της.

Αντιθέτως, με τη μορφή που είχε ο αγώνας, μπόρεσε και απείλησε και άλλες φορές, αφού η άμυνα του Ολυμπιακού παραπατούσε. Αυτός ο Βούκοβιτς ήταν και πάλι «καρμανιόλα» και συμπαρέσυρε σε λάθη και τον Σισέ, ενώ  μπροστά ο Φορτούνης ήταν μπλοκαρισμένος από του Άλεφ.

Στο δεύτερο ημίχρονο ωστόσο ωφέλησαν οι αλλαγές του Μάρτινς (που αντέδρασε σωστά και ψύχραιμα από τον πάγκο) Τοροσίδης αντί Βούκοβοιτς και Χριστόδουλόπουλος αντί Ντίας, ενώ και οι Σισέ και Μεριά απελευθερώθηκαν και έπαιξαν καλύτερα, όπως και ο Φορτούνης.

Δεν χρειάστηκε λοιπόν παρά ένας στοιχειωδώς καλό ποδόσφαιρο από του ερυθρόλευκους, ώστε να ξεγυμνωθεί τελείως αμυντικά η ΑΕΚ και να σταματήσει εντελώς και να απειλεί.

Και αφού έγινε το 2-1 και ΑΕΚ αναγκάστηκε να ανοιχτεί, εκτέθηκε ακόμα παραπάνω αμυντικά και όχι μόνο αυτό, αλλά εκτέθηκε πολύ και ως φυσική κατάσταση, γι’αυτό και το σκορ έφτασε στα επίπεδα του 4-1…

Έτσι μπορούμε να πούμε πλέον ότι ο Ολυμπιακός έχει εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και ρίχνει το βάρος στην Ευρώπη, όπου θα τα παίξει όλα για όλα την Πέμπτη στο Κίεβο, αλλά και στο κύπελλο.

Όσο για την ΑΕΚ μπορούμε να πούμε ότι έχει ήδη φανεί ο λανθασμένος σχεδιασμός και τα λάθη του καλοκαιριού και τώρα ο Χιμένεθ  καλείται να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, αφού υπάρχει και το κύπελλο, ενώ και ο Ατρόμητος δεν έχει παραιτηθεί από τη διεκδίκηση της τρίτης θέσης.




Δίκαια και στα ίσια πρωταθλητής !

Νομίζω δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία πως φέτος ο τίτλος θα πάει στην Τούμπα και στο λευκό πύργο, εκτός πια και αν ο ΠΑΟΚ εξαφανιστεί από το γήπεδο ή παίζει με εννιά παίκτες στα δέκα  εναπομείναντα παιχνίδια !

Δίκαια βεβαίως το παίρνει αφού κέρδισε το βασικότερο ανταγωνιστή του Ολυμπιακό, εντός και εκτός έδρας και δεν έχει χάσει κανένα ντέρμπι και γενικά κανένα ματς μέχρι στιγμής. Και αν στο Καραϊσκάκη πράγματι κοιμήθηκε ο Θεός, τη χθεσινή νίκη στο ντέρμπι της Τούμπας δεν μπορεί να την αμφισβητήσει κανείς, αφού ήταν εύκολη, στα ίσια και στο κρισιμότερο ματς.

Ας δούμε λίγοι που κρίθηκε λοιπόν το χθεσινό ματς, αν και η ανάλυση του δεν είναι και τόσο δύσκολη…

Στο πρώτο που θέλω να σταθώ δεν είναι το καθαρά αγωνιστικό αγωνιστικό κομμάτι, σκεφτείτε όμως το εξής: Μια ομάδα σαν τον ΠΑΟΚ να έχει να πάρει πρωτάθλημα 34 χρόνια, τι πάθος και τι προσμονή είχαν οι παίκτες και οι οπαδοί του για να πάρουν αυτό το ματς και να το κατακτήσουν !

Εννοώ πως το κίνητρο  και το πάθος του ΠΑΟΚ ήταν λίγο μεγαλύτερο από αυτό του Ολυμπιακού, παρότι ένα πρωτάθλημα είναι πάντα ένα πρωτάθλημα. Με αυτά τα δεδομένα σκεφτείτε ότι ο Ολυμπιακός έπρεπε να τα παίξει όλα για όλα σε μια καυτή έδρα όπως αυτή της Τούμπας, κόντρα στο μέγα πάθος, ενθουσιασμό και αυτοπεποίθηση των γηπεδούχων που έπαιζαν κάτι σαν το παιχνίδι της ζωής τους. Ήταν εύκολο να το καταφέρουν ;

Πάμε να δούμε τι έγινε και στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, όπου ο Ολυμπιακός κάνει ένα κομβικό λάθος που έκρινε σε μεγάλο βαθμό και το ματς. Μπήκε να παίξει από την αρχή ανοιχτά και να πάρει τον έλεγχο του αγώνα, για να βρει το γκολ. Ωστόσο, όπως, έχουμε ξαναπεί , αυτόν τον ΠΑΟΚ μπορείς να το δυσκολέψεις όταν παίζεις πιο μαζεμένα με έμφαση στην άμυνα και αν κάνεις το αντίθετο θα σε «σκοτώσει».

Ο Μάρτινς λοιπόν είδε λάθος τακτικά το παιχνίδι από την αρχή και αυτό ο Ολυμπιακός το πλήρωσε μια που ο ΠΑΟΚ βρήκε την ευκαιρία να ανοίξει το παιχνίδι του. Δηλαδή ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να παίξει πιο προσεκτικά ,με έμφαση στην άμυνα, και να προσπαθούσε στην πορεία του ματς να βρει το γκολ με οποιονδήποτε τρόπο ή και απλά να «κλέψει» το ματς.

Από και πέρα είδαμε από την αρχή έναν ΠΑΟΚ άψογα και ορθολογικά,  και με μικρές αποστάσεις στις γραμμές του στημένο, και αντίθετα έναν Ολυμπιακό με πολλές ανορθογραφίες.

Κατά πρώτον ο Λουτσέσκου απονεύρωσε μεσοεπιθετικά τον Ολυμπιακό εξουδετερώνοντας τον Φορτούνη και από την άλλη οι σχεδόν αλάνθαστοι Κρέσπο και Βαρέλα απορροφούσαν  όλους τους «κραδασμούς» στην άμυνα του ΠΑΟΚ. Από την άλλη υπήρχε η ατυχέστατη επιλογή του να παίξει ο Νάτχο αμυντικό χαφ, αλλά και ο περπατητής Βούκοβιτς και αυτοί οι δύο συμπαρέσυραν και τον ποιοτικό αλλά «εύθραυστο» Σισέ σε λάθη.

Αλλά και στα άκρα η διαφορά ήταν εμφανής, καθώς οι Τοροσίδης και Κούτρης δεν τράβηξαν και ο Ελ Καντουρί με τον Ζαμπά τους έκαναν «γιογιό». Αντιθέτως οι Βιερίνια και Μάτος δεν είχαν κανένα πρόβλημα απέναντι στους, σε κακή βραδιά, Ποντένσε και Χριστοδουλόπουλο στους οποίους μάλιστα ο Μάρτινς άλλαξε θέση γύρω στο ημίωρο.

Όλα αυτά έφεραν κακό αμυντικό τρανζίσιον από πλευράς Ολυμπαικού και τρύπες στην άμυνα του που ο ΠΑΟΚ εκμεταλλεύτηκε δύο φορές-καθώς οι Ακπόμ και Μπίσεσβαρ έκαναν «παπάδες»- στο πρώτο ημίχρονο και σαφώς θα μπορούσε και παραπάνω (ήταν και το σωστά ακυρωθέν γκολ).

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μάρτινς άλλαξε κάποιες ανορθογραφίες (Καμαρά αντί Νάτχο και Ντίας αντί Χριστοδουλόπουλου), οπότε συμμάζεψε κάπως τα αμυντικά κενά και πήρε και μια πρωτοβουλία των κινήσεων (αφού και ο Ποντένσε βελτιώθηκε)  που όμως ήταν εντελώς ανούσια.

Αυτό συνέβη διότι ο Λουτσέσκου πήρε και πάλι καλό βαθμό καθώς μάζεψε την ομάδα στην άμυνα, συρρικνώνοντας τις γραμμές της, με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να κινδυνεύσει ελάχιστα.

Εν τέλει ένα ακόμα μοιραίο λάθος στο τρανζίσιον του Ολυμπιακού έφερε το τρίτο γκολ του ΠΑΟΚ και κάπου είχε κριθεί και το πρωτάθλημα, χωρίς να χρειάζεται το σφύριγμα της λήξης, αφού το τελικό 3-1 δεν άλλαξε απολύτως τίποτα.

Δίκαια πρωταθλητής λοιπόν ο ΠΑΟΚ ο οποίος με τα χρήματα και το ρόστερ που διαθέτει ήδη έχει την ευκαιρία να κάνει και πιο μακροπρόθεσμα σχέδια για το χτίσιμο μιας σπουδαίας ομάδας που θα πρέπει να κάνει και κάτι καλό στην Ευρώπη (φέτος με το Europa δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα και βγήκε νωρίς νοκ-άουτ).

Από την άλλη για τον Ολυμπιακό η χρονιά  κάθε άλλο έχει τελειώσει, καθώς αναμένεται η μάχη με την ΑΕΚ για τη δεύτερη θέση και το CH.L.,  το κύπελλο και κυρίως η Ευρώπη, αφού η Ντιναμό Κιέβου δεν μοιάζει κανένα αξεπέραστο εμπόδιο. Του δίνεται δηλαδή- σε μια μάχη 50-50- να κάνει φέτος κάτι καλό στην Ευρώπη και το οποίο κάθε άλλο παρά αφ’ υψηλού πρέπει να το δει και εν τέλει να σώσει τη χρονιά.

 




Αυτοί οι παίκτες “έφαγαν” τον Ουζουνίδη !

Αυτοί οι παίκτες έφαγαν τον Ουζουνίδη – Απίθανα πράγματα με Μπογέ – “Κρέμασε” ο Κρστίτσιτς ;

Παρελθόν αποτελεί ο Έλληνας τεχνικός από τον πάγκο της Ένωσης, όπως αναφέραμε σε προηγούμενο ρεπορτάζ. Ο βασικός λόγος της απομάκρυνσης του πρώην προπονητή του Παναθηναϊκού, από τη στιγμή που η ομάδα βγήκε από νωρίς εκτός των βασικών της στόχων, φαίνεται πως έχει να κάνει με τη μη αξιοποίηση του συνόλου του ρόστερ της ομάδας, όπως σημειώνεται σήμερα και στο πρωτοσέλιδο της «Ώρας»

Και υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα. Πρώτο και κύριο, του Λούκας Μπογέ. Ενός εξτρέμ για τον οποίο ο Μαρίνος Ουζουνίδης το καλοκαίρι «έκοβε» όποιον εξτρέμ του προτείνονταν ως εναλλακτική λύση ενόσω υπήρχαν δυσκολίες για το deal με τον Αργεντινό. Αυτό έγινε τελικά, ο Έλληνας τεχνικός δικαιώθηκε για την επιμονή και την υπομονή του,  κακά τα ψέματα όμως, δεν έχει δώσει τον απαιτούμενο χρόνο συμμετοχής στον Αργεντινό ούτε και τις ευκαιρίες που θα περίμενε κανείς για έναν παίκτη που το καλοκαίρι θεωρήθηκε ως η μεγάλη μεταγραφή της AEK.

Αντίλογος: ο προπονητής φταίει που ο Μπογέ υπέγραψε με το ιατρικό επιτελείο να διαπιστώνει το πρόβλημα που έχει στους κοιλιακούς και που του βγήκε ουσιαστικά στο πρώτο παιχνίδι που ήταν διαθέσιμος, σε αυτό με τη Σέλτικ στο «Σέλτικ Παρκ», όταν και ήταν στη βασική ενδεκάδα, και τον κράτησε εκτός δράσης ως και τις αρχές Οκτωβρίου ;

Θέμα αποκατάστασης προφανώς δεν αφορά το προπονητικό επιτελείο, αν υποθέσουμε πως και στην αποθεραπεία του Μπογέ υπήρχε καθυστέρηση. Αλλα και έκτοτε, ο 50χρονος κόουτς είναι… τρελός να μη χρησιμοποιεί έναν ποδοσφαιριστή για τον οποίο όπως έχει καταγραφεί έδωσε τη συναίνεσή του για την απόκτησή του σε «πέντε λεπτά»; Οσοι μαθαίνουν τα όσα γίνονται στην καθημερινότητα της ομάδας, έχουν να λένε πως ο Μπογέ, καιρό τώρα, παρουσιάζει συμπεριφορά… διεκπεραιωτή.

Δεν προσπαθεί στις προπονήσεις, όντας πάντως επαγγελματίας, δεν δείχνει «εντός» ομάδας. Γενικά, συμπεριφέρεται λες και είναι ένας ποδοσφαιριστής που έχει «χάσει» -κατά το κοινώς λεγόμενο- η ομάδα. Αν έχει ευθύνη σε αυτήν την απώλεια ο προπονητής με τη συμπεριφορά και τις επιλογές του, συζητήσιμο, αλλά σε κάθε περίπτωση κανείς στην ομάδα, μα κανείς δεν «εκπλήσσεται» έτσι όπως ζει τον Μπογέ με το ότι μένει εκτός.

Για τους άλλους δύο εξτρέμ, τον Αλμπάνη και τον Γιαννιώτη τώρα. Είναι αλήθεια πως ο Έλληνας τεχνικός δεν τους «έβλεπε». Φαίνεται προφανώς. Ετσι κι αλλιώς, για τον Αλμπάνη, από το καλοκαίρι είχε ξεκαθαρίσει πως τον θεωρεί εναλλακτική (στην καλύτερη) επιλογή, ενώ για τον Γιαννιώτη, πέραν του ότι ποτέ δεν είχε εκφραστεί θετικά για την άφιξη του, από την πρώτη πρώτη στιγμή που εντάχθηκε στην ομάδα ο διεθνής μεσοεπιθετικός δεν του έδειξε το παραμικρό για να αναιρέσει την αρχική του άποψη. Και εδώ προφανώς, ανεξαρτήτως όλων των υπολοίπων, τίθεται θέμα διαχείρισης, αφού ο αρνητισμός είναι κάτι που μεταδίδεται και έχει αμφίδρομη επίδραση.

Ως προς τον τελευταίο, τον Νέναντ Κρστίτσιτς. Ποδοσφαιριστή που ήθελε ο Μαρίνος Ουζουνίδης από το καλοκαίρι, προφανώς ήθελε και τώρα και αποτέλεσε σημαντική επένδυση της ομάδας με σκοπό φυσικά να πάρει τη φανέλα σπίτι του. Ενας μήνας στην Ελλάδα ο Σέρβος, προερχόμενος από σερί παιχνίδια με τον Ερυθρό Αστέρα και παιχνίδια άκρως απαιτητικά όπως ήταν αυτά κόντρα σε Λίβερπουλ, Παρί και Νάπολι στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και όμως ως τώρα, βασικός έχει αγωνιστεί μόνο την περασμένη εβδομάδα κόντρα στον Λεβαδειακό.

Η υπερασπιστική γραμμή Ουζουνίδη στη συγκεκριμένη περίπτωση -και την καταγράφουμε- ήταν πως μετά από το συγκεκριμένο ματς, ο Κρστίτσιτς είχε «κρεμάσει», ήταν εμφανώς κουρασμένος με αποτέλεσμα ο Ελληνας τεχνικός να μη ρισκάρει να τον ξεκινήσει κόντρα στον ΠΑΟΚ. Και εδώ βέβαια, η παρατήρηση είναι εύλογη: πώς είναι δυνατόν ένας ποδοσφαιριστής που έρχεται από σερί παιχνίδια, μεσούσης της σεζόν, μέσα σε ένα μήνα σε μια νέα ομάδα εμφανίζεται (ή «εμφανίζεται») κουρασμένος…

ΠΗΓΗ: http://sportdog.gr

 




Το Κατάρ πήρε το κύπελλο Ασίας

Η καταπληκτική ομάδα του Κατάρ κατέκτησε το κύπελλο εθνών Ασίας που ολοκληρώθηκε προχθές στα Ην.Αραβικά Εμιράτα, κερδίζοντας με 3-1 το μεγάλο φαβορί της διοργάνωσης Ιαπωνία !

Οι περισσότεροι ειδικοί δεν περίμεναν το Κατάρ να φτάσει ούτε μέχρι την τετράδα, αλλά τελικά η ομάδα του Ισπανού Φέλιξ Σάντσεζ (που έχει θητεύσει παλιότερα στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα) έφτασε στην κατάκτηση του τροπαίου και με πολύ καλό ποδόσφαιρο, μόνο με νίκες και τέρματα 19-1 σε επτά ματς !

Το Κατάρ παρουσίασε μια σχετικά νεανική ομάδα με παίκτες που αγωνίζονται μόνο στο πρωτάθλημα της χώρας και αυτή η κατάκτηση του κυπέλλου Ασίας είναι η καλύτερη διαφήμιση για το παγκόσμιο κύπελλο που θα διεξαχθεί στη χώρα τους το 2022 ,αλλά και μια απάντηση σε όσους πιστεύουν ότι δεν μπορεί να παρουσιάσει μαι ανταγωνιστική ομάδα στο μουντιάλ.

Γενικά η διοργάνωση του κυπέλλου Ασίας-που διεξήχθη για πρώτη φορά με 24 ομάδες-παρουσίασε μεγάλο ενδιαφέρον και επισφράγησε την πρόοδο που έχει κάνει στο άθλημα η Ασιατική ήπειρος.