Ξεπέρασε και τον Ρώσο μέντορά του ο Μητσοτάκης !

Πως σας φάνηκε προχθές ο έξαλλος Κούλης Μητσοτάκης στο επεισόδιο με Ολλανδή δημοσιογράφο και ξέσπασμά του ; Φρέσκος ;

Πάντως σήμερα όλα ανεξαιρέτως τα μεγάλα κανάλια-τα οποία ουσιαστικά ελέγχει-πήραν το μέρος του μιλώντας για αποστομωτική απάντηση του…μεγάλου ηγέτη μας απέναντι σε κάποια αναιδή Ολλανδέζα που μας τον πρόσβαλε, όπως και όλη τη χώρα !

Με λίγα λόγια η πλειοψηφία του Ελληνικού τύπου θεώρησε πως πρόκειται για εθνικό ζήτημα, με αποτέλεσμα η κάλυψη του γεγονότος να θυμίζει τον τύπο της Ρωσίας, της  Βόρειας Κορέας, της Κούβας, του Τουρκμενιστάν και άλλων αυταρχικών καθεστώτων !

Λυπάμαι όμως, αλλά εμείς θα πάμε και πάλι κόντρα στην εθνική γραμμή και θα πούμε σκληρές αλήθεια, πως δηλαδή όπως φέρθηκε σε αυτή τη συνέντευξη τύπου ο Μητσοτάκης, δεν έχουν φερθεί ποτέ ούτε ο Ερντογάν, ούτε ο μέντορας του Βλαδίμηρος Πούτιν !

Αυτά τα ιδιότυπα σόου και τραμπουκισμούς απέναντι σε δημοσιογράφους μόνο ο Ντόναλντ Τραμπ τα συνήθιζε και αυτός γιατί δεν ήταν κανονικός πολιτικός και αγνοούσε ή δεν σεβόταν καθόλου-ως κακομαθημένος φασίστας που είναι- τους όρους και τα όρια του παιχνιδιού.

Εμείς δεν έχουμε βέβαια καμία ιδεολογική σύμπνοια με τη συγκεκριμένη Ολλανδή δημοσιογράφο η οποία είναι ακροαριστερή, υπέρ των ανοιχτών συνόρων για όλους και ολίγον κραυγαλέα περίπτωση.

Ούτε καν θα πάρουμε θέση για το θέμα των επαναπροωθήσεων προσφύγων και της κατάστασης των δομών φιλοξενίας και ποιος έχει δίκιο, όμως εδώ υπάρχει ένα μεγάλο αλλά…

Πρώτο και κυριότερο είναι φανερό ότι ο κύριος Μητσοτάκης έχει συνηθίσει στην Ελλάδα να απαντάει μόνο σε στημένες ερωτήσεις γλειψίματος και όταν του έρχονται δύσκολες ερωτήσεις από ξένους, τότε θυμώνει και αρχίζει τους «πύρινους» λόγους !

Σιγά που θα πήγαιναν τσάμπα τόσα χρήματα που έχει σκορπίσει στα ΜΜΕ-ηλεκτρονικά και μη- από το υστέρημα των Ελλήνων για να τα ελέγχει, όπως βέβαια δεν πήγε τσάμπα και ο σχεδόν φασιστικός νόμος Παππά για το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, τον οποίον δεν κατάργησε ποτέ και με τον οποίον πορεύεται…

Ο κύριος Μητσοτάκης λοιπόν όχι μόνο απάντησε έντονα και αλαζονικά στην Ολλανδή δημοσιογράφο, αλλά θύμισε και τριτοκοσμικούς δικτάτορες με ορισμένες ατάκες που εκστόμισε και που θα αναλύσουμε!

Φαίνεται πως τα πολλά πάρε δώσε με τριτοκοσμικούς δικτάτορες τύπου Σίσι, Χαφτάρ και Άσαντ τον έκανε να αντιγράφει και κάποιες πολιτικές συνήθειές τους !

Αν το αναλύσουμε λοιπόν παραπάνω, βλέπουμε ότι κατά πρώτον ο κύριος Μητσοτάκης επιχείρησε να ταυτίσει τον εαυτό του (διότι μόνο αυτόν και την κυβέρνησή του κατηγόρησε η αλλοδαπή δημοσιογράφος) με όλο τον Ελληνικό λαό και τη χώρα, λέγοντας πως «προσβάλετε τον Ελληνικό λαό και τη χώρα μας».

Αυτή όμως η πρακτική είναι συνήθως χαρακτηριστικό αυταρχικών καθεστώτων και δικτατόρων ή έστω δικτατορίσκων και επιπλέον ο Μητσοτάκης έκανε και  ερώτηση στην εν λόγω δημοσιογράφο (για το αν έχει επισκεφθεί τις νέες δομές φιλοξενίας) και απάντησε μόνος του πως «Όχι δεν έχετε πάει» ! Είπατε τίποτα ;

Όσο για το «Τολμήσατε και ήρθατε σε αυτό το κτίριο να με προσβάλετε» λέει πολλά από μόνο του…

Θα λέγαμε λοιπόν ότι ο Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να ξεφύγει από τις κακοτοπιές, έριξε και πάλι το εθνικοπατριωτικό «τυράκι» στους υπηκόους του και παρουσίασε τον…πολύ εαυτό του ως περίπου την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό.

Αυτό δεν το έκανε καθόλου τυχαία καθώς γνωρίζει καλά ότι τα περί εθνικής αξιοπρέπειας και του μεγάλου ηγέτη-που και καλά τα βάζει με τους ξένους και τους λέει όχι και τους αποστομώνει- είναι τα μεγάλα και αιώνια κόμπλεξ του Έλληνα ο οποίος και στην πλειοψηφία του ταυτίζεται με αυτούς τους υποτιθέμενους πατριώτες πολιτικούς.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μάλιστα όποιοι τολμήσουν να πάνε κόντρα στην εθνική γραμμή και τον…μεγάλο ηγέτη που την εκφράζει βαφτίζονται προδότες και υποτελείς κλπ.

Το έχουμε ξαναδεί άλλωστε αυτό το έργο και με Τσίπρες και με Σαμαράδες και ακόμα και με ΓΑΠ που παρουσιάστηκαν κάποια στιγμή ως οι ηγέτες που τα βάζουν με τους κακούς ξένους και που όποιος τους κριτικάρει γίνεται αυτόματα προδότης…

Καθώς όμως καμιά φορά η λανθάνουσα γλώσσα λέει αλήθειες είπε πως «στην Ολλανδία οι δημοσιογράφοι ρωτούν ευθέως τους πολιτικούς».

Με λίγα λόγια εννοεί ότι στην Ελλάδα αυτό δεν γίνεται συχνά, διότ εδώ ι το «παιχνίδι είναι στημένο» και οι κόκκινες γραμμές δεν πρέπει να παραβιάζονται !

Το θέμα είναι λοιπόν ότι οι αλαζονικοί  Τσιπρομητσοτάκηδες όλο και αποθρασύνονται και γίνονται όλο και πιο αλαζονικοί, εκπροσωπώντας ένα σάπιο βαθύ κράτος και αυτή η εκτροπή τους γίνεται πιο φανερή στα μάτια μας, όταν έχουν να κάνουν με ξένους που προέρχονται από προοδευμένες δημοκρατικές χώρες.




H «επάρατη» Μέρκελ και ο Ελληνικός πολιτικός εκφυλισμός !

Ο φίλος μας ο κύριος Σαμαράς (λέμε τώρα…) απέδειξε σε πρόσφατη συνέντευξή του πόσο ανέντιμος πολιτικός ήταν μια ζωή και παραμένει έτσι ! Επιπλέον απέδειξε πόσο fake ήταν ο φιλοευρωπαϊσμός του κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του και ας μην είχε πολλά, πολλά με τη Ρωσία στην εξωτερική του πολιτική.

Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός μας πως η Άγκελα Μέρκελ του τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια και πως ουσιαστικά αυτή ευθύνεται που έπεσε η κυβέρνησή του το 2015 και χωρίς μάλιστα να διευκρινίσει για ποιον λόγο μπορεί να συνέβη αυτό !

Για να μην καεί λοιπόν τελείως και ο δικός εγκέφαλος, θα πούμε τα πιο απλά που λέει και η κοινή λογική…

Πρώτον, άραγε η Μέρκελ φταίει που ο ίδιος κύριος Σαμαράς επίσπευσε ουσιαστικά τις εκλογές του 2015 τις οποίες ήξερε βέβαια ότι θα χάσει ;

Η Μέρκελ δημιούργησε το λυσσασμένο αντιμνημονιακό κοινό που την αφόριζε και τις έριχνε κατάρες και το οποίο ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ ; Αντίθετα ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς υπήρξε αρχικά ένας εκ των φανατικών αντιμνημονιακών και ουσιαστικά σε σύμπλευση με αυτούς!

Και τέλος πάντων η Μέρκελ ψήφισε αντιμνημονιακά και το 2015, αλλά αρκετά και πιο πριν, ή ο αδαής Ελληνικός λαός ; Η Μέρκελ έφερε στην εξουσία έναν δηλωμένο αντιευρωπαϊστή, αντιμνημονιακαό και αντι-Μέρκελ, όπως ο Τσίπρας ;

Έπειτα ποιο συμφέρον μπορεί να είχαν οι Γερμανοί να φέρουν στην εξουσία έναν νεοκομμουνιστή που επιχείρησε να τους τινάξει στον αέρα ; Και πόσο μάλλον που η Μέρκελ που είναι στο δεξιό κόμμα…

Αν κάνεις δε αυτήν την ερώτηση στον μέσο ψεκασμένο Ελληναρά το πιο πιθανό είναι να σου πει πως «Ήθελε να φέρει και άλλο μνημόνιο γιατί μας μισούσε» !

Και τέλος πάντως με ποια λογική φταίει η Μέρκελ και η κυβέρνησή της για τα πεπραγμένα Τσίπρα-Βαρουφάκη με τις προβοκατόρικες ψευτοδιαπραγματεύσεις (που στην πραγματικότητα σκόπευαν τότε στο να διχάσουν την Ε.Ε. και ει δυνατόν να την παρασύρουν στην οικονομική κρίση, σε μια περίοδο που η ευρωζώνη ήταν ακόμα σε κίνδυνο) και το ομοίως προβοκατόρικο και αντισυνταγματικό δημοψήφισμα που μας καταχρέωσε και έφερε αναγκαστικά και τρίτο μνημόνιο ;

Και όμως αν ρωτήσεις τους περισσότερους Έλληνες θα σου πουν ότι φταίει η Μέρκελ και για την περίοδο του 2015, με ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. που έφερε το τρίτο-και πιο επίπονο όλων-μνημόνιο !…

Της χρέωσαν έως και την καθυστέρηση που σημειώθηκε στο να βοηθηθεί η Ελλάδα, κατά το διάστημα πριν το πρώτο μνημόνιο, όταν στην πραγματικότητα ο άλλος ο προβοκάτορας Γ.ΑΠ. ήταν αυτός που έλεγε εκείνο το διάστημα πως η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα χρεοκοπίας και απλά θέλει ένα “πιστόλι πάνω στο τραπέζι” γιατί τον πολεμούν οι διεθνείς τοκογλύφοι !

Το ότι οι περισσότεροι Έλληνες δεν διδαχθήκαμε σχεδόν τίποτα από την οικονομική κρίση που περάσαμε φαίνεται άλλωστε και από τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογραφικών και άλλων απόψεων που λέγονται και γράφονται για την Άγκελα Μέρκελ με την ευκαιρία της αποχώρησής της.

Για τους πάντες-αριστερούς, δεξιούς, φιλελεύθερους, κεντρώους, ακροδεξιούς-είναι επάρατη που ευθύνεται λίγο ως πολύ για την οικονομική κρίση και για όλα σχεδόν τα δεινά μας !

Σχεδόν πουθενά δεν θα διαβάσεις ότι έκανε και κάτι καλό και ούτε καν το πιο προφανές ότι κράτησε την Ε.Ε. και την ευρωζώνη ζωντανή μέσα στην οικονομική κρίση-και με την προβληματική Ελλάδα μέσα-όταν αυτή κινδύνευε να καταρρεύσει !

Ούτε καν ότι συμφώνησε να γίνει, μαζί με το μνημόνιο μια άκρως ευνοϊκή δανειακή σύμβαση, αλλά και κούρεμα σχεδόν στο 50 % στο πελώριο χρέος μας !

Ούτε καν για τη διαχείριση στο θέμα του κορονοϊού, με τα χρήματα που μπήκαν στο ταμείο  όλων των κρατών και από τα οποία η Ελλάδα θα επιβιώνει σχετικά αξιοπρεπώς για τρία, τέσσερα χρόνια.

Μήπως να έρθουμε στο πιο πρόσφατο με την αποφυγή θερμού επεισοδίου Ελλάδας-Τουρκίας το περασμένο καλοκαίρι ; Άραγε αυτό είναι κάτι που θα το θέλαμε ως Έλληνες ;

Χωρίς αυτά τα χρήματα ο Έλληνας θα γνώριζε πραγματικά τι θα πει αντίξοη ζωή, σε μια οικονομία εντελώς τσακισμένη παραγωγικά και με μορφή πρώην Σοβιετικής γραφειοκρατίας. Θα το νιώσει όμως, λίγο ως πολύ, όταν αυτά τελειώσουν ή απλά μειωθούν !

Σου λένε τώρα, “Μα παραδέχτηκε ότι ζήτησε πολλά από τους Έλληνες”. Αυτό το ξέρουμε, δεν είναι είδηση ότι ζήτησε πολλά…μόνο που την κρίση δεν την έκανε η Μέρκελ αλλά η διεθνής οικονομική κρίση εξ Αμερικής που απογύμνωσε και όλες τις παθογένειες τους Ελληνικού κράτους και οικονομίας.

Οι περισσότεροι λοιπόν  αδυνατούν  ή δεν θέλουν να καταλάβουν το προφανές πως η κρίση έφερε τα μνημόνια εν Ελλάδι και όχι τα μνημόνια την κρίση. Παρομοίως πως και τα αμφιλεγόμενα μνημόνια δεν τα έγραψε η Μέρκελ, αλλά επιτροπές ειδικών και επιπλέον από την περιβόητα τρόικα μόνο το ένα άτομο εκπροσωπούσε την Ε.Ε. (οπότε κατά κάποιον τρόπο και τη Γερμανία)

Τα λάθη της Μέρκελ προέρχονται κυρίως από ζητήματα που δεν σχετίζονται άμεσα με την Ελλάδα, όπως η αδύναμη και υφεσιακή εξωτερική πολιτική, κυρίως βέβαια στην αντιμετώπιση τον θρασύτατων ανατολικών αυταρχισμών, όπως η Ρωσία και η Κίνα και δευτερευόντως η Τουρκία (η οποία είναι όμως πιο ιδιάζουσα γεωπολιτική περίπτωση στο χειρισμό της, συν ότι δεν φταίει η Γερμανία για την τυχοδιωκτική εθνικιστική πολιτική Ελλάδας και Τουρκίας που δεν μπορούν να βρουν κοινά σημεία διαπραγμάτευσης και πλεύσης).

Κυρίως βέβαια λάθος είναι η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το φυσικό αέριο της φασιστικής Ρωσίας που γίνεται φυσικά ακόμα μεγαλύτερη με τον Nord Stream2 στον οποίο επέμεινε μέχρι τέλους η Μέρκελ επικεντρωμένη απλά στα στενά οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα της χώρας της…

Επειδή όμως η Μέρκελ καταλάβαινε και τον κίνδυνο της ενεργειακής εξάρτησης ήταν εναντίον της δημιουργίας παρόμοιου αγωγού με βάση την Ιταλία, κάτι που έστρεψε εναντίον της και άλλο τους ακραιφνείς ρωσόδουλους της Ευρώπης…

Επιπλέον η Μέρκελ διαχειρίστηκε λάθος και την προσφυγική κρίση του 2015, με το άνευ όρων άνοιγμα των συνόρων. Είναι όμως βέβαιο πως οτιδήποτε διαφορετικό αν έκανε, θα έσπευδαν-κυρίως διάφοροι  αριστεριστές και αριστερόστροφοι- να της το χρεώσουν ως ξενοφοβικό απάνθρωπο και θα άρχιζαν να την συγκρίνουν με τον Χίτλερ !

Επιστρέφοντας όμως στα δικά μας παρατηρούμε ότι τη Μέρκελ την στόχοποίησαν οι εν Ελλάδι ρωσόδουλοι, αλλά και άλλοι πολιτικοί τυχοδιώκτες που προσπαθούσαν έτσι να αποποιηθούν των ευθυνών τους για την καταστροφή που έφεραν.

Το αφήγημα ήταν ιδανικό γιατί η Μέρκελ ήταν σε δεξιό μετριοπαθές κόμμα λιγότερο ρωσόφιλο από τα δύο άκρα, αλλά και από τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες που διέθεταν άλλωστε τον πράκτορα της Ρωσίας Σρέντερ, ο οποίος σήμερα δουλεύει για τη Gazprom !

Πόνταραν φυσικά και στο αιώνιο κουσούρι και παθογένεια του Έλληνα να φορτώνει όλα τα δεινά και τις αδυναμίες της χώρας του σε ξένες δυνάμεις και κάπως έτσι έδεσε το γλυκό του αντιγερμανισμού και αντι-μέρκελ που φταίει για όλα, ακόμα και αν βρέξει και πλημμυρίσει η Αθήνα !

Πιστεύω λοιπόν ότι με τα μυαλά που κουβαλάει ο κομπλεξάρας μέσος Ελληναράς, και όσοι επηρεάζουν την κοινή γνώμη, είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε και στο μέλλον κρίσεις και μνημόνια, καθώς τον πολιτικό εκφυλισμό και αμοραλισμό τον ζούμε ήδη !

 

 

 

 




Μίκης Θεοδωράκης: Τεράστιος μουσικός, αλλά και πολιτική σαπίλα !

Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη, πόσο μάλλον που ήταν ένας από τους ανθρώπους που, με τη μεγάλη φήμη του, έβγαλε την Ελλάδα προς τα έξω και τη διαφήμισε στο εξωτερικό (αυτό δηλαδή που πάντα χρειάζεται η Ελλάδα, διότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η αρχαιότητα)

Μέχρις ενός σημείου λοιπόν είναι δικαιολογημένοι οι ύμνοι που ακούγονται εαυτόν και η τιμή που του γίνεται από την ώρα που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του. Ωστόσο αυτοί που τον εξυμνούν και για την πολιτική του δράση ή ξεχνούν εύκολα ή είναι του ιδίου φυράματος.

Δυστυχώς όμως ο Μίκης δεν θα κριθεί μόνο για το καλλιτεχνικό έργο του, αλλά και για τις πολιτικές παρεμβάσεις και την όποια πολιτική επιρροή είχε στα τεκταινόμενα της χώρας μας και αυτή η πολιτική παρακαταθήκη ήταν-ειδικά από ένα σημείο και μετά-ότι χειρότερο υπήρξε !

Ας πιάσουμε λοιπόν την πολιτική πορεία του από τα χρόνια της νεότητάς του…Ξεκινάει  προπολεμικά ως φιλοφασίστας και φιλομεταξικός, αφού κατά δήλωση του ιδίου είχε συνθέσει τον ύμνο της νεολαίας Μεταξά και επίσης κατά δήλωσή του ένιωσε ρίγος κατά την κηδεία του τελευταίου !

Αργότερα στον εμφύλιο κάνει τη μεγάλη στροφή στην πολιτική πορεία του και το γυρίζει κομμουνιστής και μάλιστα «υπερορθόδοξος» Σταλινικός-Ζαχαριάδικός !

Λίγο αργότερα όμως θα κάνει  κωλοτούμπα, αφού ο ίδιος είχε δηλώσει ότι κρατείτο μαζί με τον Ζαχαριάδη στην εξορία και πως στράφηκε εναντίον του, κατηγορώντας τον για τυχοδιωκτισμό, λέγοντας του μάλιστα ” Για ποιόν λόγο βρισκόμαστε εδώ και γιατί μας έμπλεξες στον εμφύλιο” ;

 Μόλις απελευθερώνεται το σκάει από την Ελλάδα, όπου οι αριστεροί περνούσαν δύσκολα, και καταφεύγει σε χώρες της κατά τ’άλλα…μισητής δύσης και όχι σε αυτές του ανατολικού μπλοκ.

Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1960, όταν έχει αρχίσει να χαλαρώνει η κρατική καταστολή κατά της αριστεράς, ως αναθεωρητής πλέον κομμουνιστής, ιδρύει τη νεολαία Λαμπράκη και γίνεται βουλευτής της νόμιμης τότε ΕΔΑ.

Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ως αντικαθεστωτικός, αλλά είναι ελάχιστα γνωστό ότι απελευθερώθηκε στα 1970 μετά από διαμαρτυρίες που προήλθαν -για μια ακόμη φορά-κυρίως από τη «μισητή δύση» και ανθρώπους της τέχνης.

Τη χούντα τη χτυπούσε τότε ο Μίκης, όχι για λόγους δημοκρατικής ευαισθησίας, αλλά γιατί αυτή ήταν γενικά φιλοαμερικανική και αντικομμουνιστική-αντισοβιετική χούντα.

Μόλις τον αφήνουν ελεύθερο το ξανασκάει στη Γαλλία και όχι στο αγαπημένο του ανατολικό μπλοκ, ενώ αργότερα-ενόσω καταρρέει η χούντα του Ιωαννίδη-λέει το γνωστό «Καραμανλής ή τανκς» !

Αυτό δεν το είπε τυχαία, καθώς ήξερε-και αυτός και όλα τα μεγάλα “κεφάλια” της αριστεράς- ότι η μεταπολίτευση είναι μια ευκαιρία για την αριστερά και την αγαπημένη του Σοβιετική Ένωση να διεισδύσει μέσα στην τότε δυτικόφιλη και ντόπια αστική τάξη και πολιτικό κόσμο.

Μετά την πτώση της χούντας επιστρέφει στην Ελλάδα ,αλλάζει για μια ακόμη φορά κόμμα μπαίνοντας στο αναθεωρητικό ΚΚΕ Εσωτερικού και κατεβαίνει υποψήφιος στις εκλογές του 1974 με τον συνασπισμό της «ενωμένης αριστεράς», αλλά αποτυγχάνει οικτρά καθώς δεν εκλέγεται. Το 1978 κατεβαίνει υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, αλλά και πάλι αποτυγχάνει και δεν εκλέγεται…

Αλλά οι αλλαγές κομμάτων και οι κωλοτούμπες του αείμνηστου Μίκη δεν σταματούν εδώ, καθώς το έτος 1981 ξαναγυρίζει στο…θρυλικό-και πλέον Μπρεζνιεφικό- ΚΚΕ με το οποίο εκλέγεται επιτέλους βουλευτής !

Στη συνέχεια όμως-πάντα στα 80s- τσακώνεται και αποχωρεί από το ΚΚΕ και ξαφνικά γίνεται ακραιφνής ΠΑΣΟΚτζής, φυσικά επί εποχής του Ρωσόδουλου εισοδιστή και διαφθορέα των μαζών Α.Παπανδρέου !

Το καλύτερο όμως το αφήνει για το τέλος, όταν και ολοκληρώνει την κομματική του περιήγηση πηγαίνοντας στα 1990 στη ΝΔ του αείμνηστου Μητσοτάκη ! Θα εκλεγεί μάλιστα βουλευτής επικρατείας και ο Μητσοτάκης θα του δώσει και την…τιμητική θέση του υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου !

Ούτε αυτό έγινε τυχαία, καθώς ήταν η εποχή που η τότε αριστερά έφτασε να συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ. (!) και αυτό δεν το έκανε καθόλου τυχαία, καθώς ήταν μια ακόμα πιο οργανωμένη προσπάθεια διείσδυσης της αναθεωρητικής και υπό διάλυση Σοβιετικής Ένωσης, μέσα στο κομμάτι αυτό της αστικής τάξης που δεν είχε πρόσβαση.

Η περιπετειώδης πολιτική του πορεία και μετάλλαξη δεν τελειώνει στα 1990, όμως ας περάσουμε να δούμε μερικές αντιφάσεις του Μίκη, από το ξεκίνημα της πορείας του μέχρι το τέλος του.

Κάποτε υπερβολικά Τουρκόφιλος, (γνωστό πως έχει πάρει και βραβείο Ιπεκτσί), και έπειτα αντιτούρκος. Κάποτε φιλοεβραίος και κατά του ολοκαυτώματος και έπειτα δηλωμένος αντισημίτης. Άλλοτε υπέρ του ΚΚΕ, άλλοτε κατά του ΚΚΕ.

Κάποτε υπέρ των Κούρδων και του PKK, αλλά όταν ο Σημίτης παρέδωσε στους Τούρκους τον Οτσαλάν, έγινε απολογητής του Σημίτη κατά του Οτσαλάν  και άλλα πολλά…

Αυτό όμως που δεν άλλαξε ποτέ ήταν το μίσος του για τη δύση και ειδικά για τις ΗΠΑ, ξεχνώντας, όπως είπαμε, ότι αυτή η μισητή δύση αποτελούσε το καταφύγιο του σε δύσκολες στιγμές.

Το ίδιο φυσικά δεν άλλεξε και η λατρεία του για την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και αργότερα για τη φασιστική-δολοφονική Ρωσία και η συμπάθειά του για όλα τα αυταρχικά αντιδυτικά καθεστώτα.

Για του λόγου το αληθές το έτος 2011 ιδρύει το κίνημα «Σπίθα» του οποίου η ατζέντα ήταν μια εθνικιστικού τύπου και φοβική εναντίωση στην παγκοσμιοποίηση και τη….Νέα τάξη πραγμάτων (σύνθημα που πρωτοέβγαλαν οι κομμουνιστές και πλέον χρησιμοποιούν κατά κόρον οι ακροδεξιοί και οι φασίστες).

Ακόμα χειρότερα αυτό το κίνημα-μεταξύ άλλων- ταύτιζε τις ΗΠΑ, ως καταπιεστές των λαών, με τους φασίστες και του Ναζί (!) και καλούσε όλους να συνταχθούν με το καθεστώς Ρωσίας και Πούτιν, αλλά και την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα, τη Συρία του Άσαντ και το Ιράν ! Είπατε τίποτα ;

Και φυσικά έριχνε-όπως σχεδόν όλοι οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης στην Ελλάδα και τότε και τώρα-την ευθύνη για τη χρεοκοπία της Ελλάδας στους ξένους και στη Γερμανία, ως…διεθνείς τοκογλύφους.

Έτσι στις εκλογές του 2015 στηρίζει αναφανδόν Τσίπρα και το ίδιο κάνει και στο καταστροφικό δημοψήφισμα του 2015, αναμασώντας τις γνωστές λαϊκίστικες καθεστωτικές θέσεις σε ότι αφορούσε την οικονομική κρίση.

Λίγους μήνες αργότερα στρέφεται κατά του Τσίπρα (όταν αυτός τα βρήκε με τους δανειστές και έκανε τη γνωστή κωλοτούμπα με την αναθεώρηση του “Όχι” και την  υποτιθέμενη φιλοευρωπαϊκή στροφή), λέγοντας πως αυτός τον ξεγέλασε !

Αλήθεια τι πολιτικό και ανθρώπινο αισθητήριο έχει κάποιος που στα 90 χρόνια του ξεγελάστηκε από έναν δημαγωγό σαν τον Τσίπρα και τους συν αυτόν ;

Η τελευταία του πολιτική παρέμβαση, πριν από τρία χρόνια, ήταν όμως και η χειρότερη όλων καθώς κατέβηκε και μίλησε στα αηδή συλλαλητήρια μίσους για τη Μακεδονία και κατά της γειτονικής χώρας.

Εκεί μάλιστα αποκάλεσε αδέρφια του τους φασίστες και τους ναζί (!!) σε ένα υποτιθέμενο και απερίγραπτο κάλεσμα ενότητας των Ελλήνων…

Αυτά έρχονταν και πάλι σε αντίθεση με το παρελθόν του όπου είχε ταξιδέψει στη γειτονική χώρα (αρχές δεκαετίας 90’ με το Μακεδονικό σε έξαρση) και καλούσε σε σύνεση και συνεννόηση με τους γείτονες…

Στην πραγματικότητα αυτή η συμμετοχή του στα γελοία μισαλλόδοξα συλλαλητήρια έγινε γιατί η αγαπημένη του Ρωσία αντιτίθετο στη συμφωνία των Πρεσπών και προσπαθούσε, μέσω του Ελληνικού εθνικισμού και όχλου, να την αποτρέψει.

Για όποιον δε αμφιβάλλει για τα περί φιλορωσισμού και φιλοσοβιετισμού του παραθέτουμε τη δήλωση της εκπροσώπου του Ρωσικού Υπ.Εξ., Ζαχάροβα που είπε μεταξύ άλλων για τον θάνατό του: «Νομίζω ότι απλώς δημιουργούσε, όμως πέτυχε καταπληκτικά πράγματα. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη έγινε ένα σύμβολο της Ελλάδας για τους Ρώσους, τον λαό μας.

Πιστεύω ότι είχε και ο ίδιος ιδιαίτερα συναισθήματα για τη χώρα μας. Ήταν αμοιβαία αγάπη. Σε μια από τις συνεντεύξεις είχε πει: «Η σχέση μου με τη Ρωσία, ως ανθρώπου, καλλιτέχνη και επαναστάτη είναι πολύ δυνατή. Αισθάνομαι πάντοτε θαυμασμό και ευγνωμοσύνη για τη χώρα, που έκανε τόσες θυσίες για να σώσει τον κόσμο από τον ναζισμό». Έχει τιμηθεί με πολλά σοβιετικά και ρωσικά βραβεία και παράσημα».

Σε αυτό το σημείο ο Μίκης θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει επιστρέψει στις ακροδεξιές νεανικές καταβολές του, παρά ότι παραμένει αριστερός. Ωστόσο ο «σύντροφος» Κουτσούμπας μας πληροφόρησε πως λίγο πριν το θάνατό του εκμυστηρεύτηκε σε αυτόν ότι θέλει να πεθάνει ως κομμουνιστής. Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία πολιτική «κωλοτούμπα» της ζωής του πριν αναπαυθεί !

Έφυγε πάντως πλήρης ημερών και μακάρι να αναπαυθεί η ψυχή του ανθρώπου και να τον κρίνει η ιστορία, αλλά δεν διστάζουμε να πούμε και μια μεγάλη αλήθεια.

Ο Μίκης ένωνε μέχρι και πολύ πρόσφατα με τον εξτρεμιστικό λόγο του όλη την πολιτική καθυστέρηση (αριστερή και δεξιά) της υποβαλκάνιας Ελληνικής μπανανίας μας !

Γι’αυτό και μέσα στην οικονομική κρίση έφτασε ένας 90χρονος με ακραίες απόψεις και παλαιολιθικά βιώματα να θεωρείται ότι ενώνει τους Έλληνες, αλλά και να εκφράζει πολιτικά την πλειοψηφία ενός λαού που σε αυτή τη δύσκολη εποχή βρήκε καταφύγιο στις πιο λαϊκίστικες, ανορθολογικές και καθυστερημένες ιδέες.




Η εκφυλισμένη φύση της σημερινής Νέας Δημοκρατίας

Θα πιαστώ από μια είδηση για μια κυβερνητική απόφαση, που αφορά τους μετανάστες και τα δικαιώματά τους, για να καταδείξω τη σημερινή εκφυλισμένη φύση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας !

Η κυβέρνηση λοιπόν-δια του αρμοδίου υπουργού Βορίδη, με το γνωστό εξτρεμιστικό δεξιό παρελθόν-δυσκόλεψε ακόμα περαιτέρω το έργο ενός μετανάστη που θέλει να πάρει την Ελληνική υπηκοότητα, βάζοντας και οικονομικά κριτήρια.

Με λίγα λόγια οι πιο εύποροι μετανάστες και τα παιδιά τους θα έχουν πιο εύκολο έργο να παίρνουν την Ελληνική υπηκοότητα από τους πιο φτωχούς μετανάστες οι οποίοι σχεδόν αποκλείονται στο να τα καταφέρουν !

Αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από άλλα αυστηρά κριτήρια που αφορά κυρίως τον τόπο γέννησης, τα χρόνια παραμονής στην Ελλάδα και τις πολύ δύσκολες γραπτές εξετάσεις (τις οποίες ακόμα και αρκετά Ελληνόπουλα θα είχαν πρόβλημα να τις περάσουν !)

Και βεβαίως εδώ γεννάται το ερώτημα, του αν θέλουμε ή δεν θέλουμε μετανάστες στην Ελλάδα το οποίο και θα πρέπει να ξεκαθαριστεί…

Διότι αν θέλουμε μετανάστες, τότε θα πρέπει να προσπαθήσουμε να τους εντάξουμε στοιχειωδών στον πολιτισμό και στην κοινωνία μας και όχι να δημιουργούμε γκέτο και απροσάρμοστους μετανάστες που θα οδηγούνται στο περιθώριο ή στο έγκλημα.

Αν κάποιοι ονειρεύονται ένα άλλου είδους ανήθικο μεταναστευτικό μοντέλο που θα προσιδιάζει σε απαρτχάιντ, τότε καλύτερα μπορώ να πω ότι θα ήταν να μην έχουμε καθόλου μετανάστες !

Και εννοείται φυσικά ότι το μεταναστευτικό μας μοντέλο θα πρέπει επιτέλους να γίνει πιο ορθολογικό, οργανωμένο και προσεκτικό, καθώς δεν ασπαζόμαστε σε καμία περίπτωση και τις αριστερού τύπου ιδεοληψίες περί ανοιχτών συνόρων και χαρτιών για όλους τους μετανάστες…

Πιάνομαι όμως από αυτό το ζήτημα για να καταδείξω την ακροδεξιά τάση της Νέας Δημοκρατίας είναι η οποία πάντα ενυπάρχει μέσα στο κόμμα και με τις ευλογίες του πολιτικού τυχοδιώκτη πρωθυπουργού Μητσοτάκη.

Αυτό είναι κάτι που δεν βλέπουμε τώρα με έκπληξη, αλλά άρχισε να διαφαίνεται από την εποχή του Σαμαρά, με τα διάφορα ακραία ή πρώην ακραία στελέχη που «μετέγραψε» στο κόμμα και συνεχίστηκε και στην εποχή Μητσοτάκη.

Αυτός δεν δίστασε να υιοθετήσει την πιο σκληρή σοβινιστική-εθνικιστική γραμμή στο Μακεδονικό ζήτημα, όταν έκρινε ότι έτσι χρειάζεται κυρίως για ψηφοθηρία, και να συνταχθεί με τα απερίγραπτα και οργανωμένα από φασίστες συλλαλητήρια ή να στήνει ακόμα και καταλήψεις σε σχολεία, μαζί με Χρυσαυγήτες !

Γενικά ο Μητσοτάκης-και με τη βοήθεια του Ρωσόδουλου Δένδιαπαριστάνει σήμερα τη «λουλουδού» της εθνικοφροσύνης ή του δήθεν πατριωτισμού, παίρνοντας αφορμές από  τα όντως  ανοιχτά ζητήματα με την Τουρκία ή και όποιο άλλο ζήτημα προκύπτει (Πχ. την ανοιχτή υποστήριξη του ακροδεξιού τρομοκράτη Κατσίφα στην Αλβανία).

Θα μου πείτε τώρα, αν θεωρώ τη Νέα Δημοκρατία στο σύνολό της ένα νέο ακροδεξιό, μόρφωμα τύπου Όρμπαν στην Ουγγαρία, με το μανδύα της κεντροδεξιάς ή και του φιλελευθερισμού ,και πόσο υπερβολικό είναι αυτό.

Όχι, δεν την θεωρώ κάτι τέτοιο, διότι ούτε αυτό δεν μπορεί να γίνει ! Και αυτό γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά που είναι η τάση Καραμανλή του νεότερου ο οποίος στην πραγματικότητα είναι η μετάσταση του σοσιαλισμού και της ρωσοφιλίας μέσα στη Νέα Δημοκρατία !

Αυτή η τάση δεν συνηθίζει να συγκρούεται και με τους όποιους εθνικιστές και τις αντιλήψεις τους μέσα στο κόμμα, ωστόσο είναι η τάση που κάνει τον Μητσοτάκη να γίνεται σε ορισμένα ζητήματα ουρά των αριστερών ή έστω να μην συγκρούεται μαζί τους.

Είναι ο ίδιος άλλωστε ο Κούλης Μητσοτάκης που έχει δηλώσει ότι τιμά τους αγώνες της αριστεράς και ότι σέβεται την πίστη και την αφοσίωση του ΚΚΕ στις ιδέες του !

Άλλωστε στην πραγματικότητα η όποιες «διασταυρώσεις πυρών» μεταξύ Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ γίνονται είτε για τα μάτια του κόσμου, είτε σε σχετικά πιο δευτερεύοντα ζητήματα και αυτό διότι στην πραγματικότητα υπάρχει στη χώρα μας ένα ανατολικό βαθύ κράτος που τους κάνει να συμφωνούν και να ταυτίζονται σε βασικά ζητήματα.

Το ζήτημα είναι πάντως ότι η συγκεκριμένη φουρνιά πολιτικών-όπως συγκεκριμένα τώρα ο Μητσοτάκης και φυσικά και ο Τσίπρας και άλλοι-είναι «ταχυδακτυλουργοί» που μπορούν να επικαλούνται το οτιδήποτε και από οποιονδήποτε πολιτικό χώρο, αρκεί αυτό να είναι συμβατό με την όποια ψηφοθηρία και τα όποια σκοτεινά συμφέροντα-στα οποία αναφερόμαστε εκτενώς εδώ και χρόνια- εξυπηρετούνται κάθε φορά από την κάθε πολιτική και εθνική γραμμή που χαράσσεται.

Οπότε ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί περίπου να καταλάβει τι είδους  μέλλον μας επιφυλάσσουν ως Ελλάδα και Έλληνες τα προσεχή χρόνια οι πολιτικοί μας στο σύνολό τους. Ένα μέλλον όπου πιθανότατα η δεκαετής οικονομική κρίση να είναι από τα μικρότερα κακα που θα μας έχει συμβεί !

 




Οι διεθνείς κοκορομαχίες και οι υπο-Βαλκάνιοι πολιτικοί

Εν μέσω χειροκροτημάτων και αποθέωσης του κυρίου Δένδια (του δεύτερου ακραιφνώς ρωσόδουλου Κερκυραίου πολιτικού μετά τον Καποδίστρια), συγχωρέστε μας γιατί εμείς θα πάμε και πάλι κόντρα στην κυρίαρχη εθνική γραμμή !

Λέμε λοιπόν ευθέως ότι Δένδιας και Τσαβούσογλου είναι απλά δύο υπο-Βαλκάνιοι πολιτικοί που ξέρουν ότι οι υπήκοοί τους αρέσκονται και αποθεώνουν τις εθνικές «κοκορομαχίες» και τσαμπουκάδες, αισθανόμενοι έτσι σπουδαίοι, και έτσι δίνουν στο πόπολο αυτό ακριβώς που ζητάει…

Βλέποντας κανείς το κλίμα που επικράτησε στα Ελληνικά ΜΜΕ και στα social media, θα νόμιζε ότι πήραμε την Πόλη ή τη Μικρά Ασία ή τέλος πάντως πως κάναμε κάποια σπουδαία εθνική νίκη και επιτυχία ! Ή μήπως υπερβάλλω ;

Και φυσικά σχεδόν όλοι  στην Ελλάδα πίστεψαν αυτά που τους είπαν τα ΜΜΕ, πως δηλαδή ο Δένδιας κέρδισε σε αυτήν την άτυπη αψιμαχία τον Τσαβούσογλου και τον αποστόμωσε. Από την άλλη βέβαια στην Τουρκία λένε τα ακριβώς αντίθετα, πως δηλαδή ο Δένδιας αποστομώθηκε από τον επίσης ρωσόφιλο Τσαβούσογλου…

Και τι συνέβη λοιπόν στην πραγματικότητα ; Απλά μια κοκορομαχία που στόχευσε και στις δύο χώρες  στη λαϊκή κατανάλωση και στην τόνωση του υπερεγώ των δύο αυτών λαών.

Και πως να είναι διαφορετικά, αφού οι σοβαροί πολιτικοί θέτουν τα θέματα και διασταυρώνουν τα επιχειρήματά τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και όχι στις συνεντεύξεις τύπου και on air. Πρόκειται δηλαδή για μια τριτοκοσμική πρακτική που μόνο λαϊκιστές και δημαγωγοί πολιτικοί σαν πχ. τον Ντόναλντ Τραμπ υιοθετούν και ειδικά στις διεθνείς σχέσεις.

Θα μου πείτε τώρα γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση του Τσίπρα υποστήριξε τόσο ανοιχτά Δένδια και συντάχθηκε με την εθνική γραμμή ; Εκτιμούμε ότι αυτό ήταν δευτερευόντως για λόγους φόβου πολιτικού κόστους.

Νομίζουμε πως ο βασικός λόγος είναι η αφοσίωση του κυρίου Δένδια στη Ρωσική υπερδύναμη και ο οποίος υπηρετεί πιστά και ύπουλα τη Ρωσική εξωτερική πολιτική και χωρίς μάλιστα να «καρφώνεται» ιδιαίτερα σε Αμερικανούς και Ε.Ε.

Ο μεν Μητσοτάκης είναι ένας τυχοδιώκτης της πολιτικής που τάσσεται πάντα με όποιον εκτιμά ως πιο ισχυρό, προκειμένου για την πολιτική του ανέλιξη και επιβίωση, ωστόσο δεν είχε ποτέ του ιδιαίτερες πολιτικές και οικογενειακές σχέσεις με τους Ρώσους (είναι άλλωστε γόνος γενικά φιλοδυτικής οικογένειας).

Έτσι λοιπόν χρειαζόταν ένα πιστό πιόνι της Ρωσίας, όπως ο Δένδιας τον οποίον έκανε ΥΠ.ΕΞ, και ο οποίος θα αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με αυτή την υπερδύναμη με την οποία επέλεξε να συνταχθεί ως πρωθυπουργός ο Κούλης Μητσοτάκης.

Αυτό βέβαια ο Κούλης δεν το έκανε τυχαία, αλλά ακριβώς γιατί αυτή τη χώρα έκρινε ως πιο ισχυρή και μέσα στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς τη δεδομένη εποχή.

Σε ότι αφορά τέλος τα βασικά θέματα για τα οποία κοντραρίστηκαν Δένδιας και Τσαβούσουγλου, γενικά η Ελλάδα έχει δίκιο στο θέμα των εναέριων παραβιάσεων και δίκιο με «αστερίσκο» στο θέμα του εξοπλισμού των νησιών που καταγγέλλουν οι Τούρκοι.

Κάποιος ωστόσο θα πρέπει να πει στον αποθρασυμένο υπουργίσκο Δένδια ότι η μειονότητα της Θράκης αναγνωρίζεται μεν επισήμως ως Μουσουλμανική, αλλά σαφώς και δεν απαγορεύεται σε αυτήν να έχει και μια εθνική συνείδηση και-στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων της-αυτή είναι Τουρκική.

Άλλωστε η εθνική συνείδηση και ταυτότητα είναι αδιαμφισβήτητο ανθρώπινο δικαίωμα κάθε ανθρώπου και φυσικά και αυτής της μειονότητας (κάτι για το oποίο έχει αποφανθεί και το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων).

Τέλος όσον αφορά το μέλλον των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και των συζητήσεων, εμείς κάναμε μια πρόχειρη αρχική εκτίμηση πως-τώρα που η Τουρκία ρωσοποιήθηκε αρκετά-πιθανόν να πάνε σε συμβιβασμό, αν όχι νέες Ελληνοτουρκικές φιλίες !

Ωστόσο προέκυψε απρόοπτα το Ουκρανικό ζήτημα που μπορεί κάλλιστα να φέρει νέο χάσμα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε και περαιτέρω  για να δούμε πως θα εξελιχθεί το γεωπολιτικό παιχνίδι…

 




«Φονιάδες των λαών Γερμανοί», γιατί δεν μας βοηθάτε ;

Άραγε πως φτάνει μια χώρα ακραιφνώς αντιγερμανική όπως έχει διαμορφωθεί η Ελλάδα-όπου για όλα τα προβλήματά μας πιστεύουμε πως ευθύνονται οι Γερμανοί και η Μέρκελ-να ζητάει φορτικά τη βοήθεια της Ε.Ε. και της Γερμανικής προεδρίας της για τα Ελληνοτουρκικά και τώρα να τους εγκαλούμε επειδή δεν έχουν επιβάλλει ακόμα κυρώσεις στην Τουρκία ;

Ο αντιγερμανισμός καλλιεργήθηκε φανατικά και έγινε κάτι σαν εθνική ιδεολογία σχεδόν μόλις ξεκίνησε η οικονομική κρίση το 2010 και ξεκίνησε από ακραία  μορφώματα που κάποια από αυτά είτε πήραν την εξουσία, είτε μπήκαν στη βουλή όπως ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ.ΕΛ., Χρυσή Αυγή και άλλα λαϊκίστικα κόμματα και κινήματα…

Τα πιο μεγάλα αστικά κόμματα (Νέα Δημοκρατία και το τότε ΠΑΣΟΚ) πήγαν σε πιο light μορφές αντιγερμανισμού, αλλά το ηλίθιο και προβοκατόρικο εθνικό αφήγημα ήταν και παραμένει ένα πως «Οι Γερμανοί και η Μέρκελ είναι διεθνείς τοκογλύφοι, φονιάδες των λαών και συνεχιστές των ναζί και φταίνε για όλα τα δεινά της Ελλάδας, της Ευρώπης και του…σύμπαντος».

Η δε Ευρωπαϊκή Ένωση συνήθως περιγράφεται από αυτούς ως μια Γερμανική Ευρώπη που πρέπει είτε να αλλάξει, είτε να διαλυθεί και η Ελλάδα είναι πάντα ριγμένη από αυτήν…

Αυτή η υστερία πήρε τέτοιες διαστάσεις που ντόπιοι μπαχαλάκηδες έφτασαν σε σημείο να επιτίθενται με βόμβες και γκαζάκια στην εδώ Γερμανική πρεσβεία ή να στέλνονται γράμματα βόμβες στο Σόιμπλε και στη Μέρκελ (χωρίς βέβαια αποτέλεσμα) !

Πιστεύει κανένας πως όλα αυτά δεν τα έβλεπαν οι Γερμανοί και η Μέρκελ και δεν έχουν κάποιο στοιχειώδες αντίκτυπο στην οπτική και στις αποφάσεις τους ;

Για να αναλύσουμε όμως καλύτερα το θέμα, φυσικά και δεν είναι μόνο αυτή η αιτία που η Ε.Ε. δεν υποκύπτει στις απαιτήσεις της Ελλάδας για πιο σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία και κυρώσεις, αλλά υπάρχουν και άλλες και, μεταξύ αυτών, και ευθύνες της Ελληνικής κυβέρνησης με τους τυχοδιωκτικούς χειρισμούς της.

Διότι πέρα από την προφανή προκλητικότητα και το εθνικιστικό αφήγημα της Τουρκικής «γαλάζιας πατρίδας» υπάρχει και στην Ελλάδα μια τυχοδιωκτική Ρωσόφιλη κυβέρνηση η οποία πρεσβεύει τα εξής:

 Κατά πρώτον αυτή η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως ένα νησάκι 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων (Καστελόριζο)  μπορεί να κάνει υφαλοκρηπίδα περίπου 40.000 τ.χ. και συνάμα μιλάει καθαρά για μια Ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ που η Τουρκία την παραβιάζει, ενώ δεν έχει ποτέ ανακηρύξει τίποτα από τα δύο !

Έπειτα δεν είναι μόνο η εμφανής και έκδηλη ρωσοφιλία και αυτής της κυβέρνησης που δεν μπορεί να μην γίνεται αντιληπτή από το μη ρωσόφιλο κομμάτι των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και ο συγχρωτισμός και η στήριξη σε μια σειρά από αιμοσταγείς δικτάτορες όπως Σίσι, Άσαντ και Χαφτάρ.

Αυτή η ταύτιση μπορεί να έγινε στο όνομα του Τουρκικού κινδύνου και του γεωπολιτικού της στριμώγματος της χώρας του Ερντογάν, αλλά στην πραγματικότητα είναι κινήσεις τυφλής και ύπουλης στήριξης της ρωσικής πολιτικής και συμφερόντων.

Με αυτά τα δεδομένα νομίζουμε ότι δικαιώνεται προηγούμενη ανάλυσή μας που ισχυριζόταν πως η Τουρκία δεν είναι ακόμα γεωπολιτικά χαμένη και ένας από τους λόγους είναι και ο τυχοδιωκτισμός και η αναξιοπιστία της Ελληνικής πλευράς.

Και μπορεί εμείς στην Ελλάδα να νομίζουμε ότι τα πάντα περιστρέφονται γύρω από εμάς και ότι άπαντες πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις μας στη διεθνή γεωπολιτική-και όχι μόνο-σκακιέρα, αλλά τα πράγματα μόνο έτσι που δεν είναι…

Διότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά ζητήματα βάσει των οποίων η Ευρώπη πρέπει να αποφασίζει και να παίρνει ορθολογικές αποφάσεις και αυτά είναι και γεωπολιτικά ζητήματα και άλλα.

Συγκεκριμένα το ζήτημα το οποίο έχουμε αναλύσει πολλές φορές είναι ο κίνδυνος της πλήρους πρόσδεσης της Τουρκίας στο άρμα της Ρωσίας του Πούτιν-που μπορεί να καταλήξει ολέθριο και για την Ευρώπη και για όλο τον πλανήτη-αν η Ευρώπη την αποκρούσει και την απομονώσει τελείως και αυτό η Μέρκελ το έχει στο νου της.

Εξάλλου και όσο η Τουρκία παραμένει μέσα στο ΝΑΤΟ οι κυρώσεις θα συμβάλλουν περαιτέρω σε ένα σοβαρό ενδοΝΑΤΟϊκό ρήγμα Ελλάδας-Τουρκίας, ίσως και χειρότερο από αυτό που άφησε ο πόλεμος της Κύπρου το 1974, κάτι το οποίο οι Ρώσοι επιθυμούν σφόδρα και είναι κατανοητό το γιατί…

Δεύτερον η Τουρκία συνεχίζει να φιλοξενεί έναν τεράστιο αριθμό λαθρομεταναστών και προσφύγων (περίπου δύο εκατομμυρίων) οπότε και η συνεργασία με την Τουρκία σε αυτό το ζήτημα είναι  απαραίτητη.

Τι μπορεί να συμβεί δηλαδή αν η Τουρκία ξαμολήσει έναν τεράστιο όγκο από αυτούς προς πάσα κατεύθυνση στην Ευρώπη ο καθένας λογικός άνθρωπος μπορεί να καταλάβει.

Εμείς εξάλλου ζήσαμε μια μικρογραφία αυτού με αυτόν την τακτική κίνηση που έκανε πριν λίγο καιρό το καθεστώς Ερντογάν με την κινητοποίηση ενός σχετικά  μικρού αριθμού λαθρομεταναστών στον Έβρο…

Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε και τα οικονομικά συμφέροντα που όντως δένουν μια σειρά από χώρες της Ε.Ε. και ειδικά χώρες που πουλούν όπλα στην Τουρκία όπως Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία και Ολλανδία.

 Αυτό το τελευταίο βέβαια οι αντιευρωπαϊστές που κυριαρχούν στα Ελληνικά κόμματα και ΜΜΕ το παρουσίασαν ως τη μοναδική ή τη βασική αιτία της Ελληνικής διπλωματικής ήττας στις Βρυξέλλες, ενώ τα πράγματα, όπως είπαμε, δεν είναι έτσι.

Ας τονίσουμε ότι στην τελευταία σύνοδο κορυφής η Ελληνοκυπριακή πρόταση για κυρώσεις δεν στηρίχθηκε ουσιαστικά σθεναρά από καμία χώρα και ούτε καν από τις ρωσόφιλες κυβερνήσεις Γαλλίας και Αυστρίας, ενώ στη γραμμή των μη κυρώσεων δεν πρωτοστάτησε τόσο η Γερμανία, όσο χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Ολλανδία.

Ωστόσο τα Ελληνικά ΜΜΕ στοχοποίησαν και πάλι βασικά τη Γερμανία ως Τουρκόφιλη πρωτοστάτη αυτής της γραμμής, διότι όπως είπαμε ο αντιγερμανισμός παραμένει η εθνική ιδεολογία και αυτός είναι βεβαίως βαθύτερα μια ρωσική γραμμή προβοκατόρικη γραμμή, όπως έχουμε αναλύσει και στο παρελθόν.

Τέλος γιατί οι κυρώσεις προς την Τουρκία παρουσιάζονται στην Ελλάδα ως πανάκεια ; Ποιος μας λέει ότι με τις κυρώσεις η Τουρκία θα γίνει απαραίτητα πιο συνετή και συνεργάσιμη ; Διότι εμείς πιστεύουμε ότι είναι πολύ πιθανό να συμβεί και το αντίθετο !

Γιατί λοιπόν οι ρωσόφιλοι Μητσοτάκης-Δένδιας επιμένουν τόσο πολύ για κυρώσεις ; Μα ακριβώς διότι είναι “Ρωσοι” και στην πραγματικότητα η οριστική ρήξη της Τουρκίας με την Ε.Ε. και όλη τη δύση, θα σημαίνει περαιτέρω εκφασισμός της τελευταίας και κυρίως ολική πρόσδεση στη Ρωσία και πιθανότατα και με αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.

Κακά τα ψέματα το γεωπολιτικό παιχνίδι είναι βρώμικο, αλλά και απλό στην κατανόησή του και σίγουρα οι σχετικά πιο σκεπτόμενοι Έλληνες δεν θα πρέπει να «τρώνε αμάσητα» την προπαγάνδα κομμάτων και ΜΜΕ, αλλά να σκέφτονται πιο οξύνοια και πιο    εποικοδομητικά.




Μανουέλ Μακρόν: Πολλοί ύμνοι, πολύ σαπίλα !

Έχουμε ξαναγράψει αρκετές φορές ότι όταν ακούμε πολλούς ύμνους για έναν Έλληνα ή ξένο πολιτικό από το Ελληνικό βαθύ κράτος των ακραιφνώς Πουτινικών, τότε πρέπει να πονηρευόμαστε και να ψάχνουμε καλύτερα τι κρύβεται από πίσω.

Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο νέος αγαπημένος των νεοελλήνων, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Μανουέλ Μακρόν ο οποίος και κρύβει αρκετή σαπίλα και πολιτικαντισμό για να φτάσει να εξυμνείται τόσο πολύ στη χώρα μας από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης !

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά μερικά πράγματα για αυτόν για του λόγου το αληθές…Αν και πλασαρίστηκε ως φιλελεύθερος και έταξε αναγκαίες φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στους Γάλλους (σε μια σχετικά συγκεντρωτική έως γραφειοκρατική οικονομία), ξεκίνησε από υπουργός οικονομικών του τριτοκοσμικού σοσιαλδημοκράτη Ολάντ.

Κατά το πρώτο διάστημα της θητείας του δημιουργήθηκε, ως γνωστό, το φασιστικό φαιοκόκκινο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» το οποίο αντιμετώπισε ως ένα καθώς πρέπει κίνημα που έπρεπε να συνδιαλέγεται μαζί του, παρά τη βία, τα σπασίματα και τα καψίματα που το συνόδευαν.

Η απροθυμία ή ανικανότητά του να δείξει στοιχειώδη πυγμή εναντίον ενός κινήματος που κατεύθυναν από κοινού η Λεπέν και οι ακροαριστεροί, οδήγησαν στην ακύρωση των περισσότερων από τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και γι΄αυτό σήμερα-και επί αρκετά χρόνια- η Γαλλική οικονομία παραμένει στάσιμη μην μπορώντας να ανταγωνιστεί κράτη όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Βρετανία.

Πάμε όμως και στα χειρότερα που είναι τα εκτός των συνόρων της χώρας του. Δηλωμένος θιασώτης της υπερυφεσιακής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία με την οποία «πρέπει να συνεννοούμαστε και να βρίσκουμε κοινές λύσεις σε όλα τα ζητήματα και όχι να είμαστε αδιάλακτοι» όπως λέει ο ίδιος. Είπατε τίποτα ;

Στην ουσία μας λέει λοιπόν «Ας δώσουμε στη Ρωσία μερικές χώρες (όπως Ουκρανία, Γεωργία και κυρίως Τουρκία) ή και γενικά ας μοιραστούμε γεωπολιτικά τον κόσμο μαζί της για να μας αφήσει εμάς ήσυχους (όπως βλακωδώς πιστεύει) να κάνουμε ελεύθερα της μπίζνες μας και να συνεχίσουμε την ενεργειακή συνεργασία μαζί της (που στην πραγματικότητα βέβαια είναι εξάρτηση).

Κάπου εδώ κολλάει και η επιθετική πολιτική του Μακρόν απέναντι στην Τουρκία του αυταρχικού Ερντογάν και κατά συνέπεια η ακραιφνής υποστήριξή του προς την Ελλάδα η οποία ενθουσιάζει τόσο πολύ τον μέσο Έλληνα ο οποίος και πιστεύει ότι πρόκειται περί φιλέλληνα !

Το έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν ότι οι ρωσόφιλοι και ρωσόδουλοι ανά τον κόσμο επιθυμούν διακαώς την οριστική ρήξη των σχέσεων Ευρώπης-Τουρκίας, την έξοδο της τελευταίας από το ΝΑΤΟ και κατά συνέπεια την πλήρη απορρόφηση της Τουρκίας από τη Ρωσία και τη μετατροπή της σε πλήρες όργανο του διεθνούς φασισμού.

Έτσι εξηγείται λοιπόν που οι ρωσόδουλοι που κυβερνούν την Ελλάδα (και τώρα και πιο πριν) επιθυμούν την ένταση με την Τουρκία και τις κυρώσεις εναντίον της, καθώς αυτό θα επιφέρει και την πλήρη ρήξη των σχέσεων της τελευταίας με την Ευρώπη.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η Τουρκική πλευρά δεν έχει ευθύνες για την ένταση. Απλά, όπως έχουμε ξαναγράψει η Ρωσική πλευρά πυροδοτεί την ένταση και στις δύο χώρες, με τις φιλικές σε αυτήν κυβερνήσεις, και επωφελείται από αυτήν. Η διαφορά όμως είναι ότι την Ελλάδα την έχει σίγουρη, ενώ την Τουρκία τώρα πολεμάει να την απορροφήσει τελείως, γι’αυτό και είναι πιο υποστηρικτική προς την Τουρκία, σε σχέση με την Ελλάδα.

Και έτσι ακριβώς εξηγείται και που ρωσόφιλοι ηγέτες σαν τον Μακρόν (και άλλοι σαν πχ. τον Αυστριακό Κούρτς) έχουν αυτή τη σκληρή γραμμή κατά της Τουρκίας. Όσοι λοιπόν πιστεύουν πως πρόκειται είτε για δίκαιους αγωνιστές της δημοκρατίας, είτε για φιλέλληνες είναι απλά αδαείς και κοντόφθαλμοι…

Πάμε τώρα και στα πιο πρόσφατα συμβάντα με τις ισλαμοφασιστικές επιθέσεις στη Γαλλία για τα σκίτσα του Μωάμεθ. Μετά την πρώτη τρομοκρατική επίθεση ο Μακρόν ξεκίνησε μια δημαγωγική αντιισλαμική ρητορική με προφανή στόχο να ψαρέψει ψηφοφόρους από τη φασίστρια Λεπέν.

Έπειτα στήριξε ουσιαστικά (παρότι βέβαια δεν έδωσε αυτός την οδηγία) την ανεύθυνη πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης της Οξιτανίας (επαρχία της Γαλλίας) να προβάλει σκίτσα του Μωάμεθ στην πρόσοψη ενός συμβολικού κτιρίου της περιοχής. Διότι άλλο πράγμα είναι η ελευθερία έκφρασης και άλλο η πρόκληση για την πρόκληση…

Η τυχοδιωκτική στάση του αυτή ουσιαστικά όπλισε, σε μεγάλο βαθμό, τα χέρια των ισλαμοφασιστών του ISIS για να κάνουν και δεύτερη δολοφονική επίθεση μέσα στη Γαλλία, λίγες ημέρες μετά την πρώτη.

Επιπλέον αυτή η στάση της Γαλλίας έστρεψε ακόμα και τις πιο φιλοδυτικές μουσουλμανικές χώρες (βλέπε Μαρόκο, Μαλαισία, Ινδονησία) εναντίον της με ανακοινώσεις των κυβερνήσεων της και λαϊκές διαδηλώσεις.

Αυτό το τελευταίο βέβαια δεν ξέρουμε αν ο Μακρόν έφτασε σε τέτοιο βαθμό τυχοδιωκτισμού που να το έκανε επίτηδες ή αν απλά ήταν μια παράπλευρη απώλεια της πολιτικής του…

Επανερχόμαστε λοιπόν στο ότι ένας τέτοιος τύπος σαν τον Μακρόν, δηλαδή ρωσόφιλος, ανεκτικός προς κόκκινους και μαύρους φασίστες και θλιβερός δημαγωγός, δεν θα μπορούσε παρά να γίνει ο αγαπημένος ηγέτης της Ελλαδάρας μας η οποία έχει βέβαια λατρέψει τα τελευταία χρόνια και ακόμα χειρότερους διεθνείς πολιτικούς από τον Μακρόν !

Τέλος ας τελειώνει και το παραμύθι του κοινωνικά φιλελεύθερου Μακρόν που επικαλούνται κυρίως κάποιοι δικοί μας φιλελέυθεροι…

Όταν μιλάμε για Γαλλία, μιλάμε για μια κλασσική νέοσυντηρητική χώρα όπου η προσωπική ζωή των πολιτικών «διαπομπεύεται στα μανταλάκια», όπου  αν πας με πόρνη σε κλείνουν φυλακή και σου κάνουν κρατική κατήχηση, όπου το καμάκι άντρα προς γυναίκα τιμωρείται με βαρύ πρόστιμο και όπου λογοκρίνονται από το κράτος διαφημίσεις μέσα στις μεγάλες πόλεις ως…σεξιστικές και ομοφοβικές…

Η ανεκτικότητα ανθρώπων σαν τον Μακρόν εξαντλείται μόνο στους ΛΟΑΤΚΙ και τελικά πιστεύουμε πως μόνο αυτοί και οι αγαπημένες του φεμινίστριες θα απομείνουν να τον υποστηρίζουν και ενώ δεν πρέπει νκαι α ξεχνάμε ότι παραμονεύει η φασίστρια Λεπέν για να πάρει την εξουσία και να την τινάξει την Ευρώπη στον αέρα !




28η Οκτωβρίου και το σήμερα: Ο φασισμός είναι μέσα στο σπίτι μας !

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα χορταίνουμε από παχιά αντιφασιστικά λόγια και διθυράμβους και από τους ελεεινούς πολιτικάντηδες όλων των κομμάτων και παρατάξεων και από τα ΜΜΕ και γενικά από όλους τους παρατρεχάμενους και λιμοκοντόρους του Ελληνικού βαθέως κράτους που παριστάνουν τους δημοκράτες και τους πατριώτες !

Μπορεί όμως κανένας να δει ξεκάθαρα το σήμερα, όπως για παράδειγμα το που βρίσκεται και πως εκφράζεται σήμερα ο διεθνής και ντόπιος φασισμός, τι προσπαθεί να πετύχει, αλλά και το ποια η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας στο σημερινό παγκόσμιο γίγνεσθαι ;

Κατά πρώτον ο φασισμός στην εποχή μας δεν εκφράζεται μόνο από τον-παγκοσμίως κατάπτυστο μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο- νεοχιτλερισμό-Χρυσαυγητισμό, ούτε καν μόνο από φασιστικές παρατάξεις που αποφάσισαν κάποια στιγμή να κινηθούν κοινοβουλευτικά (πχ. Λεπέν στη Γαλλία και χουντικά κατάλοιπα της Ελλάδας, όπως Καρατζαφέρης, Βελόπουλος κα.).

Εκφράζεται-αν δούμε πρώτα τα της Ελλάδας-ύπουλα ενίοτε και με τον μανδύα του αριστερού αγωνιστή που κόπτεται για τον λαό (πχ. ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Λαφαζάνηδες, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κα.) ή και με μια μαυροκόκκινη μίξη των δύο άκρων (πχ. Ρουβίκωνας, Πυρήνες της φωτιάς) ή ακόμα και με τον μανδύα του φιλελεύθερου (πχ. Τζήμερος) !

Ο διεθνής φασισμός  εκφράζεται σήμερα και ως αντιιμπεριαλιστικός και φιλειρηνικός, όπως περίπου και ο προπολεμικός φασισμός εκφραζόταν ως αντιαποικιακός, χτυπώντας τότε κυρίως την αποικιακή πολιτική και τα αντίστοιχα εγκλήματα  Βρετανών και Γάλλων.

Δηλαδή ο σημερινός φασισμός χτυπάει τις όποιες ιμπεριαλιστικές τάσεις, τα λάθη και γενικά τα όποια τρωτά σημεία των δυτικών δημοκρατικών χωρών (κυρίως ΗΠΑ, χωρών Ευρωπαϊκή Ένωσης και Ισραήλ) προκειμένου να στρέψεις τις μάζες εναντίον τους και εν τέλει να παρουσιάσει τους σύγχρονους φασίστες ως δυνάμεις του καλού και απελευθερωτές.

Πάμε λοιπόν εδώ στο πιο σημαντικό συμπέρασμα, δηλαδή το ότι οι βασικές δυνάμεις που εκφράζουν τον σύγχρονο φασισμό-αυταρχισμό δεν είναι άλλες από την Ρωσία και την Κίνα, συν τους όποιες ευκαιριακές χώρες συμμάχους τους, ανά τον κόσμο.

Η μεν Ρωσία προσπαθεί για την παγκόσμια κυριαρχία της κυρίως γεωπολιτικά (και πάντα με κτηνώδη βία και προβοκάτσιες ανά τον κόσμο) ενώ η Κίνα κυρίως οικονομικά και εμπορικά.

Το πως και το γιατί το έχουμε αναλύσει και άλλες φορές σε αυτό το site, αξίζει όμως να πούμε αυτό που λίγοι καταλαβαίνουν ακόμα και διεθνώς. Δηλαδή ότι αυτές οι χώρες εξακολουθούν να κυβερνώνται από αδίστακτους κομμουνιστές, έστω και στην αναθεωρητική μορφή τους.

Με λίγα λόγια ο κομμουνισμός κατέρρευσε αναμφίβολα ως σύστημα, αλλά οι κομμουνιστές συνεχίζουν να κυβερνούν αυτές τις δύο μεγάλες δυνάμεις, να προσπαθούν για παγκόσμια κυριαρχία και να είναι πιο επικίνδυνες από ποτέ !

Και μπορεί διεθνώς η μάχη κατά αυτού του ιδιότυπου αυταρχισμού να έχει πολλές μεταφράσεις και να προβλέπεται μακροχρόνια (όπως και η αντιφασιστική μάχη που εκφράστηκε τελικά κάποτε μέσα στον β’ παγκόσμιο πόλεμο και κερδήθηκε), αλλά στην Ελλάδα έχει ήδη χαθεί και χωρίς καν να δοθεί μάχη !

Η πρώην ακραιφνώς φιλοδυτική χώρα μας πέρασε ύπουλα (από την εποχή του πρώην τροτσκιστή και ηγέτη της κομμουνιστικής ομάδας «Ασπίδα» Ανδρέα Παπανδρέου) στο στρατόπεδο του Σοβιετικού αυταρχισμού  και εν συνεχεία του Ρώσικου  αναθεωρητικού αυταρχισμού !

Από τότε λοιπόν πολύ λίγες κυβερνήσεις (όπως του Κωνστ.Μητσοτάκη και μόνο εν μέρει του Σημίτη) ήταν πραγματικά φιλοδυτικές στη χώρα μας και σήμερα έχουμε φτάσει ούτε λίγο, ούτε πολύ στην απόλυτη κυριαρχία Ρωσίας και Κίνας και όλων των πολιτικών, των ολιγαρχών, και των ανθρώπων που τις εκφράζουν, στον πολιτικό κόσμο και στα ΜΜΕ !

Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει, τουλάχιστον σε τόσο υπερβολικό βαθμό, αν και το κάποτε κατεξοχήν κόμμα της φιλοδυτικής αστικής τάξης, η Νέα Δημοκρατία, δεν περνούσε κάποια στιγμή στα χέρια ενός πράκτορα της Ρωσία του Κώστα Καραμανλή (ανιψιού μάλιστα ενός από τους πιο ιστορικά φιλοδυτικούς ηγέτες της χώρας μας) !

Ναι, αγαπητοί συνέλληνες ! Καιρός να συνειδητοποιήσετε ότι κουμάντο στην Ελλάδα της κρίσης και της παρακμής  πλέον κάνουν οι Σαββίδηδες, οι Μαρινάκηδες, οι Κοκκαλαίοι, οι Μπόμπολες, η COSCO, η Gazprom και γενικά οποιοσδήποτε άνθρωπος και οτιδήποτε κεφάλαιο σχετίζεται με άμεσα ή έμμεσα με Ρώσους και Κινέζους !

Η δε φιλοδυτική ή ντόπια αστική τάξη της χώρας είναι τόσο υποτελής που συνήθως υποκύπτει και αυτή στους νεοφεουδάρχες ή συνεργάζεται ευκαιριακά και τυχοδιωκτικά μαζί τους.

Γι’αυτό και οι φιλοδυτικοί πολιτικοί  που έχουν απομείνει ακόμα (και μέσα στις κυβερνήσεις) είτε υποτάσσονται και σιωπούν (πχ. Άδωνης Γεωργιάδης, Ντόρα Μπακογιάννη), είτε τελικά υπηρετούν και αυτοί τα συγκεκριμένα συμφέροντα (πχ. Δένδιας, Χατζηδάκης).

Η δημοκρατία είναι πλέον βαριά τραυματισμένη στην Ελλάδα. Πχ. τα δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση γράφονται και στέλνονται απευθείας από τα κόμματα (κυρίως από τη Ν.Δ. δηλαδή που πλέον τα ελέγχει) και είναι διαμορφωμένα έτσι ώστε να υπηρετούν τη συγκεκριμένη προπαγάνδα σε όλα τα επίπεδα !

Γι’αυτό και κάθε ουδέτερη οπτική γωνία έχει πάει περίπατο (και ενώ τα άλλα δημοκρατικά κράτη την τηρούν αρκετά στις ειδήσεις) και γι’αυτό τα περισσότερα δελτία θυμίζουν περίπου Ρωσία ή Βορ.Κορέα με τον τρόπο που μεταδίδουν τις ειδήσεις (και ιδιαίτερα βέβαια όταν μιλάμε για εθνικά θέματα)…

Ακόμα και στο γραπτό τύπο και στο ίντερνετ που τα πράγματα είναι πιο ελεύθερα και δεν υπάρχει λογοκρισία, οι αιρετικές ή αντικαθεστωτικές πολιτικές απόψεις (όπως οι δικές μας) δυστυχώς σπανίζουν…

Όσο για τη γεωπολιτική στάση της Ελλάδας και τις αντίστοιχες απόψεις των Ελλήνων στην εποχή μετά τον ψυχρό πόλεμο, τι να πούμε ; Ακόμα χειρότερα και σχεδόν πάντα στη λάθος πλευρά της ιστορίας !

Υπέρ του κομμουνιστοσυμμορίτη Μιλόσεβιτς και του Σέρβικου εθνικισμού στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Υπέρ του διαμελισμού Ουκρανίας, Γεωργίας και Αζερμπαϊτζάν από τους Ρώσους φασίστες του Πούτιν (και τους Αρμένιους υποτελείς φίλους τους στο τελευταίο). Υπέρ των ισλαμοφασιστών Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και (τουλάχιστον για ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού) υπέρ ακόμα και της Αλ Κάιντα στους δίδυμους πύργους και αλλού !

Και αν πάμε και στα πιο πρόσφατα, αναφανδόν υπέρ του γενοκτόνου  Άσαντ και του συμμάχου του Πούτιν στη Συρία και σε  επίσημη συμμαχία με τον κτηνώδη δικτάτορα Αλ Σίσι της Αιγύπτου, όπως και με τον όμοιό του Χαφτάρ της Λιβύη εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας.

Και τέλος προκλητική ασυλία από το κράτος σε Γκιουλενιστές ισλαμοφασίστες πραξικοπηματίες που κατέφυγαν στην Ελλάδα (αλλά και άλλους αντιτούρκους), καθότι στην Ελλάδα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» !

Είναι αυτή η Ελλάδα που πάντα, μέσω των κυβερνήσεων της, πιέζει  τελευταία για να μην υπάρχουν περαιτέρω κυρώσεις και ψηφίσματα κατά Ρώσων και Κινέζων σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ (κυρίως Τσίπρας και Μητσοτάκης) και αυτή που τα ΜΜΕ της απέκρυψαν από τον λαό τις ευθύνες των κινέζων κομμουνιστών στην εξάπλωση του δολοφονικού κορονοϊού !

Επίσης είναι φυσικά οι ίδιοι διαμορφωτές της Ελληνικής κοινής γνώμης που έχουν καταφέρει να θεωρείται ο αρχιφασίστας Πούτιν δημοφιλέστερος ξένος ηγέτης και η Κίνα πρότυπο ανάπτυξης και ευημερίας !

Οι ίδιοι δε διαμορφωτές  καλλιεργούσαν τον τυφλό αντιαμερικανισμό σε αυτόν τον λαό, μέχρι που στις ΗΠΑ ανέβηκαν στην εξουσία ρωσόφιλοι ή έστω υφεσιακοί προς τον Πούτιν (Τραμπ, Ομπάμα) και στην Ελλάδα ξέσπασε οικονομική κρίση που έπρεπε να φορτωθεί σε μια ξένη δύναμη. Οπότε τότε η εθνική γραμμή μεταβλήθηκε σε αντιγερμανική και πλέον η Γερμανία και η Μέρκελ είναι αυτοί που φταίνε για όλα τα δεινά της Ελλάδας και του πλανήτη !

Βλέπετε όποιος αντιστέκεται έστω και στοιχειωδώς στα νέα αφεντικά της χώρας στοχεύεται από τους νεοφεουδάρχες του πολιτικού κόσμου, που ελέγχουν τα περισσότερα ΜΜΕ, ως νούμερο ένα εχθρός της χώρας και της ανθρωπότητας…

Υπάρχει φυσικά και ο προαιώνιος εχθρός του έθνους η Τουρκία και ο αιώνιος αντιτουρκισμός. Πρώτον όμως, η Τουρκία είναι μια τοπική αυταρχική ιμπεριαλιστική δύναμη και όχι φυσικά ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον πλανήτη, όπως εσκεμμένα μας την παρουσιάζουν εδώ.

Δεύτερον ακόμα και ο προαιώνιος αντιτουρκισμός χρησιμοποιείται κατά το δοκούν για την επίτευξη άλλων βρώμικων σκοπών. Πως αλλιώς λοιπόν μπορεί να παρουσιάζεται ο Λαβρόφ, που μας επισκέφθηκε χθες ως αντιτούρκος, τη στιγμή που η Ρωσία είναι ο πιο ανοιχτός μεγάλος γεωπολιτικός σύμμαχος της Τουρκία ;

Άλλωστε είναι βέβαιο ότι αν επιτευχθεί ο σκοπός της πλήρους απορρόφησης του Ερντογάν από τη Ρωσία, τότε θα ξαναρχίσουν αργά ή γρήγορα οι Ελληνοτουρκικές φιλίες, τα ζεϊμπέκικα και τα τουρκοσίριλ !

Εν κατακλείδι ο σύγχρονος φασισμός όχι μόνο δεν έχει ηττηθεί, αλλά είναι μέσα στο σπίτι σου, κάνει ότι γουστάρει και έχεις γίνει ευχαρίστως και υποτελής του, αγαπητέ…παντογνώστη, ψευτοεπαναστάτη  Ελληνάρα !!

Και ακόμα και αν ξυπνήσεις κάποτε (που δεν το βλέπω), τη μάχη την έχεις χάσει ! Το μέλλον σου είναι η φτώχεια και η υποτέλεια, καθώς ακόμα και στην περίπτωση που, με κάποιον τρόπο, προκύψει στην Ελλάδα μια φιλοδυτική πατριωτική και φιλοαναπτυξιακή κυβέρνηση θα είναι από δύσκολο έως αδύνατον, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, να πατήσει πόδι και να αντιταχθεί στους Ρωσοκινέζους νεοαποικιοκράτες που έχουν ελέγξει και περικυκλώσει από κάθε άποψη τη χώρα μας !

 

 




Απόφαση της συνόδου κορυφής: Η Μέρκελ στη μέγγενη των Ρωσόδουλων και ο “φιλέλληνας” Μακρόν !

Αρχικά πρέπει να πούμε πως ούτε γινόταν, ούτε και έπρεπε να πετύχει η Ελληνική πλευρά μια πιο καταδικαστική απόφαση και ανακοίνωση κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας στη χθεσινή σύνοδο κορυφής.

Θα μου πείτε τώρα γιατί φωνάζει η αντιπολίτευση (κυρίως ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δηλαδή) ; Μα γιατί πρώτον η αντιπολίτευση πάντα πρέπει να βρίσκει να πει κάτι αντίθετο για λόγους ψηφοθηρίας. Και αυτοί να ήταν στην εξουσία τα ίδια ακριβώς θα έκαναν…

Δεύτερον αυτή η Νέα Δημοκρατία  έχει δώσει ισχυρά δείγματα εθνικολαϊκισμού, κυρίως στο Μακεδονικό αλλά και σε άλλα θέματα όπως ο τρομοκράτης Κατσίφας και οι σχέσεις με την Αλβανία, όποτε τώρα βρίσκουν την ευκαιρία τα άλλα κόμματα να την εγκαλούν πως ο υποτιθέμενος υπερπατριωτισμός της εξαντλείται μόνο επιλεκτικά.

Γιατί όμως ούτε μπορούσαμε, ούτε έπρεπε να πετύχουμε κάτι πιο σκληρό από αυτήν την σύνοδο κορυφής και την Ε.Ε. τη δεδομένη στιγμή ; Και ποιος ο ρόλος της Μέρκελ και του θλιβερού πολιτικάντη Μακρόν ;

Aς δούμε πιο αναλυτικά το γεωπολιτικό παιχνίδι, σε ότι αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία, για να το καταλάβουμε καλύτερα…

Αυτή τη στιγμή υπάρχει στην Ευρώπη ένα μπλοκ ρωσόφιλων ή και εντελώς ρωσόδουλων  ηγεσιών και  χωρών που πρεσβεύουν περίπου το κυνικό δόγμα ότι «δώστε στη Ρωσία και στον Πούτιν-που δεν είναι τόσο κακός- μερικές χώρες να μείνει ικανοποιημένος γεωπολιτικά, ώστε να πάψει στο κάτω, κάτω  να ενοχλεί εμάς και να έχουμε την ησυχία μας»

Αυτές οι χώρες είναι κυρίως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Αυστρία και γι’αυτό αυτοί παίζουν βρώμικα στο γεωπολιτικό παιχνίδι.

Τι θέλουν λοιπόν αυτές οι χώρες για την Τουρκία και κατ’επέκταση για τα Ελληνοτουρκικά ; Δεν το έχουν συλλάβει πολλοί, αλλά είναι απλό…

Γι’αυτούς η Τουρκία πρέπει να απομονωθεί τελείως από τη δύση για να πέσει κατά 100 % στην αγκαλιά της φασιστικής Ρωσίας που τώρα δίνει την αποφασιστική μάχη για να την απορροφήσει τελείως.

Έτσι λοιπόν οι πρόσφατες Ελληνοτουρκικές διαφορές δίνουν σε όλους αυτούς τους θλιβερούς ηγέτες μια καλή ευκαιρία για να απομονώσουν τελείως την Τουρκία από την Ευρώπη.

Να λοιπόν γιατί οι διάφοροι Μακρόν και Κουρτς παριστάνουν τώρα τους φίλους της Ελλάδας και ζητούν πιο σκληρές αποφάσεις από την Ε.Ε. κατά της Τουρκίας. Γιατί αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία να στραφεί ολοκληρωτικά η Τουρκία στη Ρωσία, κόβοντας τις σχέσεις με την Ε.Ε. ή και βγαίνοντας από το ΝΑΤΟ.

Αυτό φυσικά ο μέσος Έλληνας– που έχει μάθει παραδοσιακά να είναι τυφλωμένος στο μικρόκοσμο και τις ιδεοληψίες του- το εκλαμβάνει ως φιλελληνισμό, αποθεώνει τον Μακρόν και ταυτόχρονα η καθεστωτική προπαγάνδα του βαθέως τον σπρώχνει για μια ακόμη φορά κατά της Γερμανίας και της Μέρκελ που «είναι εχθρός μας και υποστηρίζει την Τουρκία».

Η Μέρκελ αυτό που προσπαθεί να κάνει από  την πλευρά της είναι να συμβιβάσει τα πράγματα, πρώτον για να αποτρέψει πολεμική σύγκρουση ή θερμό επεισόδιο Ελλάδας-Τουρκίας και επιπλέον γνωρίζει καλά (παρά την αρκετά υφεσιακή της στάση μέχρι τώρα απέναντι στη Ρωσία)  και ότι θα είναι μέγα γεωπολιτικό έγκλημα η πλήρης πρόσδεση της Τουρκίας στη Μόσχα.

Δεύτερον γνωρίζει ότι η Τουρκία φιλοξενεί πάνω από δύο εκατομμύρια πρόσφυγες και αν πιεστεί και άλλο μπορεί κάλλιστα να μετατρέψει την Ευρώπη σε χάος !

Βεβαίως υπάρχουν και τα οικονομικά συμφέροντα και της Γερμανίας και άλλων χωρών στην Τουρκία (σε μια έτσι κι’αλλιώς παγκοσμιοποιημένη οικονομία), αλλά αυτό είναι ένα δευτερεύον θέμα και το επικαλούνται κυρίως οι ντόπιοι καθεστωτικοί προπαγανδιστές για να χτυπήσουν τη Μέρκελ.

Ο Μητσοτάκης και ο πιο ωμά ρωσόδουλος Αναστασιάδης πηγαίνοντας στη σύνοδο γνώριζαν ότι είναι δύσκολο να αποφασιστούν άμεσα κυρώσεις σε βάρος της Τουυρκίας (παρά τις πιέσεις Γαλλίας και Αυστρίας) και απλά πίεζαν για ένα όσο το δυνατόν πιο καυστικό κείμενο κατά αυτής ώστε να χρησιμοποιηθεί και για λαϊκή κατανάλωση.

Ο λόγος που δεν ήταν πιθανό να αποφασιστούν κυρώσεις είναι το ότι Ελλάδα και Τουρκία δεσμεύτηκαν για διαπραγματεύσεις, οπότε οι κυρώσεις θα είναι το επόμενο βήμα σε περίπτωση που η Τουρκία δεν διαπραγματευτεί και κάνει μονομερείς ενέργειες. Πως δηλαδή θα αποφασιστούν κυρώσεις τη στιγμή που επίκειται διάλογος ;

Εδώ ωστόσο παίχτηκε ένα άλλο βρώμικο ρώσικης προέλευσης παιχνίδι που αφορούσε τη Λευκορωσία του πρώην κομμουνιστή δικτάτορα Λουκασένκο και τις επικείμενες κυρώσεις στο καθεστώς του.

Οι ρωσόδουλοι Μητσοτάκης και Αναστασιάδης εδώ μοιράστηκαν ρόλους και έτσι ο πιο ωμά ρωσόδουλος Αναστασιάδης συνέδεσε τις επικείμενες κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας (παρότι εμείς είμαστε εναντίον στο να ανακατευτεί ενεργά η Ε.Ε. στη Λευκορωσία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) με τα Ελληνοτουρκικά.

Είπε δηλαδή, για να υπηρετήσει για μια ακόμα τα Ρώσικα συμφέροντα, πως “εμείς βάζουμε ιδιότυπο βέτο σε κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας, αν δεν αποφασίσετε κυρώσεις και κατά της Τουρκίας”.

Βεβαίως οι Αναστασιάδης-Μητσοτάκης, όπως προαναφέραμε, δεν ήλπιζαν και πολύ με αυτή την κίνηση σε κυρώσεις κατά της Τουρκίας, αλλά έκαναν αυτήν την κίνηση αποκλειστικά για λογαριασμό της Ρωσίας και την παρουσίασαν στους αδαείς λαούς τους ως πατριωτική (και αυτοί βέβαια «τσίμπησαν).

Μένει να δούμε αν τελικά Μητσοτάκης και Ερντογάν θα πάνε σε διάλογο για υφαλοκριπίδα και ΑΟΖ ή αν κάποιος από τους δύο κάνει τη μοιραία κίνηση και τον τορπιλίσει. Αν τον τορπιλίσει ο Ερντογάν  μάλλον θα υποστεί κυρώσεις, κάτι που δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν γεωπολιτικό παίκτη. Αν όμως τορπιλίσει τον διάλογο ο Μητσοτάκης, τι άραγε θα συμβεί ;

Τέλος οφείλουμε να πούμε-και πάλι τελείως κόντρα στο ρεύμα-πως η Ευρώπη, όλος ο δυτικός κόσμος και η Ελλάδα θα πρέπει να χρωστά ευγνωμοσύνη στην καγκελάριο Μέρκελ για τη διπλωματική σοφία, την ψυχραιμία και τον ρεαλισμό με τον οποίον χειρίζεται συνήθως τα κρίσιμα ζητήματα !

Χωρίς αυτήν πιθανότατα σήμερα να μην υπήρχε ευρωζώνη ή να μην η Ελλάδα ούτε στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. ή και να είχε πάει σε θερμό επεισόδιο ή και πόλεμο με την Τουρκία και μάλιστα με ανοιχτό ακόμα το Μακεδονικό ζήτημα !

Από την άλλη βέβαια έχει μια υφεσιακή στάση (για πολλούς λόγους που δεν είναι της ώρας να εξηγήσουμε) απέναντι στη Ρωσία και στην Τουρκία με την οποία εμείς διαφωνούμε, ωστόσο δεν είναι και ακραιφνώς ρωσόφιλη σαν τον Μακρόν και κρατάει τις στοιχειώδεις κόκκινες γραμμές απέναντι στον φασίστα Πούτιν και τώρα τελευταία και στους Κινέζους κομμουνιστές.

Αυτές οι αντιστάσεις στο φασισμό και η σοφή πολιτική της Μέρκελ στα κρίσιμα ζητήματα είναι αναγκαίες για την παγκόσμια ειρήνη και, για όσο ακόμα θα είναι καγκελάριος, θα πρέπει να αξιοποιούνται και να επαινούνται.




Εθνικά πάθη και εθνικοί “παπατζήδες”

Μια που ζούμε τον κίνδυνο ενός θερμού επεισοδίου και όλοι φοβόμαστε ότι μπορεί να ξαναζήσουμε νέα Ίμια, είναι καιρός να πούμε κάποια πράγματα κόντρα στο ρεύμα, όπως μόνο στα «αιρετικά» συνηθίζουμε…

Βλέπετε αυτό που έχουμε και αυτά που ακούμε αυτήν την ώρα στα ΜΜΕ μόνο δημοκρατία που δεν θυμίζει, η όποια βέβαια δεν ήταν και ποτέ δεδομένη όταν μιλάμε για εθνικά θέματα σε αυτή τη χώρα.

Ωστόσο τα χρήματα που έχει ρίξει ο Μητσοτάκης σε κανάλια, ραδιόφωνα και site έχει πιάσει τόπο γιατί τα ΜΜΕ θυμίζουν, αυτές τις ημέρες με τα Ελληνοτουρκικά, περισσότερο Βόρεια Κορέα και Συρία του Άσαντ, παρά Ευρωπαϊκό κράτος !

Είναι βλέπετε και ο συγχρωτισμός του κυρίου Μητσοτάκη με τριτοκοσμικούς δικτάτορες τύπου Σίσι και Χαφτάρ που πιθανότατα τον έκανε να υιοθετήσει και κάποιες από τις πρακτικές τους !

Για την  ΑΟΖ λοιπόν όλη η φασαρία και ο σαματάς με τους Τούρκους, ένα θέμα για το οποίο γράψαμε κόντρα στο ρεύμα και στο προηγούμενο άρθρο μας  εδώ http://taairetika.gr/%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%85%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b4%cf%85%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%85/

Αλλά για μια στιγμή….τι ακριβώς την θέλουμε τόσο μεγάλη ΑΟΖ ως Ελλάδα ; Υπάρχει περίπτωση να βγάλουμε ποτέ πετρέλαιο ή φυσικό αέριο και με αυτήν και με άλλη κυβέρνηση ;

Δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο τουλάχιστον για τα προσεχή χρόνια και δεν θα γίνει γιατί πολύ απλά δεν θέλει η Ρωσία του Πούτιν να γίνειώστε να μας έχει εξαρτημένους ενεργειακά κατά 100 % – και πλέον οι Έλληνες πολιτικοί όλων των κομμάτων υπακούουν τυφλά σε αυτόν!

Εν προκειμένω μιλάμε για έναν Μητσοτάκη που φτάνει σε σημείο να κλείνει τα λιγνιτωρυχεία- σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη-ώστε να εξαρτήσει την Ελλάδα και άλλο ενεργειακά από τους Ρώσους φασίστες ! Περιμένει κανείς από αυτόν τον άνθρωπο και την κυβέρνησή του να βγάλει πετρέλαια και φυσικά αέρια πουθενά στην ΑΟΖ μας ; Αστεία πράγματα…

Γιατί γίνεται όλη αυτή η φασαρία λοιπόν ; Μόνο για το ψάρεμα ; Αν είναι έτσι, θα μπορούσε το θέμα να διευθετηθεί πολύ εύκολα διπλωματικά, όπως έγινε και με Ιταλία και Αίγυπτο. Γιατί λοιπόν δεν γίνεται και πάμε πάλι σε εθνικούς τσαμπουκάδες;

Δεύτερον εκεί που έστειλαν τώρα οι Τούρκοι τα πλοία τους είναι συνοριακά διεθνή ύδατα, και όχι Ελληνικό έδαφος, και είναι περιοχή όπου δεν συμπεριλαμβάνεται στο όντως παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Θα μου πείτε τώρα ότι «αφού είναι στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ μας», όπως λέει η εθνική γραμμή. Μα ποτέ δεν έχουμε ανακηρύξει επίσημα ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα, ούτε είναι πουθενά διεθνώς κατοχυρωμένες και απλά είναι μια διαφιλονικούμενη περιοχή την οποία έχουμε κηρύξει στα λόγια δική μας !

Τρίτον η Ελληνική πλευρά ισχυρίζεται πως θέλει διάλογο και όμως είναι η ίδια που τον «τορπιλίζει», και ας ισχυρίζεται το αντίθετο ! Θυμίζω ότι η Ελληνική πλευρά είναι αυτή που αρνήθηκε πρώτη τον διάλογο με πρόσχημα το άσχετο θέμα του πλοίου «Μπαρμπαρος» που πήγε στην Κύπρο για γεωτρήσεις.

Στο καπάκι κάνουν και μια συμφωνία με την Αίγυπτο για την οποία δεν είχαν ενημερώσει ούτε τους εταίρους μας στην Ευρώπη, αλλά κατά τ’άλλα θέλουν διάλογο με την Τουρκία

Και μιλάμε τώρα για μια αστεία και εντελώς πρόχειρη συμφωνία όπου δίνει στην Αίγυπτο σαφώς μεγαλύτερη ΑΟΖ απ ‘όση αυτή αντικειμενικά δικαιούται (πολύ πατριωτικό αυτό…) και που σταματάει απότομα σε ένα σημείο, διότι δεν έχει διευθετηθεί και ακόμα και οι Αιγύπτιοι του φασίστα Σίσι φαίνεται ότι δεν θέλουν, για κάποιο λόγο, ευθεία σύγκρουση με την Τουρκία και να μπουν σε ΑΟΖ που οι Τούρκοι θεωρούν δική τους.

Από την άλλη ο μοναδικός λόγος λοιπόν που η τυχοδιωκτική Ελληνική κυβέρνηση διατείνεται ότι είναι υπέρ του διαλόγου είναι για να κοιμίζει τον δυτικό διεθνή παράγοντα που μεσολαβεί-ειδικά η Γερμανία της Μέρκελ-για να συμβιβάσει την κατάσταση.

Είναι η ίδια τακτική που ακολουθούσε η Ελληνική πλευρά και στο Μακεδονικό επί χρόνια όταν ισχυριζόταν ότι θέλει διάλογο που σχεδόν ποτέ δεν έκανε και γενικά οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν τον συνηθίζουν τον διάλογο στα εθνικά θέματα, αλλά αντίθετα να αφήνουν τα θέματα να χρονίζουν.

Και τι γίνεται τώρα ; Παίζουν αδίστακτα με τη χώρα μας οι πολιτικάντηδες χωρίς σοβαρό λόγο ; Ναι, παίζουν (και το ίδιο κάνουν βέβαια και οι Τούρκοι, αλλά καλό να κοιτάμε πρώτα την «καμπούρα» μας) και γιατί γουστάρουν παραδοσιακά να εξάπτουν τα εθνικά πάθη σε αυτή τη χώρα (βλέπε πχ. το Μακεδονικό), αλλά και γιατί είναι ξενόδουλοι και αυτό το έχουμε αναλύσει εδώ πολλές φορές !

Άλλωστε συνήθως η Ελληνική αστική τάξη, και κατ’επέκταση και ο πολιτικός κόσμος, ήταν λίγο ως πολύ ξενόδουλη και παραμένει τέτοια και παρότι συνηθίζει να πουλάει στο πόπολο πατριωτισμό και εθνικισμό.

Θυμίζω ότι τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του κράτους μας ήμασταν προσκολλημένοι σε Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία (οι γνωστές προστάτιδες δυνάμεις), έπειτα για πολλά χρόνια στην Αγγλία και τελικά στον Αμερικανικό παράγοντα κατά το μετεμφυλιακό Ελληνικό κράτος.

Όπως λοιπόν τόσα χρόνια ήμασταν προσκολλημένοι έως υποτελείς σε αυτούς, τώρα είμαστε σε Ρωσία και Κίνα ! Απλό είναι…

Τώρα όσο για το πως φτάσαμε να μας κυβερνούν στις μέρες μας τόσο ηθικά κατώτατοι άνθρωποι σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Τσίπρα (που μπροστά τους οι παλιότεροι φαντάζουν μεγάλοι ηγέτες), είναι ένα μεγάλο θέμα που κυριολεκτικά θα ήθελε ένα ολόκληρο βιβλίο για να αναλυθεί !