H Νεοδημοκρατική προσγείωση στην πραγματικότητα

Δεν είχαμε κουραστεί να γράφουμε τόσον καιρό ότι η αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη ήταν από λαϊκίστικη έως άθλια, καθώς-σε κάποιες περιπτώσεις- συναγωνιζόταν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα σε λαϊκισμό !

Φαίνεται ωστόσο πως, τώρα που πήραν και αυτοί την εξουσία, πηγαίνουν θέλοντας και μη σε μια σχετική προσγείωση στην πραγματικότητα και σε μεγαλύτερη μετριοπάθεια, αν και όχι βέβαια στο βαθμό που έγινε παλιότερα αυτό,με τον εντελώς τυχοδιωκτικό και ψευτοεπανστατικό ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως μετά τον Σεπτέμβρη του 15’)…

Η πρώτη προσγείωση στην πραγματικότητα φαίνεται πως γίνεται στο Μακεδονικό όπου την δημαγωγία περί προδοσίας, κακής και καταστροφικής συμφωνίας, έως και κινδύνου Καταλανοποίησης της Μακεδονίας, διαδέχθηκε τώρα η λογική πως η συμφωνία θα πρέπει να τηρηθεί και πως μπορεί να είναι και χρήσιμη !

Τα μισαλλόδοξα συλλαλητήρια, οι καταλήψεις σχολείων μαζί με χρυσαυγήτες και ο ξενοφοβικός  λόγος αποτελούν παρελθόν και φαντάζομαι το ίδιο και οι υποσχέσεις Μητσοτάκη περί εκστρατείας υπέρ της…πραγματικής Μακεδονίας…

Επιπλέον ο εθνοφασίστας Κουμουτσάκος (πρώην τομεάρχης εξωτερικών της Ν.Δ. με φανατικό και σοβινιστικό λόγο) δεν έγινε υπουργός εξωτερικών και τη θέση του πήρε ο γενικά μετριοπαθής και φιλοδυτικός Δένδιας.

O καθένας νοήμων άνθρωπος βέβαια μπορεί να καταλάβει πως φυσικά και δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να καταργήσει ή να μην εφαρμόσει τη συνθήκη των Πρεσπών.

Και είναι λογικό διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε επιστροφή στο σκέτο «Μακεδονία» στο όνομα των γειτόνων, με τη χώρα εντός του ΝΑΤΟ (και όλον τον διεθνή παράγοντα κατά της Ελλάδος) και πιθανότατα και πιθανότατα και επιστροφή στην αρχαιοπληξία των γειτόνων που πρόσφατα αποκήρυξαν !

Αλλά και στα άλλα, σαφώς πιο σοβαρά από το Μακεδονικό, θέματα φαίνεται πως υπάρχει μια σχετική επιστροφή στην πραγματικότητα και στη μετριοπάθεια.

Η light αντιμνημονιακή και αντιευρωπαϊκή γραμμή του Μητσοτάκη και του επιτελείου του αποτελεί ήδη παρελθόν και δεν την αντικατέστησε παρά μόνο μία πιο σοβαρή-και χωρίς μεγαλοστομίες- προσπάθεια, σε συνεργασία με τους εταίρους μας, για ανόρθωση της οικονομίας.

Και όταν μιλάω για light αντιμνημονιακή και αντιευρωπαϊκή γραμμή εννοώ τη ρητορική του τύπου «Ο ΣΥΡΙΖΑ υποκύπτει και τα δίνει όλα στους ξένους και στους Γερμανούς, σε αντίθεση με εμάς τους πατριώτες που θα τους αντιταχθούμε παραπάνω…»

Μάλιστα, ακόμα χειρότερα αυτή η δημαγωγία πήρε, σε κάποιες περιπτώσεις, και τη χυδαία μορφή του ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπούλησε τη Μακεδονία για να πάρει το ΟΚ από τους Γερμανούς να μοιράζει επιδόματα και μειώσεις φόρων από το πλεόνασμα”.

Ακόμα και η ρητορική κατά των πλεονασμάτων που θα έπρεπε να μειωθούν άνευ όρων αντικαταστάθηκε από την πιο λογική άποψη πως «πρώτα πρέπει να δείξουμε στους δανειστές μας ορθολογικές πολιτικές και μεταρρυθμίσεις και μετά να ζητήσουμε κάποια μείωση πλεονασμάτων.

Για να κριθεί βέβαια μια κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει χώρος και να δούμε απτές πράξεις και όχι λόγια, οπότε καλό θα ήταν να μην βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα για τη δουλειά της. Δεν μπορούμε όμως να μην καλοδεχθούμε τη Νεοδημοκρατική προσγείωση στη πραγματικότητα και στον ορθολογισμό.

Αυτό που θα περιμένουμε να δούμε με μεγάλο ενδιαφέρον, είναι το αν θα συνεχιστεί αυτή η «με τα μπούνια» Ρωσόφιλη στροφή της Ν.Δ. επί Μητσοτάκη (ο οποίος έχει πάρει τις ευλογίες του Πούτιν, τον έχει επισκεφθεί και δηλώνει πως θα συνεχίσει την ακραιφνώς ρωσόφιλη πολιτική του Κώστα Καραμανλή), ως αντιπολίτευση, ή όχι.

Άραγε θα πράξει μια τέτοιους είδους βρώμικη Ρωσόφιλη εσωτερική και εξωτερική πολιτική που ούτε ο Σαμαράς δεν τόλμησε σε τέτοιο βαθμό ή θα έχουμε και εδώ πιο ορθολογικές και ισορροπημένες τάσεις απ’ότι ως αντιπολίτευση ;

Και άραγε θα ευνοηθούν οι επενδύσεις στο σύνολό τους ή θα συνεχιστεί το σαμποτάζ του ντόπιου και του δυτικού κεφαλαίου υπέρ κεφαλαίων τύπου COSCO, Gazprom, Σαββίδη κλπ. ,όπως προφανέστατα έγινε και επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και Καραμανλή ;

Κρίσιμα ερωτήματα που θα κρίνουν αν όντως αυτή η Νέα Δημοκρατία έρχεται με νέες ιδέες και θα μας πεινάσει λιγότερο από τους προηγούμενους ή θα έχουμε μια από τα ίδια !

Σχεδόν μια τετραετία υπάρχει μπροστά μας, οπότε υπονομή να έχουμε για να βλέπουμε και να κρίνουμε με αντικειμενικότητα και ορθολογισμό…




Γιατί τα Ελγίνεια και γιατί τη Βρετανία ;

Θα αποφύγω να πάρω θέση για το αν είναι ορθή η Ελληνική θέση και εκστρατεία περί της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα που κατέχουν οι Βρετανοί (ως αποτέλεσμα κλοπής τους από τον Λόρδο Έλγκιν κάπου στον 18ο αιώνα).

Υπάρχουν πάντως δύο απόψεις και επιχειρηματολογίες επί του θέματος και η πιο δημοφιλής είναι πως είμαστε συνεχιστές του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και πως όλα τα αρχαία που αφορούν την Ελλάδα οφείλουν να βρίσκονται στη χώρα μας για να τα εκμεταλλευόμαστε μόνο εμείς.

Από την άλλη όμως το αν είμαστε οι συνεχιστές αυτού του πολιτισμού είναι υπό αμφισβήτηση (και για εμένα δεν είμαστε) και επιπλέον πρόκειται για μνημεία και του παγκόσμιου πολιτισμού τα οποία-και εκεί που βρίσκονται-διαφημίζουν αναμφισβήτητα τον, υποτιθέμενο δικό μας, αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό (καθώς φυσικά οι ξένοι που τα κατέχουν δεν τα παρουσιάζουν ως δικά τους).

Πρέπει και γίνεται λοιπόν να τα πάρουμε όλα πίσω ή έστω κάποια από αυτά ; Σίγουρη απάντηση και σε αυτά τα δύο ειλικρινά δεν έχω…

Μάλιστα από νομικής πλευράς υστερούμε και δεν μπορούμε, σε καμία περίπτωση, να τα διεκδικήσουμε δικαστικά για δύο απλούς λόγους:

Πρώτον διότι το νέο Ελληνικό κράτος δεν είναι το ίδιο με το αρχαίο Ελληνικό κράτος, καθώς υπάρχει ένα κενό κοντά δύο χιλιάδων χρόνων που δεν είχαμε κράτος.

Δεύτερον διότι και κατά την εποχή που κλάπηκαν τα εν λόγω γλυπτά που κατέχουν οι Βρετανοί δεν υπήρχε Ελληνικό κράτος, αλλά Οθωμανική αυτοκρατορία…

Θα ασχοληθώ ωστόσο κυρίως με μια άλλη πτυχή του ζητήματος που δεν έχει αναδείξει σχεδόν κανένας και αυτή σχετίζεται καθαρά με την εξωτερική πολιτική.

Δεν είναι λοιπόν μόνο η Βρετανία που διαθέτει Ελληνικά μνημεία, αλλά και άλλες μεγάλες χώρες και κυρίως η Γαλλία που έχει και περισσότερα από τους Βρετανούς.

Γιατί λοιπόν το εδώ μεγαλοϊδεατικό καθεστώς δεν ζητάει τίποτα από τη Γαλλία (όπως πχ. Νίκη της Σαμοθράκης στο Λούβρο) ή από άλλες χώρες και ζητούν μόνο από τη Βρετανία ;

Εδώ λοιπόν μπαίνει στην εξίσωση και η εξωτερική πολιτική του εδώ βαθέως κράτους των Ρωσόφιλων οι οποίοι θέλουν-για λόγους που θα εξηγήσουμε παρακάτω- να χτυπηθεί η Βρετανία με κάθε τρόπο  !

Θυμίζουμε άλλωστε ότι το ζήτημα ξεκίνησε ουσιαστικά από την εποχή του ΠΑΣΟΚ-με Μελίνα Μερκούρη υπουργό- του ρωσόδουλου Ανδρέα Παπανδρέου. Δηλαδή την εποχή που αρχίζει η Ελλάδα να μπαίνει στο «άρμα» της Σοβιετικής Ένωσης και έπειτα της Ρωσίας !

Τι θέλουν λοιπόν στην πραγματικότητα οι ρωσόφιλοι και ρωσόδουλοι πολιτικοί και άλλοι και από τότε συντηρούν διαχρονικά αυτό το θέμα ακόμα ;

Αυτοσκοπός του βαθέως κράτους δεν είναι τόσο να φέρουν πίσω τα Ελγίνεια (αν πάντως το καταφέρουν  θα το προβάλλουν προπαγανδιστικά ως επιτυχία του κόμματος τους) αλλά το να χτυπηθεί προπαγανδιστικά και ιδεολογικά η Βρετανία και εντός και εκτός Ελλάδας !

Και γιατί η Βρετανία και γιατί ειδικά τώρα ; Διότι απλά η Βρετανία είναι-τουλάχιστον τη δεδομένη στιγμή- η πιο αντιρώσικη ή έστω η λιγότερο υφεσιακή προς τη Ρωσία χώρα, από τις μεγάλες δυνάμεις.

Λέμε βεβαίως προς το παρών, διότι δεν ξέρουμε τι μπορεί να φέρoυν και εκεί οι τελευταίες τυχοδιωκτικές πολιτικές αποφάσεις και εξελίξεις…

Άλλωστε η δύναμη της προπαγάνδας είναι μεγάλη και αυτό οι καγκεμπίτες, και όλα τα τσιράκια τους διεθνώς, το γνωρίζουν αυτό καλύτερα από τον καθέναν και πράττουν αναλόγως.

Με λίγα λόγια ο Πούτιν και η παρέα του χρησιμοποιούν κάθε μέσο προκειμένου να χτυπήσουν προπαγανδιστικά τη δύση και ειδικότερα τη Βρετανία, διότι απλά αυτή αντιστέκεται περισσότερο τη δεδομένη στιγμή από τους άλλους στα τρελά σχέδια των Ρώσων νεοχιτλερικών.

Από αυτή την άποψη λοιπόν οι ντόπιοι πολιτικοί, και οι κάθε λογής προπαγανδιστές τους, δεν είναι παρά προπαγανδιστικά εργαλεία της Ρωσίας που απλά χρησιμοποιούν την Ελληνική μεγάλη ιδέα και το συναίσθημα του κόσμου για τέτοιους σκοτεινούς γεωπολιτικούς σκοπούς.

Τώρα ο Μητσοτάκης που είναι πιο light ρωσόφιλος (που ωστόσο έχει δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο ότι θα συνεχίσει τη ρωσόφιλη πολιτική του πράκτορα Καραμανλή) επαναφέρει το θέμα, αλλά με πιο διπλωματική και ρεαλιστική διάθεση περί δανεισμού.

Εκτιμούμε ότι ο σκοπός του δεν είναι λιγότερο σκοτεινός από των προηγούμενων, ωστόσο ο Μητσοτάκης θέλει πλέον να παρουσιάζεται ως πιο διπλωματικός και real politic στους ξένους.

Επιπλέον, γιατί όχι και να μην πετύχει όντως δανεισμό και να το παρουσιάσει ως μεγάλη επιτυχία του κόμματός του και του ιδίου ;

Προφανές άλλωστε ότι πίσω από ένα τέτοιο θέμα βρίσκεται ο αντιδυτικός σοβινιστής Σαμαράς που έχει καθοδηγήσει προεκλογικά τον Μητσοτάκη όσο ίσως κανένας άλλος και-ειδικά στα εθνικά θέματα-συνεχίζει να έχει λόγο…

Μάλιστα μόνο ειρωνικά χαμόγελα μπορεί να προκαλεί και η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ που τη βγαίνει πιο…πατριωτικά στη Ν.Δ., λέγοντας ότι o δανεισμός είναι υποχώρηση από εθνική θέση, καθώς αναγνωρίζει την κυριότητα των Άγγλων στα Ελγίνεια !

Μια φορά ρωσόδουλος πάντα ρωσόδουλος κύριε Τσίπρα μου, έστω και με δυτικό μανδύα για να ξεγελιούνται οι αφελείς νεοέλληνες !

 

 




Γιατί απέτυχε το αριστερό πείραμα

Λίγο πριν από τη διαφαινόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις πρώτες εκλογές του 2015, αλλά και πιο μετά, δεν είχαμε κουραστεί να λέμε ότι πρόκειται περί μιας ανόητης ψήφου σε ένα αριστερό πείραμα καταδικασμένο σε αποτυχία !

Η εύκολη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ-παρά το τελικό ποσοστό του 31,5 %- δείχνει όντως ότι το αριστερό πείραμα απέτυχε, έχοντας απογοητεύσει και πολλούς από αυτούς που επέλεξαν να ξαναψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί απέτυχε η «πρώτη φορά αριστερά» ; Πιστεύω κυρίως για τους εξής λόγους: Πρώτον διότι τα όσα πρέσβευε προεκλογικά ήταν τελείως ανεπίκαιρα, ξεπερασμένα και ανορθολογικά.

 Πως είναι δηλαδή δυνατόν, τη στιγμή που η χώρα ήταν στη δύνη της κρίσης, και χρειαζόταν μεταρρυθμίσεις στη βάση μιας πιο φιλελεύθερης οικονομίας, να ψηφίζονται κράτιστες που έταζαν περισσότερο κράτος και κρατικό παρεμβατισμό, συγκεντρωτική οικονομία και παροχές σε όλους ;

Και βέβαια μιλάμε για παροχές που συνδέονταν και από την ανορθολογική υπόσχεση του σκισίματος των μνημονίων, με ταυτόχρονη παραμονή στο Ευρώ, αλλά και περισσότερα χρήματα που υποτίθεται θα συνέχιζαν να έρχονται από την Ευρώπη !

Η συνέχεια βέβαια είναι γνωστή με το τέλος των ψευδαισθήσεων και την οδυνηρή επιστροφή σε μια πραγματικότητα των μνημονίων που έγινε ακόμα πιο οδυνηρή από όσο ήταν πριν το 2015, επί Σαμαρά…

Από την άλλη αυτό που κυρίως κόστισε την αποτυχία και την εκλογική ήττα στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν η πρώτη εποχή των διαπραγματεύσεων του 2015 και φυσικά το δημοψήφισμα που ακολούθησε, οι κλειστές, τράπεζες, τα capital control και ότι απεχθές μας έφεραν στη συνέχεια αυτές οι προβοκατόρικες ενέργειες.

Αυτό συνάδει με την παραδοσιακά τυχοδιωκτική, αδίστακτη και ξενόδουλη φύση της Ελληνικής αριστεράς (και της ανάλογης αστικής τάξης που την εκπροσωπεί, μέλος της οποίας είναι και ο Τσίπρας) και χρίζει περισσότερης εξήγησης.

Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. έκαναν το 2015 αυτές τις παραπάνω  ενέργειες με μοναδικό στόχο να διασπάσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε βορρά και νότο προς όφελος της Ρωσίας (κάτι που θα το προκαλούσε η όλο και μεγαλύτερη ροή χρημάτων στην Ελλάδα χωρίς κανέναν ουσιαστικό αντίκρισμα), αλλά και για συμπαρασύρουν όσο γινόταν την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελληνική κρίση ή στην ύφεση (με πτώση των χρηματιστηρίων,άνοδο των spread κλπ).

Το δεύτερο δεν το  κατάφερε γιατί υπήρχαν Μέρκελ και Σόιμπλε, που δεν διεκδικούν μεν το αλάθητο, αλλά στην οικονομική προφύλαξη της Ε.Ε. από τις κρίσεις ήταν «κέρβεροι» και ορθολογιστές.

Το πρώτο ωστόσο το πέτυχαν τελικά οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. με άλλον τρόπο που είναι η άλλη προβοκάτσια τους με το προσφυγικό και τα ανοιχτά σύνορα για όλους που ουσιαστικά χώρισε την Ευρώπη σε δύο τάσεις.

Και όσο για τα ιδεολογικά, η «πρώτη φορά αριστερά» ήταν στο πνεύμα της εποχής-επιβεβαιώνοντας τη θεωρία των δύο άκρων-  συγκυβερνώντας μέχρι όσο τους έπαιρνε με τους σκληρούς δεξιούς ΑΝ.ΕΛ. του φασίστα Καμμένου !

Αυτή η συγκυβέρνηση έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι μιλάμε για μια τυχοδιωκτική συμμαχία και προβληματική κυβέρνηση και η οποία στην πορεία ξένισε και τους ίδιους τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Λέμε στην πορεία διότι στην αρχή  ήταν τυφλωμένοι από φανατισμό και τα έβλεπαν όλα ιδανικά και τελικά όταν προέκυψε το Μακεδονικό και οι «Πρέσπες» η συμμαχία κατέρρευσε, παρότι εξάντλησαν και όλα τα δυνατά περιθώρια συγκυβέρνησης !

Εν κατακλείδι, οι αφελείς και παθιασμένοι που ακολούθησαν τον Τσίπρα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και ένα δημοψήφισμα, δεν ένιωσαν στο πετσί τους μόνο τις σκληρές συνέπειες του σκληρότερου μνημονίου που μας ήρθε.

Ένιωσαν και-κατά κάποιον τρόπο- προδομένοι που ο κάποτε λαϊκός αγκιτάτορας Τσίπρας τους υποτάχθηκε στους «κακούς τοκογλύφους» Ευρωπαίους και ειδικά στους Γερμανούς και έγινε και πολύ κυνικός.

Βεβαίως ακόμα και τώρα όλοι αυτοί αδυνατούν να καταλάβουν ότι ο Τσίπρας δεν υπήρχε περίπτωση να πάει και άλλο στα άκρα τη σύγκρουση του 2015 με την Ε.Ε. και αυτό γιατί το επόμενο βήμα θα ήταν η δραχμή.

Και η δραχμή, αν ερχόταν τότε, θα έριχνε το λαό σε τέτοια απελπισία που θα κλόνιζε και θα έριχνε αργά ή γρήγορα και την κυβέρνησή του και θα έκανε τον Τσίπρα Έλληνα Μαδούρο !

Αυτές είναι λοιπόν οι κυριότερες αιτίες της αποτυχίας του αριστερού πειράματος, αν και παρόλα αυτά πιστεύω πως αν απέφευγαν μόνο και μόνο τις διαπραγματεύσεις του 2015, τις κλειστές τράπεζες και το δημοψήφισμα, θα μπορούσε να κερδίσαν και αυτές τις εκλογές, καθώς δεν θα υπήρχε και το τρίτο μνημόνιο.

Το Μακεδονικό και η συμφωνία των Πρεσπών, που ήρθε μετά από την ασφυκτική πίεση των δυτικών για λύση του ζητήματος, ήταν το «κερασάκι στην τούρτα» της απώλειας της εξουσίας.

Ο Τσίπρας παγιδευμένος από το βαρίδι των εθνικιστών ΑΝ.ΕΛ. και από την αριστερή μυστικοπάθειά του, ελάχιστα εξήγησε στον Ελληνικό λαό (τουλάχιστον στους σχετικά πιο σόφρωνες) τι υπέγραψε, με αποτέλεσμα η προπαγάνδα των εθνικολαϊκιστών της Νέας Δημοκρατίας και των υπολοίπων δημαγωγών της αντιπολίτευσης να του δώσει τη χαριστική βολή !

Το Μακεδονικό ζήτημα και η συμφωνία των Πρεσπών είναι βέβαια στην πραγματικότητα πολύ μικρής σημασίας και ήδη, μετά τον πρώτο παροξυσμό, αρχίζει να ξεχνιέται για να μην πω ότι είναι και ευεργέτημα !

Και αυτό γιατί συνέβαλε τα μέγιστα στο να διαλύσει τη «μαυροκόκκινη» συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. και εν τέλει στο να φύγει πριν την ώρα της η «πρώτη φορά αριστερά» από την εξουσία.




Ήττα του «μαυροκόκκινου» μετώπου, αλλά και Ευρωπαϊστών στις ευρωεκλογές

Μετά από αρκετά χρόνια-και για πρώτη φορά μέσα στην κρίση- μπορούμε να πούμε πως κάποια εκλογικά αποτελέσματα αφήνουν μια σχετική, αν και όχι απόλυτη, ικανοποίηση στο σχετικά πιο δημοκρατικό κομμάτι του Ελληνικού λαού που μάχεται τα άκρα και τους φαύλους της πολιτικής.

Πρωτίστως λοιπόν είχαμε μια ήττα του «μαυροκόκκινου» μετώπου με τη σφαλιάρα που έφαγαν οι κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ που ανάγκασαν και τον Τσίπρα να προκηρύξει εσπευσμένα εκλογές ! Αλλά και οι μέχρι πρότινος συγκυβερνώντες του ΑΝ.ΕΛ., έπαθαν ακόμα μεγαλύτερη ήττα και οι οποίοι σχεδόν εξαφανίστηκαν από τον χάρτη !

Βλέπετε όσο «ταχυδακτυλουργός» της πολιτικής και να είναι ο Τσίπρας, και όσο πολιτικός απατεώνας ο Καμμένος, δεν θα μπορούσαν- με όλα αυτά που έχουν συμβεί στην πενταετία και με μια χώρα άνω, κάτω- να κάνουν και αυτή την υπέρβαση και να πετύχουν και πάλι θετικό εκλογικό αποτέλεσμα !

Θετικό λοιπόν το ότι τιμωρήθηκε ο τυχοδιωκτισμός, η αλαζονεία, ο αυταρχισμός και η κυνικότητα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. παρότι φυσικά δεν μου γεμίζει καθόλουτο μάτι ή και με φοβίζει και η σημερινή Νέα Δημοκρατία των, γενικά στραμμένων προς τη Ρωσία, πατριδοκάπηλων…

Ωστόσο εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερα μια μελλοντική αυτοδύναμη κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, παρά σε συνεργασία με το κίνημα αλλαγής το οποίο μάλιστα θεωρεί μεγαλύτερο αντίπαλό του τον νεοφιλελευθερισμό, περισσότερο από τον κρατικοφασισμό που πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ίδιο βέβαια θα προτιμούσα, ως λιγότερο κακή, και μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με οποιουσδήποτε κυβερνητικούς εταίρους, ζυγίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά του καθενός…

Ήττα του φασιστικού μετώπου θεωρώ πως είναι σαφώς και η εκλογική σφαλιάρα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής η οποία έχασε σχεδόν το μισό της εκλογικής της δύναμης σε σχέση με της προηγούμενες ευρωεκλογές και τελικά ξεπεράστηκε από Κίνημα Αλλαγής και ΚΚΕ !

Παρότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ψηφοφόρων της Χ.Α. πήγε στον γραφικό Πουτινικό φασίστα Βελόπουλο, στέλνοντάς τον στο ευρωκοινοβούλιο, εκτιμώ ότι είναι καλύτερα οι δυνάμεις της πιο σκληρής φασιστικής δεξιάς να είναι διασπασμένες, παρά ενωμένες σε ένα κόμμα που θα πιάνει μεγάλα ποσοστά και θα είναι τρίτο κόμμα στη Βουλή.

Να μην νομίσει όμως κανένας ότι η ακροδεξιά στο σύνολό της συρρικνώνεται εν Ελλάδι, αλλά αντίθετα είναι πλέον εκ των κυρίαρχων ιδεολογικών ρευμάτων στην Ελλάδα.

Και αυτό γιατί αν αθροίσει κανείς τα ποσοστά όλων των ακροδεξιών κομμάτων που κατέβηκαν στις ευρωεκλογές (11 τον αριθμό που αποτελεί ρεκόρ !) φτάνουν κοντά στο 16 % και χωρίς να υπολογίζουμε το σημαντικό ακροδεξιό-εθνικιστικό κομμάτι ψηφοφόρων που έχει προσελκύσει τελευταία η Νέα Δημοκρατία με την πατριδοκαπηλία και τον εθνικολαϊκισμό της….

Πολύ θετική ήταν επίσης για εμάς και η εκλογική ήττα του ΚΚΕ (το οποίο είναι κάτι σαν ιερή αγελάδα για τους Έλληνες πολιτικούς και τα ΜΜΕ) που όχι μόνο αποτυγχάνει να αυξήσει τα ποσοστά του-και μάλιστα μετά από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης και μνημονίων- αλλά συρρικνώνεται κιόλας.

Μάλιστα το ΚΚΕ δεν απέσπασε σχεδόν τίποτα από το ποσοστό των πρώην ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, δείγμα του ότι έχει πλέον σοβαρό πρόβλημα να αποσπάσει ψήφους πέρα από τον σκληρό πυρήνα του.

Τέλος θετικό γεγονός είναι για εμένα και ο καταποντισμός του Λεβέντη ο οποίος  από κεντρώος μετατράπηκε σε εθνοφασίστα θρησκόληπτο, όπως και  ρωσοκίνητων πρακτόρικων κομμάτων όπως του Λαφαζάνη και της Κωνσταντοπούλου.

Στα αρνητικά υπολογίζουμε την αποτυχία πραγματικά φιλοευρωπαϊκών κομμάτων όπως το Ποτάμι και η Φιλελέυθερη Συμμαχία, κάτι που σημαίνει ότι στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές πιθανότατα να μην υπάρχουν καθόλου φιλοευρωπαϊκά κόμματα (τέτοιο δεν είναι πλέον ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε φυσικά το κόμμα του Βαρουφάκη).

Από την άλλη όμως προσωπικά ικανοποιούμαι  για την άνοδο των δύο μειονοτικών κομμάτων (Τούρκικο «Κόμμα ισότητας, ειρήνης και φιλίας) στη Θράκη και Σλαβομακεδονικό «Ουράνιο Τόξο» στη Μακεδονία) διότι είναι και φιλοευρωπαϊκά και φιλειρηνικά, όσο και να προκαλεί μήνη, σε μια μισαλλόδοξη χώρα σαν την Ελλάδα, αυτή η άποψη.

Κυρίως όμως είναι ότι η στήριξη σε αυτά τα κόμματα αποτελεί δημοκρατική πράξη και αντίδραση σε μια σκοτεινή εποχή όπου ένα υπερκομματικό βαθύ κράτος φαίνεται να θέτει σε αμφιβολία στο μέλλον στοιχειώδη δημοκρατικά ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατική λειτουργία του κράτους μας.

Βεβαίως για να γίνει ένα πιο εξονυχιστικό και πιο συγκεκριμένο πολιτικό σχόλιο θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα έναν μήνα για τις βουλευτικές εκλογές όπου θα πρέπει να δούμε ποια από τα κόμματα θα ξανακατέβουν, ποια όχι, ποια θα ανασυγκροτηθούν, ποια θα διατηρήσουν ή θα χάσουν τις δυνάμεις τους.

Μπορούμε ωστόσο να διαπιστώσουμε ότι σε αυτές τις εκλογές κόμματα με μονοθεματικό λόγο (πχ. για τη Μακεδονία και τα εθνικά θέματα) και κυρίως χωρίς πρόγραμμα, λύσεις και προτάσεις για την καθημερινότητα (πχ. ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή) , έπαθαν ζημιά και αντίθετα επιβραβεύτηκαν άλλα που είχαν προτάσεις και πρόγραμμα, ακόμα και αν  αυτές οι προτάσεις είναι λανθασμένες, ανεπαρκείς ή και ακραίες)

Όπως και να γίνει πάντως θα πρέπει να ξέρουμε ότι θα συνεχίσουν να έρχονται δύσκολες μέρες και, με την παρούσα πολιτική κατάσταση, δεν μπορούμε ούτε να επαναπαυτούμε, ούτε να ελπίζουμε σε θεαματικές αλλαγές με μια νέα κυβέρνηση.

Οπότε χρειάζονται συνεχείς πολιτικές ζυμώσεις, ελευθερία του λόγου και έκφραση πραγματικά προοδευτικών και δημοκρατικών απόψεων με παρρησία, ώστε να πετύχουμε μελλοντικά κάτι το-όσο μπορεί να είναι δυνατόν-καλύτερο για αυτόν τον τόπο.

Τέλος θετικά μπορούμε να αποτιμήσουμε και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαίκής Ένωσης, αν εξαιρέσεις τη Βρετανία (που δεν μας ενδιαφέρει πολύ γιατί φεύγει από την Ε.Ε.) και τη Γαλλία, με την φασίστρια ΛεΠεν, αφού οι ακραίες ρωσόφιλες δυνάμεις παρουσίασαν πτώση στα ποσοστά τους.

Αυτό βέβαια από μόνο του δεν θα σημαίνει κάτι, αν η Ευρώπη και οι ελίτ της δεν έχει πάρει το μήνυμα της από τον κόσμο που δυσανασχετεί για κάποιες καταστάσεις και δεν ασχοληθεί περισσότερο με την καθημερινότητα του κόσμου, αντί με την ψυχρή λογική των αριθμών και την υπερβολική υιοθέτηση και καλλιέργεια της πολιτικής ορθότητας.

 




Τα αποτελέσματα της μεγάλης δημοσκόπησης των αιρετικών

Οι ευρωεκλογές φτάνουν και έτσι σήμερα παραμονές εκλογών σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της μεγάλης δημοσκόπησης που πραγματοποιήσαμε εδώ στα “αιρετικά”

Θα πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Αυτά τα αποτελέσματα επειδή δεν γίνονται ιντερνετικά και χωρίς ακριβές στατιστικό δείγμα και μέθοδο, δεν μπορούν να βγάλουν ακριβή αποτελέσματα, παρά να μας δείξουν τάσεις κομμάτων (ανόδου και καθόδου) και αυτό τουλάχιστον έχει γίνει με επιτυχία από εμάς και στο παρελθόν.

Σας παραθέτουμε τα τελικά αποτελέσματα παρακάτω, κάνοντας την απαραίτητη διευκρίνιση ότι τα κόμματα “Ελλήνων συνέλευσις” του Αρτέμη Σώρρα και “Δημιουργία Ξανά” του Θάνου Τζήμερου αποκλείστηκαν από την ψηφοφορία !

Πήραμε αυτήν την απόφαση διότι διαπιστώσαμε ότι επιχειρήθηκε από αυτά αθέμιτη προσπάθεια επηρεασμού της δημοσκόπησης με μαζικές και ενδεχομένως αυτόματες ψήφους και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προκύψουν υπέρογκα ποσοστά εκτός πραγματικότητας για τα συγκεκριμένα κόμματα και να αλλοιωθεί η δημοσκόπηση. 

https://poll.fm/10314081/results?msg=voted

 

Αν μπορούμε να σχολιάσουμε επιγραμματικά τα δεδομένα μπορούμε να πούμε πως

  1. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τη δημοσκόπηση με διαφορά, αλλά είναι μάλλον απίθανο να κερδίσει και τις ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα που προέκυψε εδώ δείχνει σαφώς μια ανοδική του τάση, αλλά και το ότι είναι πιο μαχητικοί ιντερνετικά από τους Νεοδημοκράτες όταν βλέπουν δημοσκοπήσεις.
  2. Η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται πως είναι σε μια τάση στασιμότητας των ποσοστών της, έχοντας μόνο ένα συγκεκριμένο ποσοστό στο οποίο απευθύνεται. 
  3. Η Χρυσή Αυγή αντέχει στην τρίτη θέση, ενώ το ΚΙΝ.ΑΛ. μοιάζει να έχει πτωτικές τάσεις και να μην είναι μαχητικό ιντερνετικά.
  4. Έκπληξη ίσως μπορεί να είναι το ΜΕΡΑ 25 του Βαρουφάκη ή Ελληνική Λύση του Βελόπουλου που φαίνεται να κόβει ψήφους από τη Χρυσή Αυγή.
  5. Σε γενικά ρηχά νερά φαίνεται να κινούνται ΚΚΕ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων και θα είναι έκπληξη για τα δύο τελευταία αν μπουν στην ευρωβουλή.
  6. Τέλος καταποντίζονται οι ΑΝ.ΕΛ. και οι Οικολόγοι Πράσινοι, δύο κόμματα που φαίνεται να πληρώνουν τη συνεργασία τους με τον ΣΥΡΙΖΑ…
  7. Ούτε μια ψήφο δεν συγκέντρωσαν τα εξής κόμματα: Όρθια Ελλάδα του Αλ. Μητρόπουλου, ΟΚΔΕ, Λευκό, Νέα Ελληνική Ορμή της Παπακώστα, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών του Δημαρά και το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και φιλίας που όμως είναι μειονοτικό και απευθύνεται μόνο στη Θράκη.

 




Ευρωεκλογές: Οι Ευρωπαίοι προ των ευθυνών τους !

Οφείλω να επισημάνω- για όσους δεν το καταλαβαίνουν- ότι ειδικά οι φετινές ευρωεκλογές μόνο ασήμαντες και προσφερόμενες για πειραματική και αμφιλεγόμενη ψήφο που δεν προσφέρονται και στη δική μας χώρα και στις άλλες χώρες.

Αντίθετα θα λέγαμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φτάσει πλέον σε ένα κρισιμότατο σημείο, σε βαθμό που να απειλείται η ίδια η ύπαρξή, η ασφάλεια, η ειρήνη και η δημοκρατία της, κάτι που ομολογουμένως δεν το περίμενε κανένας να συμβεί μέσα σε λίγα χρόνια.

H E.E. ιδρύθηκε κατά τα πρώτα χρόνια μετά το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου για να ενώσει- πάντα σε εθελοντική βάση- πολιτικά και οικονομικά τα κράτη της Ευρώπης ώστε να σταματήσουν οι συνεχείς πόλεμοι και οι διχόνοιες που την ταλαιπωρούσαν μέχρι τότε.

Ταυτόχρονα έπρεπε να αντιμετωπιστεί και το «σιδηρούν παραπέτασμα» δηλαδή η Σοβιετική-κομμουνιστική απειλή που καλοέβλεπε, σε βάθος χώρου, περαιτέρω εξάπλωση στην Ευρώπη και αυτό συνέβη αποτελεσματικά.

Ειδικά λοιπόν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής  Ένωσης και τη συμφωνία του Μάαστριχτ (1992) ,το πείραμα είχε γενικά πολύ καλά αποτελέσματα και σε επίπεδο ειρήνης και συνεργασίας και σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και στον τομέα της πολιτικής δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του πολιτισμού.

Γι’αυτό και σήμερα ο αριθμός των κρατών της έχει φτάσει τα 28- και ενδεχομένως και να αυξηθεί κι’άλλο- με τη συμμετοχή και χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ. Γι’αυτό και σήμερα η Ευρώπη της Ε.Ε. θεωρείται η πιο ευημερούσα και δημοκρατική περιοχή στον κόσμο (με όλα τα προβλήματα και τις στρεβλώσεις της).

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές και γεωπολιτικές μεταβολές, συγκυρίες και ζυμώσεις είναι τόσες πολλές που έχουν φτάσει το οικοδόμημα της Ε.Ε. να «τρίζει» και να κινδυνεύει ακόμα και με αποσύνθεση ή και διάλυση ,όπως λέμε και παραπάνω. 

Και βεβαίως κάτι τέτοιο θα σήμαινε αργά ή γρήγορα τη βύθιση της ηπείρου μας ξανά στο χάος των εθνικισμών, των αυταρχισμών και των πολέμων !

Τι συνέβη λοιπόν άραγε και φτάσαμε σήμερα σε σημείο μηδέν και  στο σημείο να θεωρούμε  κάθε εκλογική αναμέτρηση (εν προκειμένω ευρωεκλογές) και γεωπολιτική εξέλιξη κομβικά γεγονότα για το μέλλον της Ε.Ε. και της Ευρώπης γενικότερα ;

Το βασικότερο πιστεύω πως είναι ότι ,όλα αυτά τα χρόνια, υποτιμήθηκε ο κίνδυνος της Ρωσίας, της μοναδικής Ευρωπαϊκής μεγάλης δύναμης που δεν εκδημοκρατίστηκε ποτέ και που δεν έχει παραιτηθεί από τις τρελές ιμπεριαλιστικές βλέψεις της.

Όσο η Ρωσία παρίστανε, στη δεκαετία του 90’, τον «ψόφιο κοριό», αναδιοργανωνόταν γεωπολιτικά, στρατιωτικά και διπλωματικά με στόχο τη διάλυση της δημοκρατικής Ε.Ε. και εν συνεχεία τη φασιστική κυριαρχία της, με κάθε μέσο, στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Κυρίως όμως εξάρτησε ενεργειακά το μεγαλύτερο κομμάτι της αφελούς Ευρώπης που πίστεψε πως η Ρωσία έγινε σύμμαχος χώρα και έπαψε να είναι κίνδυνος.

Επιπλέον η “αρκούδα”κατάπιε  και εκμεταλλεύτηκε αποικιοκρατικά της περισσότερες από τις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες και- ακόμα χειρότερα-γέμισε με πολιτικούς πράκτορές της ή έστω φιλικούς προς αυτήν  όλη σχεδόν την Ευρώπη (κυρίως ακροδεξιούς και ακροαριστερούς, αλλά και μερικούς άλλους τυχοδιώκτες τύπου Σρέντερ στη Γερμανία και Καραμανλή τον Β’ στην Ελλάδα) ,αλλά και χώρες εκτός Ευρώπης !

Κατά το 2008 όπου ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική κρίση και διαφαίνεται και η σημαντική γεωπολιτική ενδυνάμωση της Ρωσίας, άρχισαν οι πρώτοι τριγμοί και ανησυχίες για την Ε.Ε. και όταν η Ελλάδα χρεοκοπεί τον επόμενο χρόνο, συμπαρασύρει στην κρίση Ιταλία και Ισπανία και η ευρωζώνη φτάνει σε σημείο κινδυνεύει άμεσα με διάλυση.

Η Ευρωζώνη θα παραμείνει ωστόσο ζωντανή χάρις στους εξαιρετικούς χειρισμούς των Μέρκελ-Σόιμπλε και του επιτελείου τους και μάλιστα και με την «μαύρη τρύπα» της Ελλάδας μέσα της…

Ωστόσο αυτή η οικονομική αστάθεια και κινδυνολογία θα κλονίσει πολλούς ευρωπαίους και την ίδια στιγμή αρχίζει να εξαπλώνεται και το σοβαρόταο πρόβλημα της ισλαμοφασιστικής τρομοκρατίας, αλλά και το, ακόμα άλυτο, προσφυγικό και ο συνδυασμός τους…

Την ίδια στιγμή η Ρωσία του Πούτιν, έχοντας «καταπιεί» Ουκρανία, Γεωργία και άλλες χώρες και έχοντας μακελέψει τη Συρία, δυναμώνει και άλλο τις θέσεις της μέσα στην, ενεργειακά εξαρτημένη Ευρώπη και με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. στην Ελλάδα και με ακροδεξιά κόμματα που όλο και ανεβαίνουν.

Φτάνουμε έτσι στο τυχοδιωκτικό-και σε μεγάλο βαθμό ρωσοκίνητο- Brexit που είναι μεγάλη «μαχαιριά» στην καρδιά της Ε.Ε. και γεωστρατηγική αποδυνάμωση και φυσικά και στην βρώμικη εκλογή του Ρωσόφιλου αντιευρωπαίου  Ντοναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, ο οποίος προσπαθεί να βοηθήσει γεωστρατηγικά, με στοχευμένες προβοκατόρικες  διεθνείς πολιτικές, τη Ρωσία κατά της Ε.Ε.

Πέραν αυτών όμως ένα πρόβλημα είναι και η θεωρία της πολιτικής ορθότητας (δηλαδή ιδεών, πράξεων και διατύπωσης λόγου που υποτίθεται πως προστατεύουν ευάλωτες ομάδες ανθρώπων) η οποία έχει πάει στα άκρα της σε όλο το δυτικό κόσμο και φτάνει σε σημείο να απειλεί ακόμα και την ελευθερία έκφρασης ή και τον κοινωνικό ιστό.

Σε αυτή την political correct λογική, ιδεολογήματα όπως ο πολυπολιτισμός (κυρίως) ή ακόμα και η ομοφυλοφιλία και ο φεμινισμός (και συχνά και ο  ανορθολογικός  και ασύμβατος συνδυασμός και των τριών) αρχίζουν να φτάνουν στην υπερβολή και ενοχλούν και να τρομάζουν μεγάλη μερίδα των Ευρωπαίων, κάτι που η ακροδεξιά επίσης εκμεταλλεύεται μαεστρικά με τη δημαγωγία της.

Να λοιπόν πως φτάσαμε-με όλα αυτά- στους ρωσόφιλους ή ρωσόδουλους  Όρμπαν, Σαλβίνι, Κουρτς, Λεπεν, Φάρατζ, Τσίπρες και λοιπούς που γιγαντώθηκαν ή γιγαντώνονται εκλογικά, στους φαιοκόκκινους φασίστες των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία και να πως και γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλείται ανοιχτά και πλέον έχει φτάσει στην κρισιμότερη καμπή της.

Εδώ που έχουμε φτάσει οφείλουν όλοι οι Ευρωπαίοι (πολιτικοί, λαοί, ΜΜΕ και αστικές τάξεις) να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να πράττουν ορθολογικά και να αναθεωρήσουν κάποιες πολιτικές και λογικές που αποδεδειγμένα ζημιώνουν την Ευρώπη. Αλλιώς το μέλλον προβλέπεται ζοφερό και ταραγμένο…

Όσο για τα της Ελλάδας, τι να πούμε ; Και μόνο ακούγοντας την προπαγάνδα των 40 κομμάτων που κατεβαίνουν σ’αυτές τις ευρωεκλογές, διαπιστώνει κανείς πως η μεγάλη πλειοψηφία τους διατυπώνει είτε soft, είτε σκληροπυρηνικό αντιευρωπαϊκό λόγο. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι κάτι σάπιο υπάρχει πολιτικά σε αυτή τη χώρα !

Άλλωστε είναι γεγονός πως η Ρωσία χρησιμοποιεί τακτικά την Ελλάδα για να δοκιμάζει πρώτα πρακτικές βίας, πολιτικής  ανωμαλίας και προβοκάτσιας, αλλά και να στήνει ακραία κόμματα και οργανώσεις που ταυτίζονται με αυτήν (βλέπε Χρυσή Αυγή, ΚΚΕ, Βελόπουλο, Ρουβίκωνα, παλιότερα 17 Νοέμβρη) και άλλους πολλούς.

 




Το γκάλοπ των “αιρετικών” για τις ευρωεκλογές !

Μια που έρχονται -και στα πλαίσια την ενότητας των δημοσκοπήσεων που εγκαινιάσαμε πρόσφατα- προχωράμε στη δημοσκόπηση μας που αφορά τις ευρωεκλογές και που ευελπιστούμε στη μεγάλη συμμετοχή σας, ώστε να βγάλουμε συμπεράσματα ενόψει της κρίσιμη εκλογικής αναμέτρησης της 26ης Μαϊου !

Ο καθένας φυσικά έχει δικαίωμα να ψηφίσει μόνο μια φορά, ώστε να βγουν πιο αξιόπιστα συμπεράσματα από αυτή τη δημοσκόπηση (όπως κάνουμε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση)

Σημειώνουμε πως στις ευρωεκλογές δήλωσαν συμμετοχή 49 κόμματα (αριθμός ρεκόρ, ίσως και όλων των εποχών !), αλλά τελικώς πήραν άδεια από το πρωτοδικείο 40 από αυτά…

Στη λίστα μας υπάρχουν και τα 40 κόμματα που θα συμμετάσχουν, όπως και η συμμετοχή “άκυρο ή λευκό”, ενώ αφαιρέθηκαν κάποια που δεν πήραν τελικά άδεια…

Μπορείτε να ψηφίστε στο σύνδεσμο παρακάτω…

https://poll.fm/10314081

 

 




Η υποκρισία με τη διαπλοκή και με Μαρινάκη, Σαββίδη…

Αν τη δεδομένη στιγμή μιλήσουμε για διαπλοκή στην Ελλάδα και ειδικότερα για τα δύο σημερινά κόμματα εξουσίας (ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ.), η απλοϊκή ανάλυση των πραγμάτων λέει μόνο τα εξής:

Ότι η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζεται και διαπλέκεται με τον πολύ σκοτεινό-κατηγορούμενο και για εμπόριο σκληρών ναρκωτικών- εφοπλιστή και μεγαλομέτοχο του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη (ο οποίος συνδέεται και με φιλία με την οικογένεια Μητσοτάκη) και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το ίδιο με τον Ρωσοπόντιο-και φυσικά μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ- Ιβάν Σαββίδη.

Ωστόσο μια στοιχειωδώς πιο ψαγμένη ανάλυση μας δείχνει και άλλα πράγματα για τα οποία ελάχιστοι μιλούν. Κατά πρώτον ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι-όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν- και ένας εκ των χρηματοδοτών της Χρυσής Αυγής και έτσι εξηγείται και ο φιλοχρυσαυγητισμός της σημερινής Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη !

Είναι θυμίζω αυτή η Νέα Δημοκρατία που κατέβαινε στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία μαζί με φασίστες και ναζί, και που δικαιολογούσε και τα επεισόδια που δημιούργησαν οι τελευταίοι, και που έστησε και καταλήψεις σε σχολεία της βόρειας Ελλάδας και πάλι μαζί με Χρυσαυγήτες !

Από την άλλη ένας μύθος θέλει τον Μαρινάκη να είναι στα μαχαίρια με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μιας που ο ένας καταγγέλλει τον άλλον. Όμως η πραγματικότητα μας δείχνει και πάλι άλλα !

Άραγε θυμάται κανένας πως ο κύριος Μαρινάκης ήταν ένας από τους λίγους ολιγάρχες στους οποίους η κυβέρνηση του Τσίπρα ήθελε-τότε με τον φασιστικό νόμο Παπά- να δώσει κανάλι ; Αυτό πως εξηγείται αφού είναι στα μαχαίρια ;

Εξηγείται αν αναλογιστούμε τι συμβαίνει στο Δήμο Πειραιά όπου δήμαρχος είναι ο Γιάννης Μώραλης, άνθρωπος του Ολυμπιακού και του Μαρινάκη, και ο οποίος στηρίχτηκε ουσιαστικά στις περασμένες εκλογές και από τον ΣΥΡΙΖΑ !  

Από τον ίδιο συνδυασμό εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος και ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης και- για να μην κοροϊδευόμαστε- ουσιαστικά ο Δήμος Πειραιά βρίσκεται στα χέρια του Μαρινάκη εδώ και μια πενταετία…

Και γιατί ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ ανθρώπους σαν τον Μαρινάκη και τον Μώραλη στο Δήμο Πειραιά ; Προφανής η απάντηση…για να στηριχθούν και να προωθηθούν όσο καλύτερα γίνεται τα Κινέζικα συμφέροντα στον Πειραιά και ειδικά της COSCO στο λιμάνι.

Αν λοιπόν κρίνουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος του λιμανιού του Πειραιά έχει πλέον περάσει στους Κινέζους, Μαρινάκης και Μώραλης έχουν κάνει πολύ καλά τη βρώμικη δουλειά που ξεκίνησε ο Ρώσος πράκτορας Κώστας Καραμανλής !

Άραγε η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη εμπλέκεται εδώ και τι θέση έχει επί του θέματος του λιμανιού και των Κινέζων ; Μόλις προ ημερών λοιπόν ο ρωσόφιλος και Κινεζόφιλος Μητσοτάκης κατέβηκε στο λιμάνι του Πειραιά και έδωσε τα διαπιστευτήριά του σε COSCO και Κινέζους !

Να λοιπόν τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει τον Μαρινάκη μήλο της έριδος για τα δύο κόμματα εξουσίας και ποιο ακριβώς είναι το «τοίχος» που ενώνει Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή οι Ρώσοι και οι Κινέζοι) !

Μήπως όμως και ο Ιβάν Σαββίδης πατάει σε «δύο βάρκες» ; Αν πιστεύετε πως όχι, τότε πως εξηγείται που ο ίδιος και το κανάλι του στηρίζουν την κυβέρνηση Τσίπρα και ταυτόχρονα εναντιώθηκαν σε αυτήν, με τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία στα οποία ο Σαββίδης πρωτοστάτησε στην οργάνωση και υποστήριξή τους ;

Και ποιος άραγε μπορεί να πιστέψει ότι η μαριονέτα που λέγεται Μητσοτάκης μπορεί να συγκρουστεί με τα συμφέροντα της πανίσχυρης Καραμανλικής πτέρυγας και να πάει κόντρα στα συμφέροντα Σαββίδη και Ρωσίας (όταν μάλιστα οργιάζουν και οι φήμες ότι το πρόσφατο ταξίδι Μητσοτάκη στη Ρωσία οργάνωσε ο Σαββίδης) ;

Κάπου εκεί κολλάει και η κομμουνιστικής προέλευσης οικογένεια του ολιγάρχη Κόκκαλη, με τον Πέτρο Κόκκαλη που κατεβαίνει υποψήφιος στις ευρωεκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ ! Σε αυτήν την περίπτωση, για να μην βγει προς τα έξω η κρυφή ενότητα ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ.με Μαρινάκη (και με τον Ολυμπιακό να ενώνει Μαρινάκη-Κόκκαλη), οι τελευταίοι έστησαν έναν, κατά τη γνώμη μας, στημένο καυγά με πόλεμο δηλώσεων και αλληλοκατηγορίες για διαπλοκή.

Τέλος ,για να μην υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία, και προς επιβεβαίωση της ρωσοδουλείας του καιροσκόπου Μητσοτάκη (ως άξιος συνεχιστής του Κώστα Καραμανλή)μπορείτε να διαβάσετε την παρακάτω συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στο πρακτορείο TAS και να φρίξετε όπως εμείς !

https://www.protothema.gr/politics/article/868789/mitsotakis-sto-tass-i-ellada-endiaferetai-gia-rosikes-ependuseis/




Η βρώμικη φύση της σημερινής «Νέας Δημοκρατίας»

Μετά την εκλογή του, θεωρούμενου τότε φιλελεύθερου, Κυριάκου Μητσοτάκη στη ηγεσία της Ν.Δ. θεωρήσαμε πως θα δούμε τουλάχιστον κάτι καλύτερο από τις εποχές των Καραμανλή, Σαμαρά και…Μεϊμαράκη γι’αυτό και τον στηρίξαμε και εμείς (ως blog τότε).

Δεν περιμέναμε  βέβαια από τη μια στιγμή στην άλλη να κάνει τη Νέα Δημοκρατίας εξ’ολοκλήρου φιλελεύθερο κόμμα (και ίσως να μην ήταν και ορθό, αφού στο κόμμα συνυπάρχουν και άλλα ρεύματα), αλλά θα περιμέναμε να δώσει, αν μη τι άλλο, έντονες φιλελεύθερες πινελιές και όχι μόνο οικονομικές. Που να φανταζόμασταν όμως τι θα δούμε…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελίχθηκε σε μια μαριονέτα που υπακούει στα κελεύσματα των Σαμαρά και Καραμανλή και ακόμα και του Άδωνη Γεωργιάδη. Αυτοί οι τρεις είναι λοιπόν που έχουν χαράξει μια αποκρουστική ιδεολογική  γραμμή την οποία προπαγανδίζει στις μέρες μας τυφλά ο Μητσοτάκης και τα άλλα στελέχη της Ν.Δ.

Ποια είναι αυτή η γραμμή που χαράχτηκε; Είναι ο ακραιφνής εθνικισμός (κάτι προέρχεται κυρίως από τον Σαμαρά) και η Ρωσοφιλία ή και Ρωσοδουλεία (κάτι που προέρχεται περισσότερο από τις ιδέες του Καραμανλή), οπότε και η- σε αρκετά μεγάλο βαθμό- ενσυνείδητη Ορμπανοποίηση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Με λίγα λόγια αυτά τα κέντρα που έχουν το πάνω χέρι μέσα στη Νέα Δημοκρατία αποφάσισαν να δώσουν μια τέτοια μορφή στο κόμμα, βλέποντας την ολοένα και μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας (με την κακή έννοια του πολιτικού και ιδεολογικού εξτρεμισμού που μπορεί να φέρει ψήφους), αλλά και εκτιμώντας ότι η ακροδεξιά είναι μια διεθνώς όλο και πιο διαδεδομένη τάση που πρέπει να ακολουθήσουμε και εμείς…

Από την άλλη όμως, ο κόσμος που τάσσεται υπέρ φιλελεύθερων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα είναι περισσότερος από ποτέ (και ειδικά μέσα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας). Γι’ αυτόν τον λόγο και σκαρφίστηκαν την ιδέα ενός υποτιθέμενου φιλελεύθερου αρχηγού όπως ο Μητσοτάκης, ο οποίος θα είναι ουσιαστικά μαριονέτα που θα ξεγελάει τους σχετικά φιλελεύθερους ότι φέρνει νέες ιδέες και ειδικά στην οικονομία…

Επιστρέφοντας στο ιδεολογικό κομμάτι, αυτή η εθνικολαϊκίστικη γραμμή της Ν.Δ. δεν φαίνεται μόνο από την αρνητική στάση της στη συμφωνία των Πρεσπών. Άλλωστε θα μπορούσε να πει κανείς πως η Ν.Δ. λέει «όχι» για να κρατήσει το κόμμα του ενωμένο και για να μην χάσει ψήφους στα δεξιά της.

Θα μπορούσε όμως να κρατήσει μια πιο χαμηλών τόνων στάση (περίπου όπως του επίσης αρνητικού ΠΑΣΟΚ) και να μην κατεβαίνει μαζί με φασίστες και ναζί στα εθνοφασιστικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (όπου μάλιστα αρνήθηκε να καταδικάσει ακόμα και τα επεισόδια που έκαναν φασίστες) και φυσικά να μην στήνει καταλήψεις μαζί με χρυσαυγήτες σε σχολεία (γιατί αυτό έκανε, έστω και αν το αρνήθηκαν).

Κυρίως όμως δεν θα έπρεπε να κάνει αυτή την αθλιότητα του να φοβίζει τους Βορειοελλαδίτες ότι υπάρχει τάχα κάποιος επιθετικός-αλυτρωτικός γείτονας που επιβουλεύεται τη Μακεδονίας μας.

Είναι δε πιο ανήθικο και επικίνδυνο  να το κάνεις αυτό στους βορειοελλαδίτες οι οποίοι έχουν από τους προγόνους τους άσχημα βιώματα για το τι σημαίνει εθνοκάθαρση και ανταλλαγές πληθυσμών και να τους φοβίζεις με αυτόν τον δημαγωγικό τρόπο.

Και τι να πούμε άραγε για το ότι ο Μητσοτάκης επιμένει στη γραμμή ότι τάχα η κυβέρνηση «πούλησε» τη Μακεδονία και πήρε σε ανταλλαγή τη μη μείωση των συντάξεων και παρότι οι Ευρωπαίοι τον έχουν «αδειάσει» για αυτή τη λαϊκίστικη ανοησία που επαναλαμβάνει ;

Επιστρέφοντας στα του ακραιφνούς εθνικισμού βλέπουμε ότι δεν είναι μόνο στο Μακεδονικό, αλλά και στα άλλα ζητήματα με τις γειτονικές χώρες που ο Μητσοτάκης υιοθετεί εθνικολαϊκίστικη γραμμή.

Πχ. όταν στήριξε φανατικά τον τρομοκράτη Κατσίφα που σκότωσαν Αλβανοί αστυνομικοί ή και στα Ελληνοτουρκικά όπου κατηγορεί την κυβέρνηση ως πολύ υποχωρητική σε αντίθεση με τους ίδιους τους «σκληρούς πατριώτες».

Όπως έχουμε παρατηρήσει και στο πρόσφατο παρελθόν μία άλλη γραμμή Μητσοτάκη- στην πραγματικότητα Καραμανλική- στη Ν.Δ. είναι η στροφή προς τη Ρωσία του Πούτιν, αλλά και στην Κίνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός ο καιροσκόπος, γιός μεγάλου πολιτικού,  από τα πρώτα πράγματα που έκανε ως αρχηγός της Ν.Δ. ήταν να πάει να συναντήσει τον Πούτιν, όταν τον είχε φέρει ο Τσίπρας στην Ελλάδα και ότι το πρώτο ταξίδι που έκανε στην τελευταία προεκλογική διεθνή περιοδεία του ήταν πάλι στη Μόσχα !

Έχει δε επαναλάβει, με αυτές τις ευκαιρίες, πως τάσσεται υπέρ της σύσφιξης των σχέσεων με τη Ρωσία στ πρότυπα του- Ρώσου αρχιπράκτορα-Κώστα Καραμανλή και πως η Ελλάδα μπορεί να γίνει ο ενδιάμεσος μεταξύ δύσης και Ρωσίας, αξιοποιώντας τις παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη Μόσχα ! Ποιες είναι αυτές οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη Ρωσία, δεν μας έχει φυσικά εξηγήσει ποτέ κανένας…

Τον αντιευρωπαϊσμό και τη Ρωσοφιλία αυτής την Ν.Δ. μπορούμε να διακρίνουμε και από μια ρητορική που ενυπάρχει του τύπου “τα δώσατε όλα και υποκύψατε στους ξένους (κυρίως στους Γερμανούς), ενώ εμείς οι πατριώτες τα κάναμε ή θα τα κάνουμε αλλιώς”, αναφερόμενοι κυρίως και στο Μακεδονικό, αλλά και στα μνημόνια…Δηλαδή κάτι σαν ΣΥΡΙΖΑ προ του 2015, αλλά σε πιο light γραμμή !

Αυτή δε η στροφή του κόμματος προς την εθνικιστική δεξιά και ο φιλοχρυσαυγητισμός της σημερινής Νέας Δημοκρατίας δεν είναι καθόλου τυχαία αν αναλογιστούμε και το πως σχετίζεται και διαπλέκεται με τον Βαγγέλη Μαρινάκη ο οποίος (όπως είχαμε αποκαλύψει και πιο παλιά) είναι και ένας εκ των χρηματοδοτών της Χρυσής Αυγής !

Μήπως όμως-πέρα από αυτά τα αρνητικά- η Ν.Δ. έχει γίνει οικονομικά φιλελεύθερη ; Υπάρχει, θα λέγαμε, μόνο μια επίφαση και κάποιες προτάσεις πιο ελεύθερης οικονομίας και αγοράς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το κόμμα έγινε οικονομικά φιλελεύθερο με τον Μητσοτάκη…

Πχ. μιλάει για μείωση και εξορθολογισμό του δημοσίου, αλλά χωρίς να απολύσει ούτε έναν υπάλληλο και χωρίς να κλείσει άχρηστους οργανισμούς ή υπηρεσίες. Πως ακριβώς θα γίνει αυτό και με ποια λογική ο Έλληνας φορολογούμενος θα πρέπει να πληρώνει είτε αργόμισθούς, είτε τεμπέληδες, είτε άσχετους με το αντικείμενο υπαλλήλους που πιθανότατα υπάρχουν ακόμα στο δημόσιο ;

Μιλάει για μείωση του απαράδεκτου ΕΝΦΙΑ μόνο κατά 20 % σε τρία χρόνια ; Πόσο φιλελεύθερο είναι αυτό, δεδομένου ότι αυτοί που κατέχουν ή αγόρασαν ένα ακίνητο, έχουν ήδη πληρώσει κι’άλλο φόρο ;

Γιατί δεν λέει ούτε κουβέντα για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και γιατί δεν καταγγέλλει την αποβιομηχάνιση και αποεπένδυση που  κατατρώει την οικονομία της ; Γιατί δεν μιλάει πλέον για αποκρατικοποιήσεις και ειδικά για πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ ;

Ακόμα και αυτά τα σωστά που εξήγγειλε περί μείωσης φορολογίας στις επιχειρήσεις και ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, είναι για εμάς αμφίβολο αν θα τα υλοποιήσει δεδομένου ότι υπάρχει μέσα στο κόμμα και η σοσιαλίζουσα Καραμανλική πτέρυγα που δεν τα βλέπει με καλό μάτι…

Μιλάμε λοιπόν μόνο για μια φιλελεύθερη επίφαση-ώστε να ξεγελιούνται οι πραγματικά οικονομικά φιλελεύθεροι ψηφοφόροι- και όχι για ένα κόμμα που προβαίνει σε τολμηρές φιλελεύθερες εξαγγελίες και πιθανόν μεταρρυθμίσεις.

Η ερώτηση πλέον είναι λοιπόν, αν γίναμε βούρκος ; Ναι, γίναμε βούρκος, στην πολιτική έχουν μείνει μόνο τυχοδιώκτες και απατεώνες και έτσι ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στο λιγότερο κακό για το ποιος θα τον κυβερνήσει. Εν προκειμένω ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ…

 

 




Δικαίωση των «αιρετικών» για τα κίτρινα γιλέκα !

Όταν προ λίγων μηνών ξεκίνησε στη Γαλλία το κίνημα των κίτρινων γιλέκων κατά του Μακρόν, είχαμε γράψει ότι πρόκειται για φασιστικό ρωσοκινούμενο κίνημα των δύο άκρων και αντιμετωπίσαμε δυσπιστία ή και χλεύη από πολλούς.

http://taairetika.gr/%CE%BA%CE%AF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CE%B1-%CE%B7-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84/

Οι εξελίξεις ωστόσο φαίνεται πως μας δικαιώνουν, καθώς κατά πρώτον σήμερα η μαζικότητα  του συγκεκριμένου κινήματος έχει μειωθεί στο ελάχιστο λόγω ακριβώς της ακραίας ατζέντας και αιτημάτων του.

Βλέποντας αυτή την τεράστια πτώση της δυναμικής τους οι των κίτρινων γιλέκων ξέσπασαν σε ωμή φασιστική βία με σπασίματα και καψίματα και σε σημείο που αποπειράθηκαν να κάψουν ζωντανή μια γυναίκα μέσα σε ένα κτίριο !!

Ευτυχώς δεν τα κατάφεραν, αλλά το περιστατικό ήταν ίδιο και απαράλλακτο με τη δολοφονική επίθεση στη marfin εν Ελλάδι το 2010 όπου δυστυχώς οι δικοί μας μπαχαλάκηδες κατάφεραν να προκαλέσουν νεκρούς !

Τι συμπέρασμα βγάζουμε εμείς, βάση απλής λογικής, από αυτά τα γεγονότα ; Ότι η Ρωσία και οι εδώ εντολοδόχοι της (ακροαριστεροί και ακροδεξιοί μπαχαλάκηδες) έχουν κάνει την Ελλάδα εργαστήρι και πειραματόζωο ακραίων πολιτικών και τύπων πολιτικής βίας που δοκιμάζουν για πρώτη φορά και στη συνέχεια προσπαθούν να εφαρμόσουν και σε άλλες ευάλωτες χώρες !

Η Γαλλία είναι μια σχετικά ευάλωτη χώρα καθώς διαθέτει, σε σημαντικό βαθμό, αριστερίστικη πολιτική κουλτούρα και εμπεριέχει και σημαντικό ποσοστό αντιδυτικών ρευμάτων. Επιπλέον η Γαλλία έχει, ως γνωστόν, και μια επαναστατική παράδοση.

Αυτή η επαναστατικότητα όμως και την κακή πλευρά της δεδομένου ότι μπορεί να βρεθεί κατά καιρούς κομμάτι του πληθυσμού της χώρας που θα παρασυρθεί από ψευτοεπαναστάτες και προβοκάτορες με σκοτεινά κίνητρα.

Εν προκειμένω τα κίτρινα γιλέκα ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση στη Γαλλική κοινωνία, παρά προσέλκυσαν κυρίως τα δύο άκρα (Λεπέν-Μελανσόν), πέτυχαν ωστόσο να ικανοποιήσουν κρίσιμα αιτήματα, όπως η ματαίωση των πρόσθετων φόρων στα καύσιμα (εξηγούμε στο παραπάνω link γιατί το ήθελαν).

Αυτά τα πέτυχαν κυρίως διότι χρησιμοποίησαν τη βία και γιατί προσπάθησαν να παραλύσουν τη χώρα, αλλά δεν πέτυχαν και να ρίξουν τον Μακρόν (ο οποίος παρά τα στραβά του με το ακραίο και επικίνδυνο κοινωνικό μοντέλο που προσπαθεί να επιβάλλει είναι οικονομικά φιλελεύθερος και μη ρωσόφιλος).

Αν και ικανοποιήθηκαν αυτά τα αιτήματα τα κίτρινα γιλέκα συνέχισαν τον…ανένδοτό τους με προφανή στόχο να ρίξουν τον Μακρόν, μόνο που- όπως είπαμε- η μαζικότητά τους μειώθηκε έκτοτε εξαιρετικά και έτσι κύλησαν στην ωμή φασιστική βία.