Ήττα του «μαυροκόκκινου» μετώπου, αλλά και Ευρωπαϊστών στις ευρωεκλογές

Μετά από αρκετά χρόνια-και για πρώτη φορά μέσα στην κρίση- μπορούμε να πούμε πως κάποια εκλογικά αποτελέσματα αφήνουν μια σχετική, αν και όχι απόλυτη, ικανοποίηση στο σχετικά πιο δημοκρατικό κομμάτι του Ελληνικού λαού που μάχεται τα άκρα και τους φαύλους της πολιτικής.

Πρωτίστως λοιπόν είχαμε μια ήττα του «μαυροκόκκινου» μετώπου με τη σφαλιάρα που έφαγαν οι κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ που ανάγκασαν και τον Τσίπρα να προκηρύξει εσπευσμένα εκλογές ! Αλλά και οι μέχρι πρότινος συγκυβερνώντες του ΑΝ.ΕΛ., έπαθαν ακόμα μεγαλύτερη ήττα και οι οποίοι σχεδόν εξαφανίστηκαν από τον χάρτη !

Βλέπετε όσο «ταχυδακτυλουργός» της πολιτικής και να είναι ο Τσίπρας, και όσο πολιτικός απατεώνας ο Καμμένος, δεν θα μπορούσαν- με όλα αυτά που έχουν συμβεί στην πενταετία και με μια χώρα άνω, κάτω- να κάνουν και αυτή την υπέρβαση και να πετύχουν και πάλι θετικό εκλογικό αποτέλεσμα !

Θετικό λοιπόν το ότι τιμωρήθηκε ο τυχοδιωκτισμός, η αλαζονεία, ο αυταρχισμός και η κυνικότητα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. παρότι φυσικά δεν μου γεμίζει καθόλουτο μάτι ή και με φοβίζει και η σημερινή Νέα Δημοκρατία των, γενικά στραμμένων προς τη Ρωσία, πατριδοκάπηλων…

Ωστόσο εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερα μια μελλοντική αυτοδύναμη κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, παρά σε συνεργασία με το κίνημα αλλαγής το οποίο μάλιστα θεωρεί μεγαλύτερο αντίπαλό του τον νεοφιλελευθερισμό, περισσότερο από τον κρατικοφασισμό που πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ίδιο βέβαια θα προτιμούσα, ως λιγότερο κακή, και μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με οποιουσδήποτε κυβερνητικούς εταίρους, ζυγίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά του καθενός…

Ήττα του φασιστικού μετώπου θεωρώ πως είναι σαφώς και η εκλογική σφαλιάρα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής η οποία έχασε σχεδόν το μισό της εκλογικής της δύναμης σε σχέση με της προηγούμενες ευρωεκλογές και τελικά ξεπεράστηκε από Κίνημα Αλλαγής και ΚΚΕ !

Παρότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ψηφοφόρων της Χ.Α. πήγε στον γραφικό Πουτινικό φασίστα Βελόπουλο, στέλνοντάς τον στο ευρωκοινοβούλιο, εκτιμώ ότι είναι καλύτερα οι δυνάμεις της πιο σκληρής φασιστικής δεξιάς να είναι διασπασμένες, παρά ενωμένες σε ένα κόμμα που θα πιάνει μεγάλα ποσοστά και θα είναι τρίτο κόμμα στη Βουλή.

Να μην νομίσει όμως κανένας ότι η ακροδεξιά στο σύνολό της συρρικνώνεται εν Ελλάδι, αλλά αντίθετα είναι πλέον εκ των κυρίαρχων ιδεολογικών ρευμάτων στην Ελλάδα.

Και αυτό γιατί αν αθροίσει κανείς τα ποσοστά όλων των ακροδεξιών κομμάτων που κατέβηκαν στις ευρωεκλογές (11 τον αριθμό που αποτελεί ρεκόρ !) φτάνουν κοντά στο 16 % και χωρίς να υπολογίζουμε το σημαντικό ακροδεξιό-εθνικιστικό κομμάτι ψηφοφόρων που έχει προσελκύσει τελευταία η Νέα Δημοκρατία με την πατριδοκαπηλία και τον εθνικολαϊκισμό της….

Πολύ θετική ήταν επίσης για εμάς και η εκλογική ήττα του ΚΚΕ (το οποίο είναι κάτι σαν ιερή αγελάδα για τους Έλληνες πολιτικούς και τα ΜΜΕ) που όχι μόνο αποτυγχάνει να αυξήσει τα ποσοστά του-και μάλιστα μετά από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης και μνημονίων- αλλά συρρικνώνεται κιόλας.

Μάλιστα το ΚΚΕ δεν απέσπασε σχεδόν τίποτα από το ποσοστό των πρώην ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, δείγμα του ότι έχει πλέον σοβαρό πρόβλημα να αποσπάσει ψήφους πέρα από τον σκληρό πυρήνα του.

Τέλος θετικό γεγονός είναι για εμένα και ο καταποντισμός του Λεβέντη ο οποίος  από κεντρώος μετατράπηκε σε εθνοφασίστα θρησκόληπτο, όπως και  ρωσοκίνητων πρακτόρικων κομμάτων όπως του Λαφαζάνη και της Κωνσταντοπούλου.

Στα αρνητικά υπολογίζουμε την αποτυχία πραγματικά φιλοευρωπαϊκών κομμάτων όπως το Ποτάμι και η Φιλελέυθερη Συμμαχία, κάτι που σημαίνει ότι στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές πιθανότατα να μην υπάρχουν καθόλου φιλοευρωπαϊκά κόμματα (τέτοιο δεν είναι πλέον ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε φυσικά το κόμμα του Βαρουφάκη).

Από την άλλη όμως προσωπικά ικανοποιούμαι  για την άνοδο των δύο μειονοτικών κομμάτων (Τούρκικο «Κόμμα ισότητας, ειρήνης και φιλίας) στη Θράκη και Σλαβομακεδονικό «Ουράνιο Τόξο» στη Μακεδονία) διότι είναι και φιλοευρωπαϊκά και φιλειρηνικά, όσο και να προκαλεί μήνη, σε μια μισαλλόδοξη χώρα σαν την Ελλάδα, αυτή η άποψη.

Κυρίως όμως είναι ότι η στήριξη σε αυτά τα κόμματα αποτελεί δημοκρατική πράξη και αντίδραση σε μια σκοτεινή εποχή όπου ένα υπερκομματικό βαθύ κράτος φαίνεται να θέτει σε αμφιβολία στο μέλλον στοιχειώδη δημοκρατικά ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατική λειτουργία του κράτους μας.

Βεβαίως για να γίνει ένα πιο εξονυχιστικό και πιο συγκεκριμένο πολιτικό σχόλιο θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα έναν μήνα για τις βουλευτικές εκλογές όπου θα πρέπει να δούμε ποια από τα κόμματα θα ξανακατέβουν, ποια όχι, ποια θα ανασυγκροτηθούν, ποια θα διατηρήσουν ή θα χάσουν τις δυνάμεις τους.

Μπορούμε ωστόσο να διαπιστώσουμε ότι σε αυτές τις εκλογές κόμματα με μονοθεματικό λόγο (πχ. για τη Μακεδονία και τα εθνικά θέματα) και κυρίως χωρίς πρόγραμμα, λύσεις και προτάσεις για την καθημερινότητα (πχ. ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή) , έπαθαν ζημιά και αντίθετα επιβραβεύτηκαν άλλα που είχαν προτάσεις και πρόγραμμα, ακόμα και αν  αυτές οι προτάσεις είναι λανθασμένες, ανεπαρκείς ή και ακραίες)

Όπως και να γίνει πάντως θα πρέπει να ξέρουμε ότι θα συνεχίσουν να έρχονται δύσκολες μέρες και, με την παρούσα πολιτική κατάσταση, δεν μπορούμε ούτε να επαναπαυτούμε, ούτε να ελπίζουμε σε θεαματικές αλλαγές με μια νέα κυβέρνηση.

Οπότε χρειάζονται συνεχείς πολιτικές ζυμώσεις, ελευθερία του λόγου και έκφραση πραγματικά προοδευτικών και δημοκρατικών απόψεων με παρρησία, ώστε να πετύχουμε μελλοντικά κάτι το-όσο μπορεί να είναι δυνατόν-καλύτερο για αυτόν τον τόπο.

Τέλος θετικά μπορούμε να αποτιμήσουμε και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαίκής Ένωσης, αν εξαιρέσεις τη Βρετανία (που δεν μας ενδιαφέρει πολύ γιατί φεύγει από την Ε.Ε.) και τη Γαλλία, με την φασίστρια ΛεΠεν, αφού οι ακραίες ρωσόφιλες δυνάμεις παρουσίασαν πτώση στα ποσοστά τους.

Αυτό βέβαια από μόνο του δεν θα σημαίνει κάτι, αν η Ευρώπη και οι ελίτ της δεν έχει πάρει το μήνυμα της από τον κόσμο που δυσανασχετεί για κάποιες καταστάσεις και δεν ασχοληθεί περισσότερο με την καθημερινότητα του κόσμου, αντί με την ψυχρή λογική των αριθμών και την υπερβολική υιοθέτηση και καλλιέργεια της πολιτικής ορθότητας.

 




Τα αποτελέσματα της μεγάλης δημοσκόπησης των αιρετικών

Οι ευρωεκλογές φτάνουν και έτσι σήμερα παραμονές εκλογών σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της μεγάλης δημοσκόπησης που πραγματοποιήσαμε εδώ στα “αιρετικά”

Θα πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Αυτά τα αποτελέσματα επειδή δεν γίνονται ιντερνετικά και χωρίς ακριβές στατιστικό δείγμα και μέθοδο, δεν μπορούν να βγάλουν ακριβή αποτελέσματα, παρά να μας δείξουν τάσεις κομμάτων (ανόδου και καθόδου) και αυτό τουλάχιστον έχει γίνει με επιτυχία από εμάς και στο παρελθόν.

Σας παραθέτουμε τα τελικά αποτελέσματα παρακάτω, κάνοντας την απαραίτητη διευκρίνιση ότι τα κόμματα “Ελλήνων συνέλευσις” του Αρτέμη Σώρρα και “Δημιουργία Ξανά” του Θάνου Τζήμερου αποκλείστηκαν από την ψηφοφορία !

Πήραμε αυτήν την απόφαση διότι διαπιστώσαμε ότι επιχειρήθηκε από αυτά αθέμιτη προσπάθεια επηρεασμού της δημοσκόπησης με μαζικές και ενδεχομένως αυτόματες ψήφους και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προκύψουν υπέρογκα ποσοστά εκτός πραγματικότητας για τα συγκεκριμένα κόμματα και να αλλοιωθεί η δημοσκόπηση. 

https://poll.fm/10314081/results?msg=voted

 

Αν μπορούμε να σχολιάσουμε επιγραμματικά τα δεδομένα μπορούμε να πούμε πως

  1. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τη δημοσκόπηση με διαφορά, αλλά είναι μάλλον απίθανο να κερδίσει και τις ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα που προέκυψε εδώ δείχνει σαφώς μια ανοδική του τάση, αλλά και το ότι είναι πιο μαχητικοί ιντερνετικά από τους Νεοδημοκράτες όταν βλέπουν δημοσκοπήσεις.
  2. Η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται πως είναι σε μια τάση στασιμότητας των ποσοστών της, έχοντας μόνο ένα συγκεκριμένο ποσοστό στο οποίο απευθύνεται. 
  3. Η Χρυσή Αυγή αντέχει στην τρίτη θέση, ενώ το ΚΙΝ.ΑΛ. μοιάζει να έχει πτωτικές τάσεις και να μην είναι μαχητικό ιντερνετικά.
  4. Έκπληξη ίσως μπορεί να είναι το ΜΕΡΑ 25 του Βαρουφάκη ή Ελληνική Λύση του Βελόπουλου που φαίνεται να κόβει ψήφους από τη Χρυσή Αυγή.
  5. Σε γενικά ρηχά νερά φαίνεται να κινούνται ΚΚΕ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων και θα είναι έκπληξη για τα δύο τελευταία αν μπουν στην ευρωβουλή.
  6. Τέλος καταποντίζονται οι ΑΝ.ΕΛ. και οι Οικολόγοι Πράσινοι, δύο κόμματα που φαίνεται να πληρώνουν τη συνεργασία τους με τον ΣΥΡΙΖΑ…
  7. Ούτε μια ψήφο δεν συγκέντρωσαν τα εξής κόμματα: Όρθια Ελλάδα του Αλ. Μητρόπουλου, ΟΚΔΕ, Λευκό, Νέα Ελληνική Ορμή της Παπακώστα, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών του Δημαρά και το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και φιλίας που όμως είναι μειονοτικό και απευθύνεται μόνο στη Θράκη.

 




Ευρωεκλογές: Οι Ευρωπαίοι προ των ευθυνών τους !

Οφείλω να επισημάνω- για όσους δεν το καταλαβαίνουν- ότι ειδικά οι φετινές ευρωεκλογές μόνο ασήμαντες και προσφερόμενες για πειραματική και αμφιλεγόμενη ψήφο που δεν προσφέρονται και στη δική μας χώρα και στις άλλες χώρες.

Αντίθετα θα λέγαμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φτάσει πλέον σε ένα κρισιμότατο σημείο, σε βαθμό που να απειλείται η ίδια η ύπαρξή, η ασφάλεια, η ειρήνη και η δημοκρατία της, κάτι που ομολογουμένως δεν το περίμενε κανένας να συμβεί μέσα σε λίγα χρόνια.

H E.E. ιδρύθηκε κατά τα πρώτα χρόνια μετά το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου για να ενώσει- πάντα σε εθελοντική βάση- πολιτικά και οικονομικά τα κράτη της Ευρώπης ώστε να σταματήσουν οι συνεχείς πόλεμοι και οι διχόνοιες που την ταλαιπωρούσαν μέχρι τότε.

Ταυτόχρονα έπρεπε να αντιμετωπιστεί και το «σιδηρούν παραπέτασμα» δηλαδή η Σοβιετική-κομμουνιστική απειλή που καλοέβλεπε, σε βάθος χώρου, περαιτέρω εξάπλωση στην Ευρώπη και αυτό συνέβη αποτελεσματικά.

Ειδικά λοιπόν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής  Ένωσης και τη συμφωνία του Μάαστριχτ (1992) ,το πείραμα είχε γενικά πολύ καλά αποτελέσματα και σε επίπεδο ειρήνης και συνεργασίας και σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και στον τομέα της πολιτικής δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του πολιτισμού.

Γι’αυτό και σήμερα ο αριθμός των κρατών της έχει φτάσει τα 28- και ενδεχομένως και να αυξηθεί κι’άλλο- με τη συμμετοχή και χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ. Γι’αυτό και σήμερα η Ευρώπη της Ε.Ε. θεωρείται η πιο ευημερούσα και δημοκρατική περιοχή στον κόσμο (με όλα τα προβλήματα και τις στρεβλώσεις της).

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές και γεωπολιτικές μεταβολές, συγκυρίες και ζυμώσεις είναι τόσες πολλές που έχουν φτάσει το οικοδόμημα της Ε.Ε. να «τρίζει» και να κινδυνεύει ακόμα και με αποσύνθεση ή και διάλυση ,όπως λέμε και παραπάνω. 

Και βεβαίως κάτι τέτοιο θα σήμαινε αργά ή γρήγορα τη βύθιση της ηπείρου μας ξανά στο χάος των εθνικισμών, των αυταρχισμών και των πολέμων !

Τι συνέβη λοιπόν άραγε και φτάσαμε σήμερα σε σημείο μηδέν και  στο σημείο να θεωρούμε  κάθε εκλογική αναμέτρηση (εν προκειμένω ευρωεκλογές) και γεωπολιτική εξέλιξη κομβικά γεγονότα για το μέλλον της Ε.Ε. και της Ευρώπης γενικότερα ;

Το βασικότερο πιστεύω πως είναι ότι ,όλα αυτά τα χρόνια, υποτιμήθηκε ο κίνδυνος της Ρωσίας, της μοναδικής Ευρωπαϊκής μεγάλης δύναμης που δεν εκδημοκρατίστηκε ποτέ και που δεν έχει παραιτηθεί από τις τρελές ιμπεριαλιστικές βλέψεις της.

Όσο η Ρωσία παρίστανε, στη δεκαετία του 90’, τον «ψόφιο κοριό», αναδιοργανωνόταν γεωπολιτικά, στρατιωτικά και διπλωματικά με στόχο τη διάλυση της δημοκρατικής Ε.Ε. και εν συνεχεία τη φασιστική κυριαρχία της, με κάθε μέσο, στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Κυρίως όμως εξάρτησε ενεργειακά το μεγαλύτερο κομμάτι της αφελούς Ευρώπης που πίστεψε πως η Ρωσία έγινε σύμμαχος χώρα και έπαψε να είναι κίνδυνος.

Επιπλέον η “αρκούδα”κατάπιε  και εκμεταλλεύτηκε αποικιοκρατικά της περισσότερες από τις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες και- ακόμα χειρότερα-γέμισε με πολιτικούς πράκτορές της ή έστω φιλικούς προς αυτήν  όλη σχεδόν την Ευρώπη (κυρίως ακροδεξιούς και ακροαριστερούς, αλλά και μερικούς άλλους τυχοδιώκτες τύπου Σρέντερ στη Γερμανία και Καραμανλή τον Β’ στην Ελλάδα) ,αλλά και χώρες εκτός Ευρώπης !

Κατά το 2008 όπου ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική κρίση και διαφαίνεται και η σημαντική γεωπολιτική ενδυνάμωση της Ρωσίας, άρχισαν οι πρώτοι τριγμοί και ανησυχίες για την Ε.Ε. και όταν η Ελλάδα χρεοκοπεί τον επόμενο χρόνο, συμπαρασύρει στην κρίση Ιταλία και Ισπανία και η ευρωζώνη φτάνει σε σημείο κινδυνεύει άμεσα με διάλυση.

Η Ευρωζώνη θα παραμείνει ωστόσο ζωντανή χάρις στους εξαιρετικούς χειρισμούς των Μέρκελ-Σόιμπλε και του επιτελείου τους και μάλιστα και με την «μαύρη τρύπα» της Ελλάδας μέσα της…

Ωστόσο αυτή η οικονομική αστάθεια και κινδυνολογία θα κλονίσει πολλούς ευρωπαίους και την ίδια στιγμή αρχίζει να εξαπλώνεται και το σοβαρόταο πρόβλημα της ισλαμοφασιστικής τρομοκρατίας, αλλά και το, ακόμα άλυτο, προσφυγικό και ο συνδυασμός τους…

Την ίδια στιγμή η Ρωσία του Πούτιν, έχοντας «καταπιεί» Ουκρανία, Γεωργία και άλλες χώρες και έχοντας μακελέψει τη Συρία, δυναμώνει και άλλο τις θέσεις της μέσα στην, ενεργειακά εξαρτημένη Ευρώπη και με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. στην Ελλάδα και με ακροδεξιά κόμματα που όλο και ανεβαίνουν.

Φτάνουμε έτσι στο τυχοδιωκτικό-και σε μεγάλο βαθμό ρωσοκίνητο- Brexit που είναι μεγάλη «μαχαιριά» στην καρδιά της Ε.Ε. και γεωστρατηγική αποδυνάμωση και φυσικά και στην βρώμικη εκλογή του Ρωσόφιλου αντιευρωπαίου  Ντοναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, ο οποίος προσπαθεί να βοηθήσει γεωστρατηγικά, με στοχευμένες προβοκατόρικες  διεθνείς πολιτικές, τη Ρωσία κατά της Ε.Ε.

Πέραν αυτών όμως ένα πρόβλημα είναι και η θεωρία της πολιτικής ορθότητας (δηλαδή ιδεών, πράξεων και διατύπωσης λόγου που υποτίθεται πως προστατεύουν ευάλωτες ομάδες ανθρώπων) η οποία έχει πάει στα άκρα της σε όλο το δυτικό κόσμο και φτάνει σε σημείο να απειλεί ακόμα και την ελευθερία έκφρασης ή και τον κοινωνικό ιστό.

Σε αυτή την political correct λογική, ιδεολογήματα όπως ο πολυπολιτισμός (κυρίως) ή ακόμα και η ομοφυλοφιλία και ο φεμινισμός (και συχνά και ο  ανορθολογικός  και ασύμβατος συνδυασμός και των τριών) αρχίζουν να φτάνουν στην υπερβολή και ενοχλούν και να τρομάζουν μεγάλη μερίδα των Ευρωπαίων, κάτι που η ακροδεξιά επίσης εκμεταλλεύεται μαεστρικά με τη δημαγωγία της.

Να λοιπόν πως φτάσαμε-με όλα αυτά- στους ρωσόφιλους ή ρωσόδουλους  Όρμπαν, Σαλβίνι, Κουρτς, Λεπεν, Φάρατζ, Τσίπρες και λοιπούς που γιγαντώθηκαν ή γιγαντώνονται εκλογικά, στους φαιοκόκκινους φασίστες των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία και να πως και γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλείται ανοιχτά και πλέον έχει φτάσει στην κρισιμότερη καμπή της.

Εδώ που έχουμε φτάσει οφείλουν όλοι οι Ευρωπαίοι (πολιτικοί, λαοί, ΜΜΕ και αστικές τάξεις) να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να πράττουν ορθολογικά και να αναθεωρήσουν κάποιες πολιτικές και λογικές που αποδεδειγμένα ζημιώνουν την Ευρώπη. Αλλιώς το μέλλον προβλέπεται ζοφερό και ταραγμένο…

Όσο για τα της Ελλάδας, τι να πούμε ; Και μόνο ακούγοντας την προπαγάνδα των 40 κομμάτων που κατεβαίνουν σ’αυτές τις ευρωεκλογές, διαπιστώνει κανείς πως η μεγάλη πλειοψηφία τους διατυπώνει είτε soft, είτε σκληροπυρηνικό αντιευρωπαϊκό λόγο. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι κάτι σάπιο υπάρχει πολιτικά σε αυτή τη χώρα !

Άλλωστε είναι γεγονός πως η Ρωσία χρησιμοποιεί τακτικά την Ελλάδα για να δοκιμάζει πρώτα πρακτικές βίας, πολιτικής  ανωμαλίας και προβοκάτσιας, αλλά και να στήνει ακραία κόμματα και οργανώσεις που ταυτίζονται με αυτήν (βλέπε Χρυσή Αυγή, ΚΚΕ, Βελόπουλο, Ρουβίκωνα, παλιότερα 17 Νοέμβρη) και άλλους πολλούς.

 




Το γκάλοπ των “αιρετικών” για τις ευρωεκλογές !

Μια που έρχονται -και στα πλαίσια την ενότητας των δημοσκοπήσεων που εγκαινιάσαμε πρόσφατα- προχωράμε στη δημοσκόπηση μας που αφορά τις ευρωεκλογές και που ευελπιστούμε στη μεγάλη συμμετοχή σας, ώστε να βγάλουμε συμπεράσματα ενόψει της κρίσιμη εκλογικής αναμέτρησης της 26ης Μαϊου !

Ο καθένας φυσικά έχει δικαίωμα να ψηφίσει μόνο μια φορά, ώστε να βγουν πιο αξιόπιστα συμπεράσματα από αυτή τη δημοσκόπηση (όπως κάνουμε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση)

Σημειώνουμε πως στις ευρωεκλογές δήλωσαν συμμετοχή 49 κόμματα (αριθμός ρεκόρ, ίσως και όλων των εποχών !), αλλά τελικώς πήραν άδεια από το πρωτοδικείο 40 από αυτά…

Στη λίστα μας υπάρχουν και τα 40 κόμματα που θα συμμετάσχουν, όπως και η συμμετοχή “άκυρο ή λευκό”, ενώ αφαιρέθηκαν κάποια που δεν πήραν τελικά άδεια…

Μπορείτε να ψηφίστε στο σύνδεσμο παρακάτω…

https://poll.fm/10314081

 

 




Η υποκρισία με τη διαπλοκή και με Μαρινάκη, Σαββίδη…

Αν τη δεδομένη στιγμή μιλήσουμε για διαπλοκή στην Ελλάδα και ειδικότερα για τα δύο σημερινά κόμματα εξουσίας (ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ.), η απλοϊκή ανάλυση των πραγμάτων λέει μόνο τα εξής:

Ότι η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζεται και διαπλέκεται με τον πολύ σκοτεινό-κατηγορούμενο και για εμπόριο σκληρών ναρκωτικών- εφοπλιστή και μεγαλομέτοχο του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη (ο οποίος συνδέεται και με φιλία με την οικογένεια Μητσοτάκη) και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το ίδιο με τον Ρωσοπόντιο-και φυσικά μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ- Ιβάν Σαββίδη.

Ωστόσο μια στοιχειωδώς πιο ψαγμένη ανάλυση μας δείχνει και άλλα πράγματα για τα οποία ελάχιστοι μιλούν. Κατά πρώτον ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι-όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν- και ένας εκ των χρηματοδοτών της Χρυσής Αυγής και έτσι εξηγείται και ο φιλοχρυσαυγητισμός της σημερινής Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη !

Είναι θυμίζω αυτή η Νέα Δημοκρατία που κατέβαινε στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία μαζί με φασίστες και ναζί, και που δικαιολογούσε και τα επεισόδια που δημιούργησαν οι τελευταίοι, και που έστησε και καταλήψεις σε σχολεία της βόρειας Ελλάδας και πάλι μαζί με Χρυσαυγήτες !

Από την άλλη ένας μύθος θέλει τον Μαρινάκη να είναι στα μαχαίρια με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μιας που ο ένας καταγγέλλει τον άλλον. Όμως η πραγματικότητα μας δείχνει και πάλι άλλα !

Άραγε θυμάται κανένας πως ο κύριος Μαρινάκης ήταν ένας από τους λίγους ολιγάρχες στους οποίους η κυβέρνηση του Τσίπρα ήθελε-τότε με τον φασιστικό νόμο Παπά- να δώσει κανάλι ; Αυτό πως εξηγείται αφού είναι στα μαχαίρια ;

Εξηγείται αν αναλογιστούμε τι συμβαίνει στο Δήμο Πειραιά όπου δήμαρχος είναι ο Γιάννης Μώραλης, άνθρωπος του Ολυμπιακού και του Μαρινάκη, και ο οποίος στηρίχτηκε ουσιαστικά στις περασμένες εκλογές και από τον ΣΥΡΙΖΑ !  

Από τον ίδιο συνδυασμό εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος και ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης και- για να μην κοροϊδευόμαστε- ουσιαστικά ο Δήμος Πειραιά βρίσκεται στα χέρια του Μαρινάκη εδώ και μια πενταετία…

Και γιατί ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ ανθρώπους σαν τον Μαρινάκη και τον Μώραλη στο Δήμο Πειραιά ; Προφανής η απάντηση…για να στηριχθούν και να προωθηθούν όσο καλύτερα γίνεται τα Κινέζικα συμφέροντα στον Πειραιά και ειδικά της COSCO στο λιμάνι.

Αν λοιπόν κρίνουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος του λιμανιού του Πειραιά έχει πλέον περάσει στους Κινέζους, Μαρινάκης και Μώραλης έχουν κάνει πολύ καλά τη βρώμικη δουλειά που ξεκίνησε ο Ρώσος πράκτορας Κώστας Καραμανλής !

Άραγε η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη εμπλέκεται εδώ και τι θέση έχει επί του θέματος του λιμανιού και των Κινέζων ; Μόλις προ ημερών λοιπόν ο ρωσόφιλος και Κινεζόφιλος Μητσοτάκης κατέβηκε στο λιμάνι του Πειραιά και έδωσε τα διαπιστευτήριά του σε COSCO και Κινέζους !

Να λοιπόν τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει τον Μαρινάκη μήλο της έριδος για τα δύο κόμματα εξουσίας και ποιο ακριβώς είναι το «τοίχος» που ενώνει Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή οι Ρώσοι και οι Κινέζοι) !

Μήπως όμως και ο Ιβάν Σαββίδης πατάει σε «δύο βάρκες» ; Αν πιστεύετε πως όχι, τότε πως εξηγείται που ο ίδιος και το κανάλι του στηρίζουν την κυβέρνηση Τσίπρα και ταυτόχρονα εναντιώθηκαν σε αυτήν, με τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία στα οποία ο Σαββίδης πρωτοστάτησε στην οργάνωση και υποστήριξή τους ;

Και ποιος άραγε μπορεί να πιστέψει ότι η μαριονέτα που λέγεται Μητσοτάκης μπορεί να συγκρουστεί με τα συμφέροντα της πανίσχυρης Καραμανλικής πτέρυγας και να πάει κόντρα στα συμφέροντα Σαββίδη και Ρωσίας (όταν μάλιστα οργιάζουν και οι φήμες ότι το πρόσφατο ταξίδι Μητσοτάκη στη Ρωσία οργάνωσε ο Σαββίδης) ;

Κάπου εκεί κολλάει και η κομμουνιστικής προέλευσης οικογένεια του ολιγάρχη Κόκκαλη, με τον Πέτρο Κόκκαλη που κατεβαίνει υποψήφιος στις ευρωεκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ ! Σε αυτήν την περίπτωση, για να μην βγει προς τα έξω η κρυφή ενότητα ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ.με Μαρινάκη (και με τον Ολυμπιακό να ενώνει Μαρινάκη-Κόκκαλη), οι τελευταίοι έστησαν έναν, κατά τη γνώμη μας, στημένο καυγά με πόλεμο δηλώσεων και αλληλοκατηγορίες για διαπλοκή.

Τέλος ,για να μην υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία, και προς επιβεβαίωση της ρωσοδουλείας του καιροσκόπου Μητσοτάκη (ως άξιος συνεχιστής του Κώστα Καραμανλή)μπορείτε να διαβάσετε την παρακάτω συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στο πρακτορείο TAS και να φρίξετε όπως εμείς !

https://www.protothema.gr/politics/article/868789/mitsotakis-sto-tass-i-ellada-endiaferetai-gia-rosikes-ependuseis/




Η βρώμικη φύση της σημερινής «Νέας Δημοκρατίας»

Μετά την εκλογή του, θεωρούμενου τότε φιλελεύθερου, Κυριάκου Μητσοτάκη στη ηγεσία της Ν.Δ. θεωρήσαμε πως θα δούμε τουλάχιστον κάτι καλύτερο από τις εποχές των Καραμανλή, Σαμαρά και…Μεϊμαράκη γι’αυτό και τον στηρίξαμε και εμείς (ως blog τότε).

Δεν περιμέναμε  βέβαια από τη μια στιγμή στην άλλη να κάνει τη Νέα Δημοκρατίας εξ’ολοκλήρου φιλελεύθερο κόμμα (και ίσως να μην ήταν και ορθό, αφού στο κόμμα συνυπάρχουν και άλλα ρεύματα), αλλά θα περιμέναμε να δώσει, αν μη τι άλλο, έντονες φιλελεύθερες πινελιές και όχι μόνο οικονομικές. Που να φανταζόμασταν όμως τι θα δούμε…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελίχθηκε σε μια μαριονέτα που υπακούει στα κελεύσματα των Σαμαρά και Καραμανλή και ακόμα και του Άδωνη Γεωργιάδη. Αυτοί οι τρεις είναι λοιπόν που έχουν χαράξει μια αποκρουστική ιδεολογική  γραμμή την οποία προπαγανδίζει στις μέρες μας τυφλά ο Μητσοτάκης και τα άλλα στελέχη της Ν.Δ.

Ποια είναι αυτή η γραμμή που χαράχτηκε; Είναι ο ακραιφνής εθνικισμός (κάτι προέρχεται κυρίως από τον Σαμαρά) και η Ρωσοφιλία ή και Ρωσοδουλεία (κάτι που προέρχεται περισσότερο από τις ιδέες του Καραμανλή), οπότε και η- σε αρκετά μεγάλο βαθμό- ενσυνείδητη Ορμπανοποίηση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Με λίγα λόγια αυτά τα κέντρα που έχουν το πάνω χέρι μέσα στη Νέα Δημοκρατία αποφάσισαν να δώσουν μια τέτοια μορφή στο κόμμα, βλέποντας την ολοένα και μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας (με την κακή έννοια του πολιτικού και ιδεολογικού εξτρεμισμού που μπορεί να φέρει ψήφους), αλλά και εκτιμώντας ότι η ακροδεξιά είναι μια διεθνώς όλο και πιο διαδεδομένη τάση που πρέπει να ακολουθήσουμε και εμείς…

Από την άλλη όμως, ο κόσμος που τάσσεται υπέρ φιλελεύθερων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα είναι περισσότερος από ποτέ (και ειδικά μέσα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας). Γι’ αυτόν τον λόγο και σκαρφίστηκαν την ιδέα ενός υποτιθέμενου φιλελεύθερου αρχηγού όπως ο Μητσοτάκης, ο οποίος θα είναι ουσιαστικά μαριονέτα που θα ξεγελάει τους σχετικά φιλελεύθερους ότι φέρνει νέες ιδέες και ειδικά στην οικονομία…

Επιστρέφοντας στο ιδεολογικό κομμάτι, αυτή η εθνικολαϊκίστικη γραμμή της Ν.Δ. δεν φαίνεται μόνο από την αρνητική στάση της στη συμφωνία των Πρεσπών. Άλλωστε θα μπορούσε να πει κανείς πως η Ν.Δ. λέει «όχι» για να κρατήσει το κόμμα του ενωμένο και για να μην χάσει ψήφους στα δεξιά της.

Θα μπορούσε όμως να κρατήσει μια πιο χαμηλών τόνων στάση (περίπου όπως του επίσης αρνητικού ΠΑΣΟΚ) και να μην κατεβαίνει μαζί με φασίστες και ναζί στα εθνοφασιστικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (όπου μάλιστα αρνήθηκε να καταδικάσει ακόμα και τα επεισόδια που έκαναν φασίστες) και φυσικά να μην στήνει καταλήψεις μαζί με χρυσαυγήτες σε σχολεία (γιατί αυτό έκανε, έστω και αν το αρνήθηκαν).

Κυρίως όμως δεν θα έπρεπε να κάνει αυτή την αθλιότητα του να φοβίζει τους Βορειοελλαδίτες ότι υπάρχει τάχα κάποιος επιθετικός-αλυτρωτικός γείτονας που επιβουλεύεται τη Μακεδονίας μας.

Είναι δε πιο ανήθικο και επικίνδυνο  να το κάνεις αυτό στους βορειοελλαδίτες οι οποίοι έχουν από τους προγόνους τους άσχημα βιώματα για το τι σημαίνει εθνοκάθαρση και ανταλλαγές πληθυσμών και να τους φοβίζεις με αυτόν τον δημαγωγικό τρόπο.

Και τι να πούμε άραγε για το ότι ο Μητσοτάκης επιμένει στη γραμμή ότι τάχα η κυβέρνηση «πούλησε» τη Μακεδονία και πήρε σε ανταλλαγή τη μη μείωση των συντάξεων και παρότι οι Ευρωπαίοι τον έχουν «αδειάσει» για αυτή τη λαϊκίστικη ανοησία που επαναλαμβάνει ;

Επιστρέφοντας στα του ακραιφνούς εθνικισμού βλέπουμε ότι δεν είναι μόνο στο Μακεδονικό, αλλά και στα άλλα ζητήματα με τις γειτονικές χώρες που ο Μητσοτάκης υιοθετεί εθνικολαϊκίστικη γραμμή.

Πχ. όταν στήριξε φανατικά τον τρομοκράτη Κατσίφα που σκότωσαν Αλβανοί αστυνομικοί ή και στα Ελληνοτουρκικά όπου κατηγορεί την κυβέρνηση ως πολύ υποχωρητική σε αντίθεση με τους ίδιους τους «σκληρούς πατριώτες».

Όπως έχουμε παρατηρήσει και στο πρόσφατο παρελθόν μία άλλη γραμμή Μητσοτάκη- στην πραγματικότητα Καραμανλική- στη Ν.Δ. είναι η στροφή προς τη Ρωσία του Πούτιν, αλλά και στην Κίνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός ο καιροσκόπος, γιός μεγάλου πολιτικού,  από τα πρώτα πράγματα που έκανε ως αρχηγός της Ν.Δ. ήταν να πάει να συναντήσει τον Πούτιν, όταν τον είχε φέρει ο Τσίπρας στην Ελλάδα και ότι το πρώτο ταξίδι που έκανε στην τελευταία προεκλογική διεθνή περιοδεία του ήταν πάλι στη Μόσχα !

Έχει δε επαναλάβει, με αυτές τις ευκαιρίες, πως τάσσεται υπέρ της σύσφιξης των σχέσεων με τη Ρωσία στ πρότυπα του- Ρώσου αρχιπράκτορα-Κώστα Καραμανλή και πως η Ελλάδα μπορεί να γίνει ο ενδιάμεσος μεταξύ δύσης και Ρωσίας, αξιοποιώντας τις παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη Μόσχα ! Ποιες είναι αυτές οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη Ρωσία, δεν μας έχει φυσικά εξηγήσει ποτέ κανένας…

Τον αντιευρωπαϊσμό και τη Ρωσοφιλία αυτής την Ν.Δ. μπορούμε να διακρίνουμε και από μια ρητορική που ενυπάρχει του τύπου “τα δώσατε όλα και υποκύψατε στους ξένους (κυρίως στους Γερμανούς), ενώ εμείς οι πατριώτες τα κάναμε ή θα τα κάνουμε αλλιώς”, αναφερόμενοι κυρίως και στο Μακεδονικό, αλλά και στα μνημόνια…Δηλαδή κάτι σαν ΣΥΡΙΖΑ προ του 2015, αλλά σε πιο light γραμμή !

Αυτή δε η στροφή του κόμματος προς την εθνικιστική δεξιά και ο φιλοχρυσαυγητισμός της σημερινής Νέας Δημοκρατίας δεν είναι καθόλου τυχαία αν αναλογιστούμε και το πως σχετίζεται και διαπλέκεται με τον Βαγγέλη Μαρινάκη ο οποίος (όπως είχαμε αποκαλύψει και πιο παλιά) είναι και ένας εκ των χρηματοδοτών της Χρυσής Αυγής !

Μήπως όμως-πέρα από αυτά τα αρνητικά- η Ν.Δ. έχει γίνει οικονομικά φιλελεύθερη ; Υπάρχει, θα λέγαμε, μόνο μια επίφαση και κάποιες προτάσεις πιο ελεύθερης οικονομίας και αγοράς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το κόμμα έγινε οικονομικά φιλελεύθερο με τον Μητσοτάκη…

Πχ. μιλάει για μείωση και εξορθολογισμό του δημοσίου, αλλά χωρίς να απολύσει ούτε έναν υπάλληλο και χωρίς να κλείσει άχρηστους οργανισμούς ή υπηρεσίες. Πως ακριβώς θα γίνει αυτό και με ποια λογική ο Έλληνας φορολογούμενος θα πρέπει να πληρώνει είτε αργόμισθούς, είτε τεμπέληδες, είτε άσχετους με το αντικείμενο υπαλλήλους που πιθανότατα υπάρχουν ακόμα στο δημόσιο ;

Μιλάει για μείωση του απαράδεκτου ΕΝΦΙΑ μόνο κατά 20 % σε τρία χρόνια ; Πόσο φιλελεύθερο είναι αυτό, δεδομένου ότι αυτοί που κατέχουν ή αγόρασαν ένα ακίνητο, έχουν ήδη πληρώσει κι’άλλο φόρο ;

Γιατί δεν λέει ούτε κουβέντα για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και γιατί δεν καταγγέλλει την αποβιομηχάνιση και αποεπένδυση που  κατατρώει την οικονομία της ; Γιατί δεν μιλάει πλέον για αποκρατικοποιήσεις και ειδικά για πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ ;

Ακόμα και αυτά τα σωστά που εξήγγειλε περί μείωσης φορολογίας στις επιχειρήσεις και ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, είναι για εμάς αμφίβολο αν θα τα υλοποιήσει δεδομένου ότι υπάρχει μέσα στο κόμμα και η σοσιαλίζουσα Καραμανλική πτέρυγα που δεν τα βλέπει με καλό μάτι…

Μιλάμε λοιπόν μόνο για μια φιλελεύθερη επίφαση-ώστε να ξεγελιούνται οι πραγματικά οικονομικά φιλελεύθεροι ψηφοφόροι- και όχι για ένα κόμμα που προβαίνει σε τολμηρές φιλελεύθερες εξαγγελίες και πιθανόν μεταρρυθμίσεις.

Η ερώτηση πλέον είναι λοιπόν, αν γίναμε βούρκος ; Ναι, γίναμε βούρκος, στην πολιτική έχουν μείνει μόνο τυχοδιώκτες και απατεώνες και έτσι ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στο λιγότερο κακό για το ποιος θα τον κυβερνήσει. Εν προκειμένω ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ…

 

 




Δικαίωση των «αιρετικών» για τα κίτρινα γιλέκα !

Όταν προ λίγων μηνών ξεκίνησε στη Γαλλία το κίνημα των κίτρινων γιλέκων κατά του Μακρόν, είχαμε γράψει ότι πρόκειται για φασιστικό ρωσοκινούμενο κίνημα των δύο άκρων και αντιμετωπίσαμε δυσπιστία ή και χλεύη από πολλούς.

http://taairetika.gr/%CE%BA%CE%AF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CE%B1-%CE%B7-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84/

Οι εξελίξεις ωστόσο φαίνεται πως μας δικαιώνουν, καθώς κατά πρώτον σήμερα η μαζικότητα  του συγκεκριμένου κινήματος έχει μειωθεί στο ελάχιστο λόγω ακριβώς της ακραίας ατζέντας και αιτημάτων του.

Βλέποντας αυτή την τεράστια πτώση της δυναμικής τους οι των κίτρινων γιλέκων ξέσπασαν σε ωμή φασιστική βία με σπασίματα και καψίματα και σε σημείο που αποπειράθηκαν να κάψουν ζωντανή μια γυναίκα μέσα σε ένα κτίριο !!

Ευτυχώς δεν τα κατάφεραν, αλλά το περιστατικό ήταν ίδιο και απαράλλακτο με τη δολοφονική επίθεση στη marfin εν Ελλάδι το 2010 όπου δυστυχώς οι δικοί μας μπαχαλάκηδες κατάφεραν να προκαλέσουν νεκρούς !

Τι συμπέρασμα βγάζουμε εμείς, βάση απλής λογικής, από αυτά τα γεγονότα ; Ότι η Ρωσία και οι εδώ εντολοδόχοι της (ακροαριστεροί και ακροδεξιοί μπαχαλάκηδες) έχουν κάνει την Ελλάδα εργαστήρι και πειραματόζωο ακραίων πολιτικών και τύπων πολιτικής βίας που δοκιμάζουν για πρώτη φορά και στη συνέχεια προσπαθούν να εφαρμόσουν και σε άλλες ευάλωτες χώρες !

Η Γαλλία είναι μια σχετικά ευάλωτη χώρα καθώς διαθέτει, σε σημαντικό βαθμό, αριστερίστικη πολιτική κουλτούρα και εμπεριέχει και σημαντικό ποσοστό αντιδυτικών ρευμάτων. Επιπλέον η Γαλλία έχει, ως γνωστόν, και μια επαναστατική παράδοση.

Αυτή η επαναστατικότητα όμως και την κακή πλευρά της δεδομένου ότι μπορεί να βρεθεί κατά καιρούς κομμάτι του πληθυσμού της χώρας που θα παρασυρθεί από ψευτοεπαναστάτες και προβοκάτορες με σκοτεινά κίνητρα.

Εν προκειμένω τα κίτρινα γιλέκα ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση στη Γαλλική κοινωνία, παρά προσέλκυσαν κυρίως τα δύο άκρα (Λεπέν-Μελανσόν), πέτυχαν ωστόσο να ικανοποιήσουν κρίσιμα αιτήματα, όπως η ματαίωση των πρόσθετων φόρων στα καύσιμα (εξηγούμε στο παραπάνω link γιατί το ήθελαν).

Αυτά τα πέτυχαν κυρίως διότι χρησιμοποίησαν τη βία και γιατί προσπάθησαν να παραλύσουν τη χώρα, αλλά δεν πέτυχαν και να ρίξουν τον Μακρόν (ο οποίος παρά τα στραβά του με το ακραίο και επικίνδυνο κοινωνικό μοντέλο που προσπαθεί να επιβάλλει είναι οικονομικά φιλελεύθερος και μη ρωσόφιλος).

Αν και ικανοποιήθηκαν αυτά τα αιτήματα τα κίτρινα γιλέκα συνέχισαν τον…ανένδοτό τους με προφανή στόχο να ρίξουν τον Μακρόν, μόνο που- όπως είπαμε- η μαζικότητά τους μειώθηκε έκτοτε εξαιρετικά και έτσι κύλησαν στην ωμή φασιστική βία.

 




Το παρασκήνιο και το χρονικό των «Πρεσπών» και οι δολοφονικοί εμπρησμοί !

Η αναζωπύρωση του σχεδόν ξεχασμένου Μακεδονικού ζητήματος ξεκίνησε ουσιαστικά πριν από δύο περίπου χρόνια, όταν στη γειτονική χώρα κατέρρευσε-και με επεισοδιακό τρόπο- η κυβέρνηση του δεξιού εθνικιστικού VMRO για να αντικατασταθεί από την νέα κυβέρνηση του μετριοπαθούς σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ.

Τα γεγονότα αυτά συνέπεσαν με μια στοιχειώδη συνειδητοποίηση από πλευράς δύσης, Ε.Ε. και ΝΑΤΟ για το τι επικίνδυνα πράγματα θέλει να πετύχει το Ρωσικό φασιστικό καθεστώς μέσα στην Ευρώπη και ειδικά στα Βαλκάνια (και στη Βόρεια Μακεδονία), τα οποία ευτυχώς δεν έλεγχε σε μεγάλο βαθμό και τώρα θα τα ελέγχει ακόμα λιγότερο.

Έτσι λοιπόν η κυβερνητική δράκα των Τσίπρα-Καμμένου (η οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή συνέχιζε απτόητη και ενωμένη το καταστροφικό της έργο)βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα το οποίο δεν υπολόγιζε ότι θα προέκυπτε, και ούτε έδινε στην πραγματικότητα δεκάρα για το αν θα λυθεί, και αυτό ήταν το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας που εκκρεμούσε για 25 περίπου χρόνια.

Αυτό δηλαδή που προέκυψε ήταν μια διεθνής πίεση που ασκήθηκε προς την Ελληνική κυβέρνηση να ξεκινήσει άμεσα διαπραγματεύσεις με τους γείτονες για να λυθεί το συγκεκριμένο ζήτημα, από τη στιγμή που υπήρχε στη χώρα μια πιο μετριοπαθής κυβέρνηση με διάθεση συμβιβασμών.

Αυτό συνέβη διότι αυτή η μικρή φιλοδυτική χώρα έπρεπε να μπει επειγόντως στο ΝΑΤΟ (όπως μπήκε πρόσφατα και το Μαυροβούνιο) για να μην πέσει στην αγκαλιά της Ρωσίας και καταφέρει η τελευταία να φτιάξει ένα ρωσόφιλο ορθόδοξο τόξο το οποίο ονειρεύεται εδώ και πολλά χρόνια στα Βαλκάνια.

Το γεωστρατηγικό ζήτημα έγκειται ότι μπαίνοντας το κράτος της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ- όπως και μπήκε- η Ρωσία του Πούτιν απομονώνεται σχετικά στα Βαλκάνια, αφού της μένει μόνο η ρωσόδουλη Σερβία και η, Νατοϊκή αλλά στην πραγματικότητα Ρωσόφιλη, Ελλάδα για να κάνει τα βρώμικα παιχνίδια και τις προβοκάτσιες της.

Η ακραιφνώς ρωσόφιλη, μέχρι τότε, κυβέρνηση του Τσίπρα βρέθηκε τότε σε πολύ δύσκολη θέση καθώς τη δεδομένη στιγμή παρίστανε στη διεθνή κοινότητα τη φιλοευρωπαϊκή (και με καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ του ρωσόφιλου Τραμπ) και τώρα πιεζόταν από τη δύση να πάει κόντρα στα ρώσικα συμφέροντα !

Αρχικά ο Τσίπρας δεν είχε άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις, όμως η ρωσική εντολή προς τον Τσίπρα ήταν περίπου το να ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις και εν συνεχεία να αποχωρήσουν ρίχνοντας τις ευθύνες στους γείτονες, όπως ακριβώς έκαναν και με την Τουρκία στο Κυπριακό !

Ωστόσο ο ρωσόφιλος, αλλά μη ρωσόδουλος Υπ.Εξ. Κοτζιάς (υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τις δύο λέξεις) είχε την άποψη πως δεν πρέπει να συμβεί κάτι τέτοιο διότι θα ήταν καταστροφικό και για την Ελληνική εξωτερική πολιτική και για την κυβέρνηση και τελικά η γραμμή του επικράτησε και παραδόξως ο Τσίπρας πείστηκε να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις για να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση.

Συνέβη λοιπόν μια παράδοξη διαφοροποίηση από τη Ρωσία των μέχρι τότε πιστών υπηρετών της και η οποία, όπως εξηγούμε παραπάνω, δεν είναι ανεξήγητη. Τι θα συνέβαινε όμως πραγματικά αν η κυβέρνηση υπάκουε στις Ρωσικές εντολές και αποχωρούσε απ’τις διαπραγματεύσεις και τι ακριβώς φοβήθηκαν οι Κοτζιάς και Τσίπρας και συνέχισαν τις διαπραγματεύσεις πηγαίνοντας κόντρα στη Ρωσία ;

Το πιθανότερο που θα συνέβαινε είναι ότι δεν θα πείθαμε τη διεθνή κοινότητα η οποία λογικά θα στρεφόταν εναντίον μας (κυρίως η δύση)  και θα μέναμε χωρίς κανέναν σύμμαχο στο συγκεκριμένο ζήτημα (η Ρωσία δεν θα ασχολιόταν μαζί μας αφού την ενδιαφέρει μόνο το “όχι” στο ΝΑΤΟ και όχι το όνομα), αλλά και γενικότερα σε μια κρίσιμη στιγμή για μια χώρα όπως η δική μας που προσπαθεί ασθμαίνοντας να ξανασταθεί στα πόδια της.

Αυτό λοιπόν κάλλιστα θα μπορούσε να σημάνει, αργά ή γρήγορα, και την είσοδο της νυν Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ παρά τη θέλησή μας, διότι δεν θα μπορούσαν να τιμωρούνται μονίμως αυτοί για τη δική μας αδιαλλαξία και ούτε μπορούσαμε να συγκρουστούμε με όλο τον πλανήτη και να βγούμε νικητές !

 Κάτι τέτοιο βεβαίως θα γινόταν, είτε με το όνομα «ΦΥΡΟΜ», είτε και ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» (συνταγματικό τους όνομα μέχρι πρότινος) και με  δεδομένο ότι δικαίωμα για νέο βέτο δεν είχαμε ως Ελλάδα μετά την καταδίκη μας στη Χάγη !

Αυτό λοιπόν θα εθεωρείτο και θα ήταν μια μεγάλη εθνική ήττα με τεράστιες συνέπειες σε πολλά ζητήματα την οποία και θα χρεωνόταν αποκλειστικά η κυβέρνηση του Τσίπρα και η οποία τότε θα συναντούσε τη μήνη του φανατισμένου εθνικιστικού όχλου τον οποίον ξεσήκωνε σύσσωμη η αντιπολίτευση, αλλά και οι ΑΝ.ΕΛ. ! Τουλάχιστον θα τη συναντούσε σαφώς περισσότερο τότε, απ’ότι τώρα που πέρασε η συμφωνία…

Με λίγα λόγια ο Κοτζιάς διαφοροποιήθηκε απ’τη Ρωσία-και έπεισε και τον Τσίπρα να ακολουθήσει- για να προλάβει τεράστια εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ ή και  πρόωρη και ολική κατάρρευση αυτής της κυβέρνησης από μια μεγάλη εθνική ήττα που θα χρεώνονταν.

Αυτό που ωστόσο ήταν αναπόφευκτο ήταν η αποχώρηση των εθνικιστών ΑΝ.ΕΛ. από την κυβέρνηση (που όμως δεν έγινε άμεσα, όπως θα ήταν το λογικό, αλλά αφού τέθηκε σε ισχύ η συμφωνία…) και η τυπική διάλυση της κυβερνητικής συμμαχίας. Προκειμένου όμως να μην εκμηδενιστούν οι ΑΝ.ΕΛ. δεν δίσταζαν να κατεβαίνουν στα συλλαλητήρια εναντίον της κυβέρνησής τους (!) και επιπλέον η κυβέρνηση εσκεμμένα δεν επιχειρηματολογούσε υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών, αφήνοντας τη μαύρη προπαγάνδα και τα fake news της αντιπολίτευσης να οργιάζουν.  

Όμως η απάντηση της Ρωσίας σε αυτή την πρωτοφανή άρνηση της, ως τότε ρωσόδουλης μέχρι κόκκαλο, κυβέρνησης Τσίπρα, ποια ήταν ; Ήταν μόνο οι πράκτορες που αλώνιζαν, πλήρωναν και λίγοι από αυτούς απελάθηκαν από την κυβέρνηση ;

Δυστυχώς εκτιμούμε πως όχι και πως η Ρωσία αντέδρασε ως αυτό που είναι σήμερα, δηλαδή ως μια δολοφονική μηχανή, πανίσχυρη μέσα στην Ελλάδα ! Εδώ στα «αιρετικά» είμαστε κατά 90 % πεπεισμένοι-και είχαμε γράψει για τις υποψίες μας από το καλοκαίρι- πως οι δολοφονικοί εμπρησμοί του καλοκαιριού στην ανατολική Αττική ήταν έργο ρωσώδουλων αντιεξουσιαστών (αναρχοφασιστών) ! 

Το ίδιο-δηλαδή έργο αντιεξουσιαστών- ήταν και οι πυρκαγιές του 2007 στην Πελοπόννησο (και κατά δήλωση μάλιστα Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ,αν και τότε τις έβαλαν για τελείως διαφορετικό λόγο που ήταν το χωροταξικό και η ματαίωση ενός νόμου του Σουφλιά την οποία και πέτυχαν…

Οι εμπρησμοί στην ανατολική Αττική (κυρίως στο μαρτυρικό Μάτι) φαίνεται πως ήταν η σφοδρή απάντηση-εκδίκηση του Πούτιν στην Ελλάδα και στον Τσίπρα (ο οποίος πιάστηκε τότε κοιμώμενος  να είναι στη Βοσνία, όπως και ο τραγικός κρατικός μηχανισμός) του οποίου η μοναδική αντίδραση σε αυτό ήταν η απέλαση των παραπάνω πρακτόρων και το προσωρινό πάγωμα των σχέσεων με τη Ρωσία !

Υπερβολικό ή συνωμοσιολογία ; Για πολλούς μπορεί διότι μόνο όσοι έχουν συνειδητοποιήσει αρκετά τι εστί σήμερα Ρωσία και Πούτιν, μπορούν να καταλάβουν ότι είναι ένα πολύ πιθανό σενάριο και συνηθισμένες Πουτινικές πρακτικές. 

Και για να μην νομίζει κανείς βέβαια ότι ίδρωσε το αυτί του Τσίπρα και της παρέας του από τη διαφαινόμενη εγκληματική Ρωσική απάντηση,  λίγο αργότερα έδιωξε τον «αντιφρονούντα»- ή έστω όχι εντελώς δουλικό προς τη Ρωσία- Κοτζιά, όπως ακριβώς επιθυμούσε ο Πούτιν  και πήγε στη Μόσχα για να τα ξαναβρεί μαζί του !

Βεβαίως τελικά η συμφωνία των Πρεσπών επικυρώθηκε και από τις δύο πλευρές και η Βόρεια Μακεδονία είναι πια μια πραγματικότητα, οπότε η Ρωσία έχασε γεωπολιτικά. Όμως η ουσία και το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση του Τσίπρα την έκανε και την προχώρησε διότι  δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς και όχι γιατί την έπιασε ο πόνος να λύσει αυτό το ζήτημα που εκκρεμούσε και ούτε, πολύ περισσότερο, γιατί έγινε τσιράκι των Αμερικανών και της Μέρκελ ,όπως λένε οι αδαείς και οι φανατικοί.

Το χειρότερο όμως είναι ότι οι δημαγωγοί και οι λαϊκιστές κάθε είδους πιάστηκαν από αυτό το- στην πραγματικότητα μικρής σημασίας ζήτημα- για να κάνουν αντιπολίτευση και να φανατίσουν τα πλήθη και δυστυχώς το κατάφεραν. Και το κατάφεραν αφού το Μακεδονικό έγινε το πιο must και καυτό θέμα των τελευταίων μηνών, στον τύπο και στον κόσμο, επισκιάζοντας τα πολύ σημαντικότερα και επώδυνα ζητήματα.

Και επειδή αυτό το έργο  το έχουμε ξαναδεί, η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού έβγαλε και πάλι τον χειρότερο εαυτό της, τον φανατικό, ανορθολογικό, μισαλλόδοξο και αμαθέστατο που νομίζει ότι τα ξέρει όλα… Και όλα αυτά φυσικά σε μια χώρα που μέσα στην κρίση είχε ήδη κάνει φανερή στροφή στο σωβινισμό και στον εθνικισμό, ως μια αδιέξοδη αντίδραση.

Ωστόσο για αυτόν τον εθνικισμό και τον Μακεδονικό παροξυσμό εν έτη 2019 θα τα πούμε αναλυτικά σε προσεχές άρθρο, όπως και για όλο το ιστορικό και την εξέλιξη αυτών των φαινομένων στην Ελλάδα.




Δικαιούται να χλευάζει τον λαό ο Τσίπρας ;

Σάλο προκάλεσαν λοιπόν στην Ελλάδα-και ειδικά στην αντιπολίτευση- τα λεγόμενα του Τσίπρα, ενώπιον του Γάλλου προέδρου Μακρόν και του Μαλτέζου πρωθυπουργού Μούσκατ, για τη συνθήκη των Πρεσπών και όσους αντιτίθενται !

Θυμίζουμε ότι ο Τσίπρας είπε περίπου στους δύο ξένους ηγέτες πως όσοι πήγαν στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία ήταν ακροδεξιοί λαϊκιστές και πως η πλειοψηφία των σκεπτόμενων ανθρώπων ήταν υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών.

Είναι άραγε έτσι τα πράγματα και κυρίως δικαιούται ο-ας μην ξεχνάμε σοσιαλιστής- κύριος Τσίπρας να μιλάει έτσι για μεγάλη μερίδα του Ελληνικού λαού ;

Εμείς δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι όλοι όσοι αντιτίθενται στη συμφωνία των Πρεσπών είναι ακροδεξιοί, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν τραβηγμένο και γιατί όλοι αυτοί ανήκαν σε έναν πολυκομματικό όχλο.  Και αυτό το λέμε παρότι γνωρίζουμε πόσο πανίσχυρος είναι παραδοσιακά  ο Ελληνικός εθνικισμός και τα στερεότυπα και τα πάθη τα οποία εξάπτει…

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν στο περίπου ένα 65 με 70 % κατά της συμφωνίας και ένα 20 με 23 % υπέρ. Τι είναι λοιπόν όλοι αυτοί που αντιτίθενται στη συμφωνία και τους οποίους «ξεφώνησε» ο Τσίπρας και τι είναι και αυτοί που συμφωνούν ;

Υπάρχουν σαφώς και ακροδεξιοί και φασίστες μέσα, αλλά κατά τη γνώμη μας  είναι και γενικά ένα χαμηλής μόρφωσης  και ασχέτων με το θέμα που καταπιάστηκαν πλήθος ή απλά υπερβολικά συναισθηματικών και ανορθολογικών ανθρώπων.

 Κυρίως όμως είναι άνθρωποι που αγνοούν βασικά πράγματα για το πως λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος, η εξωτερική πολιτική και η διεθνής διπλωματία, με ένα ιδιότυπο νεοελληνικό σκεπτικό 18ου αιώνα (αυτό το εξηγήσαμε και στο προηγούμενο άρθρο).

Τέλος υπάρχουν και αυτοί που δεν καίγονται για το θέμα, αλλά απλά υπάκουσαν τυφλά στην κομματική γραμμή (κυρίως της ρωσόφιλης πλέον Νέας Δημοκρατίας) όπως και πολλοί αντιδυτικοί ρωσόφιλοι αριστεροί (Συριζαίοι και ΚΚΕ δες) που απλά δεν ήθελαν να μπει αυτή η γειτονικής μας χώρα στο ΝΑΤΟ…

Από την άλλη η μειοψηφία του «ναι» στη συμφωνία των Πρεσπών είναι και φανατικοί Συριζαίοι που δεν ήθελαν να ξεφύγουν από την κομματική γραμμή, αλλά είναι και γενικά πιο ορθολογιστές και ψαγμένοι άνθρωποι περί του Μακεδονικού ζητήματος και της εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας.

Δικαιούται λοιπόν ο κύριος Τσίπρας να τους χλευάζει και να τους «ξεφωνίζει» όλους αυτούς τους διαφωνούντες ; Και ναι και όχι, όσο και αν αυτό ακούγεται άσχημο !!

Από μια πλευρά όχι, διότι αν δεν ήταν ο κόσμος να επιβραβεύει το λαϊκίστικο φαινόμενο Τσίπρα, αυτός όχι μόνο πρωθυπουργός δεν θα ήταν, αλλά ενδεχομένως να ήταν ακόμα άγνωστος στο ευρύ κοινό και έχοντας ξεκινήσει από ένας αμόρφωτος, κοτσιδοφόρος, αιώνιος φοιτητής και καταληψίας !

Αλλά και από την άλλη πλευρά ναι,  διότι έναν λαό τον οποίο έχεις κοροϊδέψει ήδη τρεις φορές- ως ταχυδακτυλουργός της πολιτικής- και έχεις περάσει αδιανόητα πράγματα, χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις, τότε είναι λογικό να μην τον έχεις σε εκτίμηση και ακόμα και να τον χλευάζεις ! Ο καθένας μας θα το έκανε…

Και, να μη γελιόμαστε, πολλοί από αυτούς που βρίζουν σήμερα τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του και κατεβαίνουν και στα συλλαλητήρια είναι οι ίδιοι που κάποτε τον στήριζαν και τον αποθέωναν. Ανθρώπινο το λάθος μόνο που και πάλι είναι αδικαιολόγητοι διότι όταν έπρεπε δεν ξεσηκώθηκαν και έμειναν αδρανείς και τώρα ξεσηκώνονται για το λάθος θέμα !

Αυτή είναι η πραγματικότητα τουλάχιστον για εμάς που δεν μας ενδιαφέρει αυτός ο political correct λαϊκισμός του λαού με το αλάθητο κριτήριο που πρέπει να τον ακολουθούμε πιστά και που νομιμοποιείται να κάνει ακόμα και εξωτερική πολιτική. Αυτά είναι μόνο για τους αριστερούς, τους Μητσοτάκηδες και του Λεβέντηδες και λοιπούς…

Εξάλλου στην πολιτική έχουν μείνει πλέον μόνοι οι απατεώνες, οι αριβίστες και οι λαϊκιστές και οι ακραίοι κάθε είδους. Και όσοι σχετικά πιο σοβαροί υπάρχουν αναγκάζονται τελικά  να υποτάσσονται στη γραμμή των υπολοίπων !

 




Ανεύθυνη κυβέρνηση και «ψεκασμένη» αντιπολίτευση !

Πως σας φάνηκε το νέο συλλαλητήριο του «υπέροχου πλήθους» που απεφάνθη επί της συνθήκης των Πρεσπών και πρέπει και να εισακουστεί (σύμφωνα με Μητσοτάκη και Χρυσή Αυγή και άλλους), αλλά και τα επεισόδια ; Φρέσκα και αναμενόμενα ;

Και εντάξει, τους Χρυσαυγήτες και γενικά τους φασίστες και τους ναζί που  έκαναν τα επεισόδια τους ξέρουμε. Αλλά αυτή που συνεχίζει να μας εκπλήσσει δυσάρεστα είναι η Νέα Δημοκρατία η οποία συνεχίζει απτόητη τη μετεξέλιξη της σε εξτρεμιστικό, εθνικιστικό κόμμα. Με το ζήτημα αυτό όμως-της «Ορμπανοποίησης» της Ν.Δ.- θα ασχοληθούμε πιο λεπτομερώς σύντομα…

Το ζήτημα όμως με τη συμφωνία των Πρεσπών είναι το εξής: Από τη μία εμείς πιστεύουμε ότι ως συμφωνία είναι γενικά ορθολογική και συμφέρουσα για την Ελλάδα και αντιεθνικιστική, άσχετα για ποιόν λόγο την έκανε η κατά τ’άλλα τραγική κυβέρνηση του Τσίπρα.

Από την άλλη όμως έχουμε κατά πρώτον μια Ελληνική κυβέρνηση που έκανε τη συμφωνία χωρίς ιδιαίτερη ενημέρωση προς τον κόσμο και την αντιπολίτευση για το τι διαπραγματεύεται και κατά δεύτερον μια  κυβέρνηση που δεν εξηγεί όλον αυτόν τον καιρό στον λαό της με λογικά επιχειρήματα τι ακριβώς υπέγραψε και γιατί, ούτε και εξηγεί τι θα επακολουθήσει αν δεν επικυρωθεί η συμφωνία. 

Είναι χαρακτηριστικό πως δεν βγήκαν καν να εξηγήσουν ποτέ ότι η συνθήκη δεν είχε ακόμα επικυρωθεί  (και γι’αυτό οι γείτονες χρησιμοποιούσαν ακόμα μέχρι πρότινος το συνταγματικό τους όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας») και ενώ την ίδια στιγμή η προπαγάνδα της «ψεκασμένης» αντιπολίτευσης οργίαζε.

Το αποτέλεσμα είναι να πατάει ακριβώς πάνω στη σιωπή της κυβέρνησης η δημαγωγική εθνικιστική αντιπολίτευση (Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, ΠΑΣΟΚ, Λεβέντης συν το ΚΚΕ που δημαγωγεί με ψευτοδιεθνιστικά και τάχα φιλολαϊκά επιχειρήματα) και να δυναμώνει έτσι ακόμα περισσότερο την εθνοσοβινιστική,  πατριδοκάπηλη  και κινδυνολογική λαίλαπα μα μέσα στη χώρα.

Αυτό το κάνει η κυβέρνηση διότι διαφορετικά θα κάψει τα επιχειρήματα του-ακόμα ουσιαστικού συγκυβερνήτη της- εθνοφασίστα Καμμένου και δεύτερον διότι η Ρωσία επιδιώκει ακριβώς αυτή την εξτρεμιστική μετάλλαξη του πολιτικού κόσμου και του Ελληνικού λαού ,εδώ και αρκετά χρόνια (και το έχει πετύχει σε αρκετά μεγάλο βαθμό)

Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ “ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ” ΚΑΙ Η…ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ Ν.Δ. !!

Ας εξηγήσουμε λοιπόν εμείς κάποια πράγματα για τη συνθήκη των Πρεσπών, πάντα ορθολογικά και στη βάση του πως λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος και τα κράτη-έθνη.

Κατά πρώτον το Μακεδονικό λύθηκε τυπικά το 1913 και αυτά που ζούμε σήμερα δεν είναι παρά τα εθνικιστικά του απόνερα. Τότε λοιπόν πήραμε εμείς ως Ελλάδα το 51 % της γεωγραφικής αυτής περιοχής, η Σερβία το 40% (η Μακεδονία των Σκοπίων) και το υπόλοιπο η Βουλγαρία.

Για τον λόγο αυτό είναι τελείως εξωφρενική η απαίτηση των εδώ  «σκληρών» να μην υπάρχει καθόλου η λέξη Μακεδονία στο όνομα της χώρας, καθώς είναι αδιανόητο να σβήσει ξαφνικά ένας γεωγραφικός προσδιορισμός από μια χώρα και να αντικατασταθεί με κάποιον άλλον.

Όσο αφορά τη γλώσσα και την εθνικότητα και ιθαγένεια θα πούμε τα εξής: O Κούλης Μητσοτάκης μιλάει για Μακεδονική γλώσσα και υπηκοότητα και λέει ότι τα εκχωρήσαμε και είπαμε τώρα ως Ελλάδα το “ναι” εκεί που έξι κυβερνήσεις είπαν όχι.

Μα πως τα εκχωρήσαμε αφού στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε Μακεδονική υπηκοότητα και εθνική ταυτότητα, ούτε καμία Μακεδονική γλώσσα ;; Οπότε τι ακριβώς εκχωρήσαμε ; Εκτός αν δεν ξέρει τη σημαίνει «εκχωρώ», οπότε ας πάει να μάθει καλύτερα Ελληνικά…

Επιπλέον ένα έθνος ή εθνικότητα δεν έχει καμία νομική και διακρατική ισχύ και δεν είναι παρά ένας συλλογικός αυτοπροσδιορισμός. Το πρώτο fake new της αντιπολίτευσης είναι λοιπόν ότι η Ελλάδα αναγνώρισε Μακεδονική εθνότητα.

Αυτό που στην πραγματικότητα αποδέχεται, κατά κάποιον τρόπο, η Ελλάδα είναι η Μακεδονική υπηκοότητα ή ιθαγένεια (είναι σχεδόν το ίδιο). Στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει διαφορετικά και ούτε καν να αναφέρονται οι γείτονες ως Βορειομακεδόνες) ! Ο λόγος είναι ότι ο εθνικός αυτοπροσδιορισμός είναι ένα πολύ σοβαρό ανθρώπινο δικαίωμα που προστατεύεται και από τον Ο.Η.Ε. Δεν μπορεί λοιπόν ποτέ μια χώρα να επιβάλλει ή να απαγορεύσει σε έναν άλλον λαό το τι θα είναι εθνικά.

Αυτό που μπορεί να κάνει είναι, κατά κάποιο τρόπο, να τους πει τι δεν είναι. Για τον λόγο αυτό γίνεται και η διευκρίνιση πως πρόκειται για πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας (και άρα πως δεν έχουν καμία σχέση με αρχαίους ή σύγχρονους Έλληνες) και αυτό θα αναγράφεται και στα επίσημα έγγραφά τους.

Και όμως μέχρι τώρα οι πολίτες αυτής της χώρας Μακεδονική υπηκοότητα είχαν και μάλιστα με αυτήν γραμμένη στις ταυτότητες και στα διαβατήριά τους έμπαιναν και στην Ελλάδα για 27 χρόνια και άρα το αποδεχόμασταν και πριν ! Γιατί λοιπόν τόσα χρόνια δεν φώναζε κανένας και φωνάζουν τώρα όταν μάλιστα με τις «Πρέσπες» γίνεται και η απαραίτητη διευκρίνιση περί Βόρειας Μακεδονίας ;

Ας πούμε και κάποια πράγματα για τη γλώσσα, απλά και κατανοητά που ελάχιστοι τα γνωρίζουν. Η γλώσσα της γειτονικής χώρας έχει πράγματι ως ρίζα της τα Βουλγάρικα και δευτερευόντως τα Σέρβικα και έγινε γραπτή μόλις το 1946 από το καθεστώς του Τίτο (πιο πριν πάλι ονομαζόταν «Μακεδονική-Μακεντόνσκι» αλλά ήταν μόνο προφορική και μιλιόταν σε μεγάλο κομμάτι της ενιαίας Μακεδονίας και σε διαλέκτους που είχαν τοπικές μικροδιαφορές μεταξύ τους)

Από το 1977 η Μακεδονική γλώσσα αναγνωρίζεται ωστόσο από τον Ο.Η.Ε και τους διεθνείς γλωσσολόγους ως ξεχωριστή γλώσσα και μάλιστα και με την υπογραφή της Ελλάδας και αυτό δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα (υπάρχει δηλαδή μια άτυπη Ελληνική αναγνώριση).

Η διαδικασία για το πως μπορεί μια γλώσσα με ρίζες από μία άλλη να θεωρηθεί κάποια στιγμή ξεχωριστή και να αναγνωριστεί είναι μια μεγάλη ιστορία που εδώ δεν μπορούμε να εξηγήσουμε λεπτομερώς.

Είναι ωστόσο ένα συνηθισμένο γλωσσολογικό φαινόμενο και συνήθως πάει μαζί με μια σχετική γλωσσική διαμόρφωση ή διαφοροποίηση από τις αρχές των αντίστοιχων  κρατών, καθώς και μαζί με ανεξαρτητοποιήσεις κρατών ή υπό διαμόρφωση εθνικών ταυτοτήτων.

Γι’αυτό και πχ. σήμερα θεωρούνται διαφορετικές γλώσσες τα Σέρβικα με τα Κροατικά, τα Ρώσικα με τα Ουκρανικά, τα Τούρκικα με τα Αζέρικα, τα Τσέχικα με τα Σλοβάκικα κλπ. Αντίστοιχα αν οι Κύπριοι είχαν σήμερα μια άλλη εθνική συνείδηση, και όχι την Ελληνική, τα Κυπριακά πολύ πιθανόν να θεωρούνταν ξεχωριστή γλώσσα, καθώς δεν θα είχαν υποστεί και τη διαμόρφωση που τους έχουν  γίνει από το κράτος τους για να έρθουν πιο κοντά στους Ελλαδίτες.

Η ουσία με τη γλώσσα είναι όμως πως οι εξελίξεις μας έχουν προλάβει εδώ και χρόνια και η Μακεδονική γλώσσα είναι αναγνωρισμένη διεθνώς, κάτι που δεν θα μπορούσαμε, ούτε μπορούμε να το αλλάξουμε στο μέλλον.

Από την άλλη βεβαίως οι γλώσσες και αυτές δεν έχουν κάποια διακρατική  ή νομική αναγνώριση, οπότε και η Ελλάδα δεν αναγνώρισε επίσημα αυτή τη γλώσσα με τη συνθήκη των Πρεσπών, όπως ψεύδεται η αντιπολίτευση, αλλά μπορούμε να πούμε ότι απλά την αποδέχεται (όπως την αποδεχόταν για σαράντα χρόνια)

Αντίθετα τώρα με τις «Πρέσπες» γίνεται και η διευκρίνηση ότι πρόκειται για σύγχρονη Μακεδονική γλώσσα που δεν έχει καμία σχέση με την αρχαία Μακεδονική. Γιατί λοιπόν επί σαράντα χρόνια δεν μας απασχολεί η επίσημη ύπαρξη και αναγνώριση της Μακεδονικής γλώσσας και μας ενοχλεί τώρα που διαχωρίζεται και από την αρχαιότητα ;

Σε αυτά τα λογικά ερωτήματα είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να απαντήσει κανένας από τους εκφράζοντες αυτές τις ανορθολογικές εθνικιστικές απόψεις και μιλάμε βέβαια για πολιτικούς, δημοσιογράφους και άλλους. Αυτά άλλωστε είναι στοιχεία που μπορεί εύκολα να βρει κανείς «γκουγλάροντας» στο ίντερνετ και δεν τα βγάζω από το μυαλό μου.

Ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που κατά καιρούς το συνηθίζει να συμπεριφέρεται ως ένας θυμωμένος όχλος, χωρίς ορθολογισμό, κριτική σκέψη  και γνώση των θεμάτων που καταπιάνεται.

Επιπλέον  η πλειοψηφία των Ελλήνων, ζώντας ακόμα με τις ιδεοληψίες της εποχής πριν τον 18ου αιώνα, αδυνατεί ακόμα και σήμερα να κατανοήσει τι είναι τα σύγχρονα κράτη, τα έθνη και οι γλώσσες, πως δημιουργούνται και πως εξελίσσονται στην πορεία των χρόνων.

Παρομοίως αδυνατούμε να κατανοήσουμε στοιχειωδώς ως λαός πως γίνεται η εξωτερική πολιτική και η διεθνής διπλωματία (και φυσικά ακόμα περισσότερο και την real politic) θεωρώντας τη χώρα μας κάτι σαν  περιούσια και κατατρεγμένη και η οποία μπορεί να συγκρουστεί ακόμα και με όλον τον πλανήτη βγαίνοντας αλώβητη και λέγοντας “επαναστατικά” και υπερήφανα “όχι” στους ξένους !

Όλα αυτά βεβαίως μας οδηγούν στο να πρεσβεύουμε ακατανόητα, υπερβολικά και ακραία πράγματα που συνήθως συνοδεύονται με γελοία επιχειρήματα που δεν γίνονται κατανοητά από κανέναν ξένο και που συχνά προκαλούν και τα γέλια των εταίρων μας !