Πέρασε θετικά και αυτά τα τεστ η εθνική ομάδα

Τρεις συνεχόμενες νίκες λοιπόν-μετά το 2-1 με ανατροπή  επί της προκριθείσας Φινλανδίας– για την εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου συν μια καλή εμφάνιση στην Ιταλία όπου ηττήθηκε με 2-0, αποτελέσματα πολύ ενθαρρυντικά.

Το πρώτο που πρέπει να πούμε είναι ότι ο Φαν Σιπ δεν έγινε ξαφνικά από άχρηστος θαυματοποιός και μεγάλος προπονητής , αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία-από αυτά που έχουμε δει ως τώρα- πως είναι κανονικός προπονητής.

Μπορεί λοιπόν τα τρία παιχνίδια που πήρε η εθνική τελευταία να ήταν από σχεδόν έως τελείως αδιάφορα, αλλά έχουμε δει πολλά θετικά πράγματα που είναι τα εξής:

Ανανέωση στο ρόστερ και όρεξη για μπάλα: Παίκτες, τελειωμένοι, αδιάφοροι, ντεφορμέ και «στοιχηματζήδες» φαίνεται να αποτελούν παρελθόν και ο Ολλανδός ποντάρει στην σαφώς πιο υγιή λύση των νεαρών ταλαντούχων που είναι φανερό πως έχουν και όρεξη για μπάλα και διάκριση.

Ο Χατζηδιάκος, ο Παυλίδης, ο Λημνιός, ο Γαλανόπουλος και ο Γιαννούλης είναι σαφώς προτιμότεροι από παίκτες είτε άτεχνους, είτε χωρίς φιλοδοξίες και που χαλούσαν και το κλίμα στην ομάδα (για το τελευταίο βλέπε κυρίως Παπασταθόπουλο ).

Λογικά μάλιστα στα επόμενα παιχνίδια θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία και στους Μπουζούκη και Χατζηγιοβάννη που την δικαιούνται έστω και στα επόμενα φιλικά παιχνίδια για να δούμε τι «ψάρια πιάνουν»

Δεύτερον μέσα στο παιχνίδι βλέπουμε πλέον κάποια στοιχειώδη πράγματα που πρέπει να κάνει μια σοβαρή ομάδα και που δεν τα έκαναν οι προηγούμενες εκδοχές της εθνικής ομάδας, παρά προσπαθούσαν να κλέβουν τα παιχνίδια με αντιαισθητικό ποδόσφαιρο…

Αυτά είναι στοιχειώδεις αυτοματισμοί, τρεξίματα, σουτ και παιχνίδι χωρίς τη μπάλα, πράγματα για τα οποία φωνάζαμε εδώ και χρόνια ότι λείπουν και γινόμασταν κακοί. Να όμως που γίνονται και, προς το παρών, χωρίς αυτό να γίνεται ένα αφελές παιχνίδι άνευ αμυντικού προσανατολισμού.

Λάθη βεβαίως γίνονται ακόμη, αλλά θα ήταν και απίθανο να μην γίνονται και λάθη σε μια νέα ομάδα που χτίζεται εδώ και λίγα παιχνίδια και με αρκετούς άπειρους παίκτες.

Τι δεν μας άρεσε όμως ; Παίκτες σαν πχ. τον Μπακάκη, τον Μπακασέτα ,τον Κουλούρη που όμως παίζουν αναγκαστικά γιατί δεν υπάρχουν, στη συγκεκριμένη συγκυρία, καλύτεροι.

Κυρίως όμως δεν μας αρέσει ο επιρρεπής στη γκέλα Σταφυλίδης (που είναι ακόμα στην εθνική ομάδα για να του βρουν οι μανατζαραίοι ομάδα)  ο οποίος παίζει και στόπερ τη στιγμή που ο Σιόβας που είναι κανονικό στόπερ είναι στον πάγκο. Γιατί άραγε ; Επίσης πιστεύουμε ότι και ο Τσιμίκας έχει θέση σε αυτή την ομάδα, καθώς είναι καλύτερος από αυτούς που παίζουν στη θέση του…

H ουσία είναι ότι τ α πρώτα δείγματα είναι λοιπόν θετικά, καθώς αυτοί οι πιο ελπιδοφόροι παίκτες, συν κάποιους πιο έμπειρους που μπορεί να μπουν, όπως ο Φορτούνης, ο Σιόβας ή ακόμα και ο Μανωλάς μπορούν να φτιάξουν ένα σύνολο το λιγότερο αξιοπρεπές.

Προσοχή όμως, διότι τα παιχνίδια που πήραμε ήταν χωρίς κανένα άγχος, ενώ τα προκριματικά για το παγκόσμιο κύπελλο που έρχονται θα είναι πολύ διαφορετικά, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αυτή την ομάδα και στα πιο δύσκολα.

Στο παγκόσμιο του Κατάρ Προκρίνονται μόνο 13 ευρωπαϊκές ομάδες οπότε εκεί τα ζόρια θα είναι μεγάλα και δεν χρειάζονται ούτε πρώιμοι ενθουσιασμοί, αλλά ούτε και απογοητεύσεις στην πρώτη στραβή.