Η νίκη και οι εντυπώσεις μας για την εθνική ομάδα

Αρχικά πρέπει να πούμε ότι το πρώτο που μετράει είναι οι τρείς βαθμοί που πήρε η εθνική μας ομάδα στην Εσθονία για το Nations league και που μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμοι για τη συνέχεια, διότι οι δυνατότητες της δεν είναι και πολύ μεγάλες.

Οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα θα ήταν όντως μεγάλη αποτυχία κόντρα σε μια Εσθονία με παίκτες μέτριους και κάτω του μετρίου και που της έλλειπε και ο καλύτερος της παίκτης (Κλάβαν, πρώην της Λίβερπουλ).

Όσο για την ενδεκάδα που κατέβασε ο Σκίμπε η απόφασή του να κατέβει με τέσσερις πιο δημιουργικούς μέσους, αυτό είχε και θετικά και αρνητικά στοιχεία.

Από τη μία  κυκλοφορούσαμε καλύτερα τη μπάλα και στο πρώτο ημίχρονο και έφτανε εύκολα στην περιοχή των Εσθονών, αλλά και από την άλλη αυτοί οι δημιουργικοί παίκτες δεν στηρίζονταν και από δημιουργικά αμυντικά χαφ και επωμίστηκαν όλο το παιχνίδι επάνω τους, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να κουραστούν.

Επιπλέον από τα πλάγια δεν δημιουργούσαμε παρά ελάχιστα πράγματα και απορεί κανείς με την εμμονή του Σκίμπε να μην χρησιμοποιεί τον ποιοτικό Χριστοδουλόπουλο και να κρατάει και τον νεαρό Δώνη στον πάγκο.

Η αλήθεια είναι πάντως ότι η εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου ήταν αρκετά καλή για τα δεδομένα αυτής της ομάδας, διότι και έβαλε τη μπάλα κάτω-όπου υπερτερούμε κατά πολύ των Εσθονών-και είχε ένα πλάνο και έβγαλε ενέργεια στο παιχνίδι της.

 Κάπως έτσι ήρθε και το γκολ του Φορτούνη που έκρινε και το ματς και ορισμένες άλλες φάσεις, ενώ δεν κινδυνεύσαμε παρά μόνο σε μία φάση των Εσθονών…

Tο δεύτερο ημίχρονο ήταν μια άλλη ιστορία, αφού η εθνική επέστρεψε στο γνωστό της ποδόσφαιρο της απλής συντήρησης και της χαμηλής δημιουργικότητας. Αυτό έγινε πιο φανερό από τη στιγμή που βγήκε ο Μήτρογλου, ο οποίος δεν είχε κάνει κάτι το ιδιαίτερο μέχρι τότε, όμως ο Σκίμπε προτίμησε να βάλει σέντερ φορ τον Μπακασέτα (που εκτός ότι είναι μέτριος παίκτης δεν είναι και σέντερ φορ…) !

Οι όποιες φάσεις δημιουργήσαμε στην επανάληψη ήταν από αντεπιθέσεις και αν δεν ισοφαριστήκαμε είναι γιατί οι Εσθονοί δεν είχαν την απαιτούμενη ποιότητα για να το κάνουν, γι’αυτό και απειλούσαν μόνο με γιόμες και στημένες φάσεις. Πόσο μάλλον που ο προπονητής τους ξέχασε στον πάγκο για 65 λεπτά τον ποιοτικότερο επιθετικό τους, Ζενιόφ…

Στους διακριθέντες μπορούμε να βάλουμε τον Φορτούνη, τον Πέλκα και τον Μπάρκα καιφυσικά και το ποιοτικό μας δίδυμο των στόπερ (Μανωλάς-Παπασταθόπουλος) έκαναν σωστά τη δουλειά τους, ενώ και ο Τοροσίδης με την εμπειρία του δεν ήταν κακός.

Από την άλλη απορείς τι κάνουν στην εθνική αυτός ο Λυκογιάννης, ενώ για τον Τζιόλη το έχουμε εμπεδώσει ότι θα παίζει «ισοβίως» στην εθνική για να ικανοποιείται ο μάνατζερ του-και μάνατζερ του Σκίμπε- Κουτσολιάκος ! Απορούμε επίσης γιατί δεν καλούνται ο Λημνιός του ΠΑΟΚ και ο Γαλανόπουλος της ΑΕΚ που σίγουρα αξίζουν να πάρουν την ευκαιρία τους.

Ακολουθεί η Ουγγαρία στη Βουδαπέστη, όπου ακόμα και η ισοπαλία δεν θα είναι βαθμολογικά άσχημο αποτέλεσμα. Σπουδαία ομάδα φυσικά και δεν είναι οι Ούγγροι, αλλά είναι καλύτεροι από τους Εσθονούς και ούτε υπάρχει και καμιά τεράστια διαφορά ποιότητας από τη δική μας ομάδα.