Απόφαση της συνόδου κορυφής: Η Μέρκελ στη μέγγενη των Ρωσόδουλων και ο “φιλέλληνας” Μακρόν !

Διεθνή Ελλάδα Εξ. Πολιτική Ο κόσμος μας Πολιτικά

Αρχικά πρέπει να πούμε πως ούτε γινόταν, ούτε και έπρεπε να πετύχει η Ελληνική πλευρά μια πιο καταδικαστική απόφαση και ανακοίνωση κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας στη χθεσινή σύνοδο κορυφής.

Θα μου πείτε τώρα γιατί φωνάζει η αντιπολίτευση (κυρίως ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δηλαδή) ; Μα γιατί πρώτον η αντιπολίτευση πάντα πρέπει να βρίσκει να πει κάτι αντίθετο για λόγους ψηφοθηρίας. Και αυτοί να ήταν στην εξουσία τα ίδια ακριβώς θα έκαναν…

Δεύτερον αυτή η Νέα Δημοκρατία  έχει δώσει ισχυρά δείγματα εθνικολαϊκισμού, κυρίως στο Μακεδονικό αλλά και σε άλλα θέματα όπως ο τρομοκράτης Κατσίφας και οι σχέσεις με την Αλβανία, όποτε τώρα βρίσκουν την ευκαιρία τα άλλα κόμματα να την εγκαλούν πως ο υποτιθέμενος υπερπατριωτισμός της εξαντλείται μόνο επιλεκτικά.

Γιατί όμως ούτε μπορούσαμε, ούτε έπρεπε να πετύχουμε κάτι πιο σκληρό από αυτήν την σύνοδο κορυφής και την Ε.Ε. τη δεδομένη στιγμή ; Και ποιος ο ρόλος της Μέρκελ και του θλιβερού πολιτικάντη Μακρόν ;

Aς δούμε πιο αναλυτικά το γεωπολιτικό παιχνίδι, σε ότι αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία, για να το καταλάβουμε καλύτερα…

Αυτή τη στιγμή υπάρχει στην Ευρώπη ένα μπλοκ ρωσόφιλων ή και εντελώς ρωσόδουλων  ηγεσιών και  χωρών που πρεσβεύουν περίπου το κυνικό δόγμα ότι «δώστε στη Ρωσία και στον Πούτιν-που δεν είναι τόσο κακός- μερικές χώρες να μείνει ικανοποιημένος γεωπολιτικά, ώστε να πάψει στο κάτω, κάτω  να ενοχλεί εμάς και να έχουμε την ησυχία μας»

Αυτές οι χώρες είναι κυρίως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Αυστρία και γι’αυτό αυτοί παίζουν βρώμικα στο γεωπολιτικό παιχνίδι.

Τι θέλουν λοιπόν αυτές οι χώρες για την Τουρκία και κατ’επέκταση για τα Ελληνοτουρκικά ; Δεν το έχουν συλλάβει πολλοί, αλλά είναι απλό…

Γι’αυτούς η Τουρκία πρέπει να απομονωθεί τελείως από τη δύση για να πέσει κατά 100 % στην αγκαλιά της φασιστικής Ρωσίας που τώρα δίνει την αποφασιστική μάχη για να την απορροφήσει τελείως.

Έτσι λοιπόν οι πρόσφατες Ελληνοτουρκικές διαφορές δίνουν σε όλους αυτούς τους θλιβερούς ηγέτες μια καλή ευκαιρία για να απομονώσουν τελείως την Τουρκία από την Ευρώπη.

Να λοιπόν γιατί οι διάφοροι Μακρόν και Κουρτς παριστάνουν τώρα τους φίλους της Ελλάδας και ζητούν πιο σκληρές αποφάσεις από την Ε.Ε. κατά της Τουρκίας. Γιατί αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία να στραφεί ολοκληρωτικά η Τουρκία στη Ρωσία, κόβοντας τις σχέσεις με την Ε.Ε. ή και βγαίνοντας από το ΝΑΤΟ.

Αυτό φυσικά ο μέσος Έλληνας– που έχει μάθει παραδοσιακά να είναι τυφλωμένος στο μικρόκοσμο και τις ιδεοληψίες του- το εκλαμβάνει ως φιλελληνισμό, αποθεώνει τον Μακρόν και ταυτόχρονα η καθεστωτική προπαγάνδα του βαθέως τον σπρώχνει για μια ακόμη φορά κατά της Γερμανίας και της Μέρκελ που «είναι εχθρός μας και υποστηρίζει την Τουρκία».

Η Μέρκελ αυτό που προσπαθεί να κάνει από  την πλευρά της είναι να συμβιβάσει τα πράγματα, πρώτον για να αποτρέψει πολεμική σύγκρουση ή θερμό επεισόδιο Ελλάδας-Τουρκίας και επιπλέον γνωρίζει καλά (παρά την αρκετά υφεσιακή της στάση μέχρι τώρα απέναντι στη Ρωσία)  και ότι θα είναι μέγα γεωπολιτικό έγκλημα η πλήρης πρόσδεση της Τουρκίας στη Μόσχα.

Δεύτερον γνωρίζει ότι η Τουρκία φιλοξενεί πάνω από δύο εκατομμύρια πρόσφυγες και αν πιεστεί και άλλο μπορεί κάλλιστα να μετατρέψει την Ευρώπη σε χάος !

Βεβαίως υπάρχουν και τα οικονομικά συμφέροντα και της Γερμανίας και άλλων χωρών στην Τουρκία (σε μια έτσι κι’αλλιώς παγκοσμιοποιημένη οικονομία), αλλά αυτό είναι ένα δευτερεύον θέμα και το επικαλούνται κυρίως οι ντόπιοι καθεστωτικοί προπαγανδιστές για να χτυπήσουν τη Μέρκελ.

Ο Μητσοτάκης και ο πιο ωμά ρωσόδουλος Αναστασιάδης πηγαίνοντας στη σύνοδο γνώριζαν ότι είναι δύσκολο να αποφασιστούν άμεσα κυρώσεις σε βάρος της Τουυρκίας (παρά τις πιέσεις Γαλλίας και Αυστρίας) και απλά πίεζαν για ένα όσο το δυνατόν πιο καυστικό κείμενο κατά αυτής ώστε να χρησιμοποιηθεί και για λαϊκή κατανάλωση.

Ο λόγος που δεν ήταν πιθανό να αποφασιστούν κυρώσεις είναι το ότι Ελλάδα και Τουρκία δεσμεύτηκαν για διαπραγματεύσεις, οπότε οι κυρώσεις θα είναι το επόμενο βήμα σε περίπτωση που η Τουρκία δεν διαπραγματευτεί και κάνει μονομερείς ενέργειες. Πως δηλαδή θα αποφασιστούν κυρώσεις τη στιγμή που επίκειται διάλογος ;

Εδώ ωστόσο παίχτηκε ένα άλλο βρώμικο ρώσικης προέλευσης παιχνίδι που αφορούσε τη Λευκορωσία του πρώην κομμουνιστή δικτάτορα Λουκασένκο και τις επικείμενες κυρώσεις στο καθεστώς του.

Οι ρωσόδουλοι Μητσοτάκης και Αναστασιάδης εδώ μοιράστηκαν ρόλους και έτσι ο πιο ωμά ρωσόδουλος Αναστασιάδης συνέδεσε τις επικείμενες κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας (παρότι εμείς είμαστε εναντίον στο να ανακατευτεί ενεργά η Ε.Ε. στη Λευκορωσία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) με τα Ελληνοτουρκικά.

Είπε δηλαδή, για να υπηρετήσει για μια ακόμα τα Ρώσικα συμφέροντα, πως “εμείς βάζουμε ιδιότυπο βέτο σε κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας, αν δεν αποφασίσετε κυρώσεις και κατά της Τουρκίας”.

Βεβαίως οι Αναστασιάδης-Μητσοτάκης, όπως προαναφέραμε, δεν ήλπιζαν και πολύ με αυτή την κίνηση σε κυρώσεις κατά της Τουρκίας, αλλά έκαναν αυτήν την κίνηση αποκλειστικά για λογαριασμό της Ρωσίας και την παρουσίασαν στους αδαείς λαούς τους ως πατριωτική (και αυτοί βέβαια «τσίμπησαν).

Μένει να δούμε αν τελικά Μητσοτάκης και Ερντογάν θα πάνε σε διάλογο για υφαλοκριπίδα και ΑΟΖ ή αν κάποιος από τους δύο κάνει τη μοιραία κίνηση και τον τορπιλίσει. Αν τον τορπιλίσει ο Ερντογάν  μάλλον θα υποστεί κυρώσεις, κάτι που δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν γεωπολιτικό παίκτη. Αν όμως τορπιλίσει τον διάλογο ο Μητσοτάκης, τι άραγε θα συμβεί ;

Τέλος οφείλουμε να πούμε-και πάλι τελείως κόντρα στο ρεύμα-πως η Ευρώπη, όλος ο δυτικός κόσμος και η Ελλάδα θα πρέπει να χρωστά ευγνωμοσύνη στην καγκελάριο Μέρκελ για τη διπλωματική σοφία, την ψυχραιμία και τον ρεαλισμό με τον οποίον χειρίζεται συνήθως τα κρίσιμα ζητήματα !

Χωρίς αυτήν πιθανότατα σήμερα να μην υπήρχε ευρωζώνη ή να μην η Ελλάδα ούτε στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. ή και να είχε πάει σε θερμό επεισόδιο ή και πόλεμο με την Τουρκία και μάλιστα με ανοιχτό ακόμα το Μακεδονικό ζήτημα !

Από την άλλη βέβαια έχει μια υφεσιακή στάση (για πολλούς λόγους που δεν είναι της ώρας να εξηγήσουμε) απέναντι στη Ρωσία και στην Τουρκία με την οποία εμείς διαφωνούμε, ωστόσο δεν είναι και ακραιφνώς ρωσόφιλη σαν τον Μακρόν και κρατάει τις στοιχειώδεις κόκκινες γραμμές απέναντι στον φασίστα Πούτιν και τώρα τελευταία και στους Κινέζους κομμουνιστές.

Αυτές οι αντιστάσεις στο φασισμό και η σοφή πολιτική της Μέρκελ στα κρίσιμα ζητήματα είναι αναγκαίες για την παγκόσμια ειρήνη και, για όσο ακόμα θα είναι καγκελάριος, θα πρέπει να αξιοποιούνται και να επαινούνται.

image_pdfimage_print